بیا که خسته دلان را تویی معاد و معاذ
بیا که حکم تو را نیست مانعی ز نفاذ
مده غرور به لذات خلدم ای زاهد
که نیست جز به الم های عشقم استلذاذ
به سلک زمره اصحاب ازان سبب ره یافت
که بود نقد جبل گوهر وجود معاذ
فکن به موج فنا رخت خود که ماهی را
نگشت زآفت ساحل بغیر بحر ملاذ
به نامرادی عشاق کی تواند ساخت
چنین که خواجه اسیر ملاهی است ملاذ
خیال کشف حقیقت مکن به قوت فکر
که این لغت به قیاس خرد نماید شاذ
به عاشقان سبکرو کجا رسی جامی
ز بار هستی خود ناشده خفیف الحاذ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با خواندن محبوب بهعنوان پناه دلخستگان آغاز میشود. سپس شاعر لذت بهشتِ زاهد را در برابر لذت درد عشق بیارزش میشمارد و به فنا شدن در دریای عشق فرا میخواند. او خواجهٔ سرگرم بازیچهها و عقلِ جویای حقیقت را از رسیدن به آن ناتوان میداند. در پایان به خود هشدار میدهد که بیآنکه بار هستی را از دوش بنهد، به عاشقان سبکبار نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: ای محبوب، بیا که بازگشتگاه و پناهگاه دلخستگان تویی؛ بیا که هیچ چیزی نمیتواند جلوی اجرای فرمان تو را بگیرد.
هوش مصنوعی: ای زاهد، مرا با وعدهٔ لذتهای بهشت فریب نده، زیرا من جز از دردها و رنجهای عشق لذتی نمیبرم.
هوش مصنوعی: معاذ (پسر جبل، از یاران پیامبر) از آن رو به جمع یاران راه یافت که گوهر وجودش حاصل کوه بود؛ یعنی مانند گوهری که از دل کوه برمیآید، پایدار و استوار بود. در این بیت با نام پدر او، «جبل» به معنی کوه، بازی شده است.
هوش مصنوعی: بار هستی خود را به موج فنا بسپار، زیرا ماهی در برابر خطر ساحل پناهی جز دریا ندارد. سالک هم جز با غرق شدن در فنا از آفتها رهایی نمییابد.
هوش مصنوعی: خواجهای که چنین گرفتار سرگرمیها و بازیچههاست و پناهش همانهاست، چگونه میتواند ناکامی و محرومی عاشقان را تاب بیاورد؟
هوش مصنوعی: گمان نکن که با نیروی اندیشه میتوان حقیقت را کشف کرد، زیرا این واژه با قاعدهٔ عقل جور درنمیآید و مانند واژهای خلاف قیاس است. عقل حقیقت را درنمییابد.
هوش مصنوعی: ای جامی، تا وقتی که از بار هستی خود سبکبار نشدهای، چگونه به عاشقانِ سبکرو و چالاک خواهی رسید؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کجا رویم که ما را تو ملجایی و ملاذ
نعوذ بالله اگر جز در تو هست معاذ
زمانه را نبود جز به سایة تو پناه
سپهر را نبود جز به درگه تو لواذ
به غیر امر ترا نیست در جهان جریان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.