برآمد ماه عید از اوج گردون
طرب چون ماه نو شد هر دم افزون
بر اوج آسمان نونی ست یا عین
که بیرون آمده ست از کلک بی چون
به گردش چیست چندین نقطه زانجم؟
اگر یک نقطه باشد بر سر نون
ببین اندر رکوع آن پاره نور
هلاکش گوی خواهی خواه ذوالنون
همانا حلقه گوش سپهر است
چو لیلی هست در پهلوی مجنون
شفق بین و سیاهی شب عید
تو پنداری که این مشک است، آن خون
چنین ماه نو و عید خجسته
مبارک باد بر ذات همایون
در اوصاف کمالت نظم خسرو
بنامیزد همه سحر است و افسون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل تهنیت عید است. شاعر هلالِ ماه عید را با تشبیههای گوناگون وصف میکند: به حرف «ن» و «ع» که از قلم آفریدگار بیرون آمده، به نمازگزاری در رکوع، به گوشوارهٔ آسمان، و سرخی شفق و سیاهی شب را به خون و مشک مانند میکند. در پایان عید را به ممدوح تبریک میگوید و شعر خود را در ستایش او جادویی میخواند.
هوش مصنوعی: ماه نوِ عید از بلندای آسمان پدیدار شد و شادی، مانند ماه نو که هر شب بزرگتر میشود، لحظهبهلحظه بیشتر شد.
هوش مصنوعی: این هلالِ خمیده بر بلندای آسمان گویی حرف «ن» یا «ع» است که از قلم خداوند بیهمتا بیرون آمده است.
هوش مصنوعی: حرف «ن» تنها یک نقطه بر سر دارد؛ پس اینهمه نقطهٔ ستاره که گرد این «ن» آسمانی میچرخند چیست؟
هوش مصنوعی: آن پارهٔ نور را ببین که مانند نمازگزاری در رکوع خمیده است؛ میخواهی آن را هلال بنام، میخواهی «ذوالنون» یعنی دارندهٔ «ن»؛ زیرا به شکل حرف «ن» است و نام ذوالنون را نیز به یاد میآورد.
هوش مصنوعی: گویی این هلال حلقهٔ گوشوارهٔ آسمان است و در کنار آسمان چنان نشسته که لیلی در کنار مجنون.
هوش مصنوعی: سرخی شفق و سیاهی شب عید را ببین؛ گمان میکنی سیاهی شب مشک است و سرخی شفق خون.
هوش مصنوعی: چنین ماه نو و عید فرخندهای بر وجود فرخندهٔ ممدوح مبارک باد.
هوش مصنوعی: شعر خسرو در وصف کمال تو، به نام خدا و چشمبد دور، سراسر جادو و افسون است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که پرسد زین غریب خوار محزون
خراسان را که بیمن حال تو چون؟
همیدونی چو من دیدم به نوروز؟
خبر بفرست اگر هستی همیدون
درختانت همی پوشند مبرم
[...]
چو نشکوهید او را دل ز جیحون
چرا بشکوهد از حال دگرگون
اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم که این چون است و آن چون
یکی را میدهی صد ناز و نعمت
یکی را نان جو آلوده در خون
درآمد موکب عید همایون
که بر صاحب مبارک باد و میمون
سپهر مجد مجدالدین که شاهان
ز مجدش ملک را کردند قانون
عدو بندی که کلکش در دهاده
[...]
نه خورشید جهان کاین چشمهٔ خون
بدین کار است گردان گرد گردون
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.