بیا که روی تو خورشیدِ عالمافروز است
شبم ز روی تو چون روز و روز فیروز است
شد از جمال تو فیروز روز من وان روز
که خواستم شب و روز از خدای امروز است
شبم ز شعلهٔ شمع و چراغ مستغنیست
چنین که مشعلهٔ آه من شبافروز است
به تیغ غمزه اگر چاک میکنی جگرم
چه غم چو ناوک مژگان تو جگردوز است
چنین که عشق تو زد راه پیر دانشمند
چه جای طعن جوانان دانشاندوز است
رخی چنین خوش و آن گاه خوی بد حاشا
معلم تو اگر نغلطم بدآموز است
تو مرد عافیتی جامی از بتان بگسل
که عشق شیوهٔ رندان عافیتسوز است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با دعوت از معشوق آغاز میشود و چهرهٔ او را خورشیدی میداند که شب عاشق را روز و روزش را خجسته کرده است. سپس از آه سوزان عاشق، زخم نگاه معشوق و ناتوانی حتی پیر دانشمند در برابر عشق سخن میگوید. در بیت پنجم شاعر از بدخویی معشوق گله میکند و آن را گناه آموزگارش میداند. در پایان، جامی خود را اهل عافیت میخواند و به خود پند میدهد که از زیبارویان دل بکند، چون عشق کار رندانِ عافیتسوز است.
هوش مصنوعی: ای معشوق، بیا که چهرهات مانند خورشیدی است که جهان را روشن میکند. شب من از روی تو مثل روز روشن است و روزم پیروز و خجسته است.
هوش مصنوعی: روز من از زیبایی تو خجسته شد. آن روزی که شب و روز از خدا آرزویش را داشتم، همین امروز است.
هوش مصنوعی: شب من به شعلهٔ شمع و چراغ نیازی ندارد، چون مشعل آه سوزان من خودش شب را روشن میکند.
هوش مصنوعی: اگر با شمشیر نگاه و کرشمهات جگرم را بشکافی، غمی نیست، زیرا تیر مژگانت آن را دوباره میدوزد. «جگردوز» هم به معنای فرورفتن تیر در جگر است و هم به معنای دوختن زخم، و شاعر با این دو معنا بازی میکند.
هوش مصنوعی: وقتی عشق تو پیر دانشمند و باتجربه را هم از راه به در برده، دیگر جای سرزنش جوانانی نیست که تازه دانش میآموزند و عاشق تو میشوند.
هوش مصنوعی: چهرهای به این زیبایی و آنوقت اخلاق بد؟ هرگز چنین نباید باشد. اگر اشتباه نکنم، آموزگارت به تو بدی آموخته است.
هوش مصنوعی: ای جامی، تو اهل سلامت و آسایشی، پس از زیبارویان دل بکن، زیرا عشق رسم رندانی است که آسایش و سلامت خود را میسوزانند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
علی الصباح نظر بر رخ توفیروز است
شب وصال توخوشتر ز روز نوروز است
عجب مدار که سوزم چوشمع سر تا پای
که آتش غم عشق رخ توجان سوز است
کمان و تیر چه حاجت تو را به روزشکار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.