بدا برق بطحاء و الدمع ساکب
زهی عشق مستولی و شوق غالب
خوش آن برق رخشان که از کوی جانان
درخشد چو بر آسمان نجم ثاقب
نگاری که روبند حوران جنت
غبار دیارش به مسکین ذوایب
دلم سوخت از شوق او گرچه دایم
خیال رخش هست با جان مصاحب
ایا حادی العیس بالله شمر
لقطع الفیافی و طی السباسب
ازان منزل خوش وزان ربع دلکش
کزو نیست یک دم دل خسته غایب
مکن حسبة الله ار می توانی
ازین بیش صرف زمام نجایب
سلام من الله مولی العوارف
سلام من الله معطی المواهب
علی روضة حل فیها حبیب
رفیع المعارج سنی المراتب
ملیحی که جمع است در بزم وصلش
فنون مقاصد صنوب مآرب
فصیحی که درج است در درج لعلش
رموز نوادر نکات غرایب
به اقبال درد و غمش رست جامی
ز میل مرادات و نیل مطالب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نعتی است در ستایش پیامبر که با درخشیدن برقی از سوی بطحا آغاز میشود و شوق شاعر را به کوی محبوب برمیانگیزد. شاعر از ساربان میخواهد بیدرنگ بیابانها را بپیماید و به آن منزل برسد، آنگاه بر آرامگاه پیامبر درود میفرستد و زیبایی، بلندی مقام و سخنوری او را میستاید. در پایان میگوید درد عشق او جامی را از هر خواهش و آرزوی دیگری آزاد کرده است. شعر به شیوهٔ ملمع است و مصراعهای عربی و فارسی در آن به هم آمیختهاند.
هوش مصنوعی: برق سرزمین بطحا (مکه) درخشید و اشک روان شد؛ شگفتا از این عشقی که چیره شده و شوقی که غلبه یافته است.
هوش مصنوعی: خوشا آن برق درخشانی که از کوی محبوب میدرخشد، همچون ستارهٔ تابان و فروزان در آسمان.
هوش مصنوعی: محبوبی است که حوریان بهشت غبار سرزمینش را با گیسوان خوشبوی خود میروبند.
هوش مصنوعی: دلم از شوق او سوخت، هرچند خیال رویش همیشه همنشین جان من است.
هوش مصنوعی: ای ساربان شتران، تو را به خدا دامن به کمر بزن و بشتاب تا بیابانها و دشتهای پهناور را بپیمایی.
هوش مصنوعی: به سوی آن منزل خوش و آن سرای دلانگیز بشتاب که دل خستهٔ من یک لحظه از آن دور نیست.
هوش مصنوعی: برای رضای خدا، اگر میتوانی، بیش از این مهار شتران نجیب را به سوی دیگری مگردان و درنگ مکن و آنها را یکسره به سوی آن منزل ببر.
هوش مصنوعی: درود از سوی خدا، صاحب نیکیها و بخششها؛ درود از سوی خدا، عطاکنندهٔ موهبتها.
هوش مصنوعی: درود بر آرامگاهی که محبوبی بلندپایه در آن جای گرفته است؛ محبوبی با معراجهای بلند و مقامهای والا، که اشاره به پیامبر است.
هوش مصنوعی: زیبارویی که در بزم وصال او همهٔ گونههای مقصودها و انواع آرزوها فراهم است.
هوش مصنوعی: سخنوری که در صندوقچهٔ لب لعل او رازهای کمیاب و نکتههای شگفت نهفته است.
هوش مصنوعی: جامی به برکت درد و غم عشق او از میل به کامها و از رسیدن به خواستهها رهایی یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو بر جان من شد هوای تو غالب
جمال تو را جان من گشت طالب
اگر چه ندارم ز وصل تو حاصل
همی باد بر من هوای تو غالب
دلی دارم راغب دل ربودن
[...]
ایا سرفرازی که خورشید پر دل
که تندابرش چرخ او راست مرکب
ز بیم تو با تیغ گردد همه روز
ز سهم تو در خاک غلتد همه شب
شوی پی سپر همچو چوب معلّم
[...]
قم اللیل یا صاحبی بالرکایب
و قطع لاجلی الفلا و السباسب
الی دار سلمی و بلغ سلامی
بدان گلعذار مسلسل ذوایب
ز مأوای مألوف دورم ولیکن
[...]
سقی الله لیلا، کصدغ الکواعب
شبی عنبرین خال مشکین ذوایب
فلک را به گوهر مرصع، حواشی
هوا را به عنبر مستر، جوانب
درفش بنفش سپاه حبش را
[...]
سلام علی دار ام الکواعب
بتان سیه چشم مشکین ذوائب
در جواب او
(لبسنا لباسا لطیف الجبائب)
شی صوف مشکین صفت در غیاهب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.