ای ذات تو از صفات ما پاک
کنه تو برون ز حد ادراک
هم از تو منیر شمع انجم
هم از تو بلند قصر افلاک
آدم به تو شد مکرم ار نه
پیداست مقام ذره خاک
از مهر تو هر سپیده دم چرخ
دراعه نیلگون زند چاک
پرورده ابر رحمت توست
همچون گل و لاله خار و خاشاک
در صیدگه دلاورانت
ارواح قدس شکار فتراک
راهی ست پر از خطر ره عشق
آنجا همه رهزنان بی باک
بی بدرقه عنایت تو
نتوان شد ازان ره خطرناک
یارب به کمال آن که دارد
بر کسوت جان طراز لولاک
کز جام صفا و خم وحدت
در بزم مجردان چالاک
آن باده حواله کن به جامی
کز وصمت هستیش کند پاک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ستایش و مناجاتی با خداوند است: شاعر از منزه بودن ذات حق و فراتر بودنش از ادراک آغاز میکند و روشنی ستارگان، بلندی آسمان، کرامت آدم و رحمت فراگیر او را برمیشمارد. سپس راه عشق را پرخطر و پر از راهزن میخواند که جز با عنایت الهی نمیتوان از آن گذشت. در پایان، جامی خدا را به حق پیامبرِ صاحب مقام «لولاک» سوگند میدهد که از جام وحدت شرابی به او بنوشاند تا از لکهٔ هستی و خودی پاک شود.
هوش مصنوعی: ای خدایی که ذاتت از صفات و ویژگیهای ما آدمیان پاک و منزه است و حقیقت و کنه تو بیرون از اندازهٔ فهم و ادراک است.
هوش مصنوعی: روشنی شمع ستارگان از توست و بلندی کاخ آسمانها نیز از توست.
هوش مصنوعی: آدم به لطف تو گرامی و ارجمند شد؛ وگرنه روشن است که ذرهای از خاک چه مقام و ارزشی دارد.
هوش مصنوعی: آسمان هر سپیدهدم از عشق و مهر تو جامهٔ نیلگون خود را چاک میزند؛ یعنی دمیدن صبح و شکافتن تاریکی، نشانهٔ شیفتگی آسمان به توست. «مهر» هم به معنای محبت است و هم ایهامی به خورشید دارد.
هوش مصنوعی: خار و خاشاک نیز مانند گل و لاله پروردهٔ ابر رحمت توست؛ رحمت تو همه را، از زیبا تا ناچیز، در بر میگیرد.
هوش مصنوعی: در شکارگاه دلاوران راه تو، حتی روحهای پاک قدسی شکاری بسته به فتراک آناناند؛ یعنی عاشقان دلیر تو بر فرشتگان و ارواح مقدس برتری مییابند.
هوش مصنوعی: راه عشق راهی پر از خطر است و در آن همهجا راهزنانی گستاخ و بیپروا کمین کردهاند.
هوش مصنوعی: بی همراهی و نگهبانی عنایت تو نمیتوان از آن راه خطرناک گذشت.
هوش مصنوعی: خدایا، به حق کمال کسی که بر جامهٔ جانش نقش و نشان «لولاک» دارد، یعنی پیامبر اسلام که در حدیث قدسی آمده: اگر تو نبودی آسمانها را نمیآفریدم.
هوش مصنوعی: از جام صفا و خمِ وحدت، در بزم وارستگان چابک و سبکبار (دنبالهٔ دعا که در بیت بعد کامل میشود).
هوش مصنوعی: آن شراب را نصیب جامی کن که او را از ننگ و لکهٔ هستی و خودبینی پاک سازد. «جامی» تخلص شاعر است و با «جام» در بیت پیش ایهام دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بعدک که منی هو قرباک
افنیتنی منی بمعناک
لا یفرق الاوصاف ما بیننا
ان قلت لی ما کنت ایاک
من کیستم ای نگار چالاک
تا جامه کنم ز عشق تو چاک
کی زهره بود مرا که باشم
زیر قدم سگ ترا خاک
صد دل داری تو چون دل من
[...]
ای سرخ سطبر سخت رگناک
ای . . . ن مواجران ز تو چاک
در پیش در تو از پی سیم
پیشانی و سینه هاست بر خاک
آکی نرسیده از تو بر من
[...]
ای مسند تو ورای افلاک
صدر تو و خاک توده ، حاشاک
هرچ آن سمَت حدوث دارد
در دیده ی همت تو خاشاک
طُغرای جلال تو لَعَمرُک
[...]
از غایت وهم و غور ادراک
هم دیدن و هم شنودنت پاک
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.