آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش
وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش
گریه می آیدم از دور به آواز بلند
که ازان گریه نمی آیدم آواز به گوش
سر و قد، از چمن سبز به بیرون چه روی؟
سر برون نازده از لاله تر مرزنگوش
دوش در خواب بدیدم رخ چون خورشیدت
نیم شب روز شد از شعله آهم شب دوش
ای به خشم از بر من رفته و تنها خفته
چشم را گوی که چندین طرف خواب بپوش
خسروا، گرم برون می دودت خواب از چشم
دیگ دل شد مگر از پختن سودا خاموش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دوری معشوق مینالد و سخن و خندهٔ شیرین او را هنوز در گوش و یاد دارد. در فراق بلند میگرید، از معشوقِ نوجوان میخواهد از باغ بیرون نرود و از دیدار رخ او در خواب و روشن شدن شب از آتش آهش میگوید. سپس معشوقِ قهرکرده را که آسوده خفته است، با بیخوابی خود میسنجد. در پایان شاعر خود را خطاب میکند و بیخوابیاش را از جوشش سودای عشق در دل میداند.
هوش مصنوعی: سخن گفتنت هنوز در گوش من است و آن خندهٔ شیرین و شکرینت که از لبِ چون چشمهٔ نوش برمیخاست، هنوز در یادم مانده است.
هوش مصنوعی: در دوری از تو گریهای بلند و پرصدا به من دست میدهد. شاید مقصود این است که صدای گریهام چنان بلند است که دیگر هیچ صدایی، از جمله صدای تو، به گوشم نمیرسد.
هوش مصنوعی: ای سروقامت، چرا از باغ سبز بیرون میروی؟ هنوز مرزنگوشِ خط بر لالهٔ تازهٔ چهرهات سر نزده است. یعنی هنوز نوخط نشدهای و جای تو در همین چمن است.
هوش مصنوعی: دیشب رخسار خورشیدمانندت را در خواب دیدم و از شعلهٔ آه من، نیمهشبِ دیشب مانند روز روشن شد.
هوش مصنوعی: ای که با خشم از کنار من رفتهای و آسوده و تنها خوابیدهای، به چشمت بگو اینهمه در خواب فرونرود و پلک بر هم ننهد. یعنی بیدار شو و به یاد عاشقِ بیخواب باش.
هوش مصنوعی: ای خسرو، خواب شتابان از چشمت میگریزد. مگر دیگِ دلت از جوشیدن و پختن سودای عشق آرام گرفته است؟ یعنی دل هنوز میجوشد و بیخوابی از همین است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش تا روز من از عشق تو بودم به خروش
تو چه دانی که چه بود از غم تو بر من دوش
می زدم آب صبوری زد و دیده بر دل
چون دل از آتش عشق تو برآوری جوش
گاه چون نای بدم از غم تو با ناله
[...]
اندر آورد سپهر از ره تشریف بگوش
حلقه بندگی میراتابک بر غوش
چرخ در گوش کشد حلقه فرمان ورا
دهر مرغاشیه دولت او را بر دوش
تا کله گوشه رسانید ز اقبال بچرخ
[...]
هر که فریادرس روز مصیبت خواهد
گو در ایام سلامت به جوانمردی کوش
بنده حلقه به گوش ار ننوازی برود
لطف کن لطف که بیگانه شود حلقه به گوش
ای دل از گردش ایام مخالف مخروش
با قضایی که ز تدبیر برون است مکوش
غم بگذشته و اندیشه ی آینده هباست
حال دریاب و مخور بیهُده اندوه می نوش
دوش بگذشت و مبر رنج که نو باز آری
[...]
ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش
لب و دندان ترا لعل و گهر حلقه بگوش
عکس یاقوت لبت سوی بدخشان بردند
آمد اندر رگ کان خون دل لعل بجوش
پاسخ تلخ تو و خنده شیرین با هم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.