دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد
بین مستی این می که عجب کارگر افتاد
هرجا ز تو شوریست همانا که ز خوبان
در طینت پاک تو نمک بیشتر افتاد
زلف سیهت سوخته از برق تجلیست
چون عکس دو رخسار تو بر یکدگر افتاد
تا ناوک تو بر سپر افتاد نه بر من
صد چین به چین از حسدم چون سپر افتاد
پروانه ز سوزی که مرا هست چه آگاه
کان شعله مرا در جگر او را به پر افتاد
خالیست دل افروز به هر رو که نشان ماند
هرجا به بتان زآتش تو یک شرر افتاد
گر زیور طوق سگ تو بایدت اینک
از خون دلم لعل و ز اشکم گهر افتاد
جامی غزل سعدی و آنان که جوابش
گفتند چو بشنید به این نظم درافتاد
این نظم نه در پایه سعدیست ولیکن
با گفته یاران دگر سر به سر افتاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف اثر جمال معشوق است: دیدن لب او عاشق را از دو جهان بیخبر میکند، ملاحتش شور میافکند و شرارهٔ حسنش بر چهرهٔ خوبان خال مینشاند. عاشق سوز درونی خود را برتر از سوز پروانه میداند و خون دل و اشکش را زیور طوق سگ کوی یار میکند. در پایان، جامی میگوید این غزل را در جواب غزلی از سعدی سروده و آن را فروتر از شعر سعدی اما همسنگ جوابهای دیگران میشمارد.
هوش مصنوعی: دل لب تو را دید و از هر دو جهان بیخبر شد. ببین مستیِ این شراب (لب تو) چه شگفت کارگر و اثرگذار بود.
هوش مصنوعی: هر جا شور و غوغایی از عشق توست، بیگمان از آن روست که در سرشت پاک تو نمک (ملاحت و جذابیت) بیش از دیگر زیبارویان نهاده شده است. «شور» و «نمک» با هم ایهام و تناسب دارند.
هوش مصنوعی: زلف سیاه تو از برق تجلّی سوخته و سیاه شده است؛ زیرا پرتو دو رخسار تابان تو بر یکدیگر افتاده و آن روشنی دوچندان، زلف را سوزانده است.
هوش مصنوعی: چون تیر تو به سپر خورد و نه به من، از حسد بر سپر، صدها چین و گره مانند چینهای سپر بر پیشانی من افتاد. عاشق آرزو دارد خود آماج تیر معشوق باشد.
هوش مصنوعی: پروانه از سوزی که من دارم چه خبر دارد؟ آن شعله در جگر من افتاده، اما در پرِ او؛ سوز او ظاهری است و سوز من درونی.
هوش مصنوعی: هر جا از آتش حسن تو شرارهای بر زیبارویان افتاد، بر چهرهٔ هر یک خالی دلافروز به یادگار ماند؛ یعنی خال خوبان اثر شرارهٔ زیبایی توست.
هوش مصنوعی: اگر برای گردنبند سگ کوی خود زیوری میخواهی، اینک از خون دلم لعل و از اشکم مروارید فروریخته است.
هوش مصنوعی: جامی چون غزل سعدی و جوابهایی را که دیگران به آن گفته بودند شنید، به سرودن این شعر روی آورد.
هوش مصنوعی: این شعر به پایهٔ شعر سعدی نمیرسد، اما با سرودههای دیگر یاران (جوابگویان سعدی) برابر و همسنگ است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد
کز بخت یکی ماه رخی خوب درافتاد
چشم و دل عشاق چنان پر شد از آن حسن
تا قصه خوبان که بنامند برافتاد
بس چشمه حیوان که از آن حسن بجوشید
[...]
زانگه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد
از صورتِ بیطاقتیام پرده برافتاد
گفتیم که عقل از همه کاری به درآید
بیچاره فروماند چو عشقش به سر افتاد
شمشیر کشیدهست نظر بر سر مردم
[...]
باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
بس مرغ همایون که به تیر نظر افتاد
لطفی کن و تیری دگرم سوی دل انداز
کان تیر نخستین که زدی بر جگر افتاد
پرسیدن یاران کهن رسم قدیم است
[...]
بس نکته که از سر سویدا به در افتاد
زآن نقطه که بر چهره آن خوش پسر افتاد
چون آب روان گشت روان از نظرم یار
زاین روی مرا آب روان از نظر افتاد
میخواست خیالش که برون آیدم از چشم
[...]
جان بر لب لعلش چو مگس بر شکر افتاد
با وصل تو دل چون شبهی در گهر افتاد
کی دست زند در کمر صحبت شیرین
فرهاد که با درد فراق از کمر افتاد
با روی تو زد آب روان لاف لطافت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.