هر کجا زد خیمه چون ماه سپهر آن آفتاب
بیدلان از رشته جان ساختند آن را طناب
بس که در هر منزلی آید ز چشمم سیل خون
خیمه ها در دیده مردم نماید چون حباب
تا نشانم گرد راهش هر طرف تابد عنان
پیش پیش خیل او پاشم ز ابر دیده آب
او دهد جولان سمند و من در آن غم کز چه رو
دست او گیرد عنان یا پای او بوسد رکاب
بیش ازین گو آفتاب آن عارض نازک مسوز
ورنه آهی برکشم از دل که سوزد آفتاب
ز آفتاب آن رخ چه سان پوشد کسی کز نازکی
تاب می نارد که بر وی سایه اندازد نقاب
جامی از غم مرد چون تاخیر قتلش کرد یار
آه کز بخت وی این تاخیر شد عین شتاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل تصویرِ معشوقی است که سواره در سفر است و در منزلها خیمه میزند، و عاشق جان و اشکِ خود را در راهِ او نثار میکند. عاشق به عنان و رکابی که به معشوق نزدیکاند رشک میبرد و نگرانِ چهرهٔ لطیفِ او از تابشِ آفتاب است، چهرهای که حتی سایهٔ نقاب را هم تاب نمیآورد. در پایان جامی میگوید یار کشتنِ او را به تأخیر انداخت و همین تأخیر او را زودتر از غم کشت.
هوش مصنوعی: هر جا که آن معشوقِ آفتابروی مانند ماهِ آسمان خیمه برپا کرد، عاشقانِ دلباخته از رشتهٔ جانِ خود برای آن خیمه طناب ساختند؛ یعنی جانشان را وقفِ خدمتِ او کردند.
هوش مصنوعی: در هر منزلی که او فرود میآید، چنان سیلِ خونی از چشمم روان میشود که خیمهها در چشمِ مردم مانند حبابهایی بر روی این سیل به نظر میآیند.
هوش مصنوعی: به هر سو که او عنانِ اسب را بگرداند، من پیشاپیشِ سپاه و همراهانش از ابرِ چشمم آب میپاشم تا گرد و غبارِ راهش را فرو بنشانم.
هوش مصنوعی: او اسبش را به جولان و تاخت درمیآورد و من در این غصهام که چرا دستِ او عنان را میگیرد و پایش رکاب را میبوسد؛ یعنی به عنان و رکاب رشک میبرم که به او نزدیکاند.
هوش مصنوعی: به آفتاب بگو بیش از این آن چهرهٔ لطیف را نسوزاند، وگرنه از دل چنان آهِ سوزانی برمیآورم که خودِ آفتاب را بسوزاند.
هوش مصنوعی: چگونه میتوان آن چهره را از آفتاب پوشاند، در حالی که آن چهره از شدتِ لطافت حتی تحملِ سایهٔ نقاب را هم بر خود ندارد؟
هوش مصنوعی: چون یار کشتنِ جامی را به تأخیر انداخت، جامی از غمِ این انتظار جان داد؛ افسوس که از بدبختیِ او همین تأخیر، خودِ شتاب در مرگش شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شهریار دادگستر خسرو مالکرقاب
آنکه دریا هست پیش دست احسانش سراب
آسمان جود گشت و جود ماه آسمان
آفتاب ملک گشت و ملک چرخ آفتاب
بنگر اکنون با خداوند جهان شاه زمین
[...]
تا ببردی از دل و از چشم من آرام و خواب
گه ز دل در آتش تیزم گه از چشم اندر آب
عشق تو باچار چیزم یار دارد هشت چیز
مرمرا هر ساعتی زین غم جگر گردد کباب
با رخم زر و زریر و با دلم گرم و زحیر
[...]
مهترا ، هر چند شعرم زان هر شاعر بهست
تا توانستم نکردم من ز شعری اکتساب
قصد آن دارم که دامن در چنم زین روز بد
روز خوب خویش جویم بر ستوری چون عقاب
تا همی خوانم کتاب و تا همی جویم شراب
[...]
سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک ناب
آفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
روی رنگینش چو ماه تافته بالای سرو
زلف مشکینش چو مشک تافته بر ماهتاب
صبر از آن خواهم همی تا عشق او پوشم به صبر
[...]
ای بیان جود تو بر کاغذ روز سپید
نقش کرده خامه قدرت به زر آفتاب
هر کجا کلک تو شد بر صفحه کاغذ روان
تیغ هندی را نماند با نفاذش هیچ تاب
در هوایت هر که چون کاغذ دوروئی پیشه کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.