گشادم دیده روی تو ناگه
به جانم در شدی ناکرده آگه
اگر گویم که از جورت کنم آه
زنی فی الحال تیغ و گوییم وه
قدت شاخ انار و روی تو نار
تعالی الله از آن قد اناره
اگر پرتو زند خورشید رویت
بسوزد مه درون هفت خرگه
مکن با چشم خود نرگس مقابل
کسی آیینه ننهد پیش امقه
صفا از روی او برد آینه، به
بنامیزد زهی دخل موجه
بگریم هر سحر بر یاد رویت
که باران خوش بود اندر سحرگه
به گفت خسرو ار خط موی معنی
مسلسل کرد اعزالله شانه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با دیدار ناگهانی معشوق آغاز میشود که بیخبر در جان عاشق جای میگیرد. سپس شاعر از ستم معشوق میگوید و قامت و روی او را به انار و خورشید، و چشمش را برتر از نرگس میداند. در پایان، از گریستن سحرگاهی به یاد معشوق سخن میگوید و با آوردن نام خود، سخن پیوسته و پیچیدهٔ خویش را میستاید. قافیهها با واژهها و دعاهای عربی بازی دارند و متن در چند بیت مبهم است.
هوش مصنوعی: ناگهان چشم گشودم و روی تو را دیدم. بیآنکه خبرم کنی، به جانم راه یافتی و در دلم جای گرفتی.
هوش مصنوعی: اگر بگویم که از ستم تو آه میکشم، همان دم شمشیر میزنی و با ریشخند به من «وه» میگویی. یعنی معشوق حتی اجازهٔ شکایت هم نمیدهد.
هوش مصنوعی: قامت تو مانند شاخهٔ انار است و رویت مانند دانهٔ انار، سرخ و درخشان؛ «نار» در معنای آتش نیز به آن اشاره دارد. پاک و بزرگ است خدا که چنین قامتی را آفریده و روشن ساخته است.
هوش مصنوعی: اگر خورشید روی تو پرتو بیفکند، ماه در درون هفت آسمان، که مانند هفت خیمهاند، از رشک و گرما میسوزد.
هوش مصنوعی: گل نرگس را با چشم خود برابر و همچشم مکن. نرگس در شعر کور شمرده میشود و کسی آینه را پیش نابینای مادرزاد نمیگذارد.
هوش مصنوعی: آینه صفا و روشنی را از روی او گرفته است و این کار نیکوست. چشم بد دور! چه بهرهٔ بجا و درستی برده است.
هوش مصنوعی: هر سحرگاه به یاد روی تو میگریم، چون باران در هنگام سحر خوش و دلانگیز است.
هوش مصنوعی: خسرو در سخنش خط و گیسوی معنا را پیوسته و زنجیروار ساخته است، یعنی شعری پیوسته و پیچیده سروده است. خدا مقام و منزلتش را گرامی بدارد. «شانه» در اینجا به معنای «شأن» نیز ایهام دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بهشت آیین سرایی را بپرداخت
زهر گونه درو تمثالها ساخت
ز عود و چندن او را آستانه
درش سیمین و زرین پالکانه
به هنگام وفا سگ از شما به
بود با سگ وفا و با شما نه
درفشان لاله در وی چون چراغی
ولیک از دود او بر جانش داغی
شقایق بر یکی پای ایستاده
چو بر شاخ زمرد جام باده
دلم بستان و آنگه عشوه میده
چنین خواهم زهی نامهربان زه
بقصد خون من زینسان چرائی
کمان ابروان آورده در زه
میم، هر لحظه رو بر من ترش کن
[...]
خرد را دوش گفتم کز که نازند؟
طبایع هر چهار و چرخ هر نه
پس از اندیشه شافی مرا گفت
ز رای اوحدالدین عز نصره
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.