آنکه از جان دوست تر می دارمش
گر مرا بگذاشت من نگذارمش
دل بدو دارم ز من رنجید و رفت
می دهم جان تا مگر باز آرمش
آنکه در خون دل من خسته است
من دو چشم خویش می پندارمش
قالب بی روح دارم، می برم
تا به خاک کوی او بسپارمش
می دهم جان روز و شب در کوی دوست
گوهری زین بیش اگر در کارمش
روی در پای تو می مالم، مرنج
گر به روی سخت خود می آرمش
گر چه رویش داد بر بادم چو زلف
همچنان جانب نگه می دارمش
گر چه هست او یار من، من یار او
من کجا یارم که گویم یارمش!
هیچ رحمی نیست بر بیمار خویش
آن طبیبی را که من بیمارمش
با دل خود گفتم او را، چیستی؟
گفت خسرو، او گل و من خارمش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از معشوقی میگوید که از او رنجیده و رفته است، اما خود هرگز از او دست نمیکشد و جانش را در راه او فدا میکند. با وجود بیرحمی و بیاعتنایی معشوق، حرمت او را نگه میدارد و حتی جرئت نمیکند خود را یار او بخواند. غزل با گفتوگوی شاعر با دلش پایان مییابد که در آن معشوق گل است و دل عاشق خار او.
هوش مصنوعی: کسی را که از جانم بیشتر دوست دارم، اگر او مرا رها کرده باشد، من او را رها نمیکنم.
هوش مصنوعی: دلم را به او سپردهام، اما او از من رنجید و رفت. جانم را فدا میکنم، به این امید که شاید او را بازگردانم.
هوش مصنوعی: کسی که دل مرا خسته و خونین کرده است، برایم مانند دو چشمم عزیز است. چشم هم از گریه در خون نشسته است و این دو به هم مانند شدهاند.
هوش مصنوعی: تنی بیجان دارم و آن را با خود میبرم تا به خاک کوی معشوق بسپارم و آنجا دفنش کنم.
هوش مصنوعی: شب و روز در کوی دوست جان میدهم. اگر گوهری گرانبهاتر از جان داشتم، آن را هم در این راه به کار میبردم.
هوش مصنوعی: صورتم را بر پای تو میمالم. اگر با گستاخی و پررویی چهرهام را پیش تو میآورم، از من نرنج.
هوش مصنوعی: هرچند چهرهاش مرا مانند زلفش پریشان و بربادرفته کرده است، باز هم حرمت او را نگه میدارم و جانب او را میگیرم.
هوش مصنوعی: هرچند او یار من است و من یار او، من کجا جرئت دارم بگویم که یار اویم! در این بیت «یارم» هم به معنای «یار او هستم» آمده و هم به معنای «یارا دارم و میتوانم».
هوش مصنوعی: آن طبیبی که من بیمار اویم، هیچ رحمی به بیمار خود ندارد.
هوش مصنوعی: از دلم پرسیدم که تو برای او چه هستی؟ دل پاسخ داد: ای خسرو، او گل است و من خار اویم؛ یعنی همراه اویم اما بیارزش و آزرده.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنکه از جان دوستتر میدارمش
او مرا بگذاشت، من نگذارمش
دل بدو دادم ز من رنجید و رفت
میدهم جان تا مگر باز آرمش
آنکه در خون دل من میرود
[...]
نی به دل تاب نهفتن دارمش
نی به پیش غیر گفتن یارمش
چشم بر بربستم که با خود دارمش
از مقام دیده در دل آرمش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.