دی مست بوده ام که ز خویشم خبر نبود
من بودم و دو محرم و یاری دگر نبود
می رفت آن سوار و بر او بود چشم من
می شد ز سینه جان و در آنم نظر نبود
سوز دلم بدید و ز چشمش نمی نریخت
این یار خانه سوخته را اینقدر نبود
دیوانه کرد عاشقی و بیدلی مرا
یارب، دلم که برد، کجا شد، مگر نبود؟
خوش بوده ام که با تو نگاهی نداشتم
باری ز آب دیده ام این درد سر نبود
دوش آمدی و معذرتی گر نکردمت
معذور دار از آنک ز خویشم خبر نبود
بر من ز روزگار بسی فتنه می گذشت
چشمت بلا شد، ارنه به جانم خطر نبود
پیوسته روز غمزدگان تیره بود، لیک
از روزگار تیره من تیره تر نبود
خسرو ز بهر عشق گذشته چه غم خوری؟
چون رفت، گومباش، اگر بود و گر نبود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از روزی میگوید که در مستی و بیخودی، رفتنِ یارِ سوار را تماشا کرد و جانش از دست رفت. او از سنگدلی یار شکایت میکند که سوز دلش را دید و اشکی نریخت. سپس روزهای آسودهی پیش از عشق را به یاد میآورد و چشم یار را بلای جانش میداند. در پایان، شاعر خود را دلداری میدهد که برای عشقِ گذشته غم نخورد.
هوش مصنوعی: دیروز چنان مست بودم که از خودم خبر نداشتم. تنها من بودم و دو همراهِ محرم، و یار دیگری در میان نبود.
هوش مصنوعی: آن سوار میرفت و چشم من به دنبال او بود. جان از سینهام بیرون میرفت و من چنان به او خیره بودم که متوجه رفتن جانم نبودم.
هوش مصنوعی: سوز دل مرا دید و قطرهای اشک از چشمش نریخت. این یار دلِ آنقدر نداشت که برای منِ خانهخراب اندکی دلسوزی کند.
هوش مصنوعی: عاشقی و از دست دادن دل مرا دیوانه کرد. خدایا، چه کسی دلم را برد و کجا رفت؟ شاید از اول اصلاً دلی نداشتم.
هوش مصنوعی: آن روزها که با تو نظربازی و سروکاری نداشتم خوش بودم؛ دستکم این دردسرِ اشک ریختن را نداشتم.
هوش مصنوعی: دیشب نزد من آمدی و اگر از تو عذرخواهی و پذیرایی شایسته نکردم، مرا ببخش، چون از خودم بیخبر بودم.
هوش مصنوعی: از روزگار گرفتاریهای بسیاری بر من گذشت، اما خطری برای جانم نداشت؛ این چشم تو بود که بلای جانم شد.
هوش مصنوعی: روز غمدیدگان همیشه تاریک است، اما روزگار هیچکس تاریکتر از روزگار من نبوده است.
هوش مصنوعی: خسرو، شاعر به خود میگوید: چرا غمِ عشقی را میخوری که گذشته است؟ وقتی رفته، بگذار نباشد؛ چه فرقی میکند که بوده یا نبوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روز ازل که از تن خاکی اثر نبود
جان را بجز هوار تو کار دگر نبود
خاص از برای عشق تو در عالم آمدم
ور نه مرا ز کوی تو عزم سفر نبود
اول توام ز خویش خبر دادی ار نه من
[...]
امروز ناز را به نیازم نظر نبود
زان شیوههای خاص یکی جلوهگر نبود
چشم از غرور اگر چه نمیگشت ملتفت
عجز نگاه حسرت من بی اثر نبود
بس شیوههای ناز که در پرده داشت حسن
[...]
مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبود
این شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود
آیینه ات ز دود خط آخر سیاه شد
خط بر زمین کشیدن ما بی اثر نبود
یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود
ما را سری نبود اگر درد سر نبود
بیگانه رسوم دو عالم بر آمدیم
ما را بجز خیال تو کار دگر نبود
لب خواستم به شکوه گشایم گذشت عمر
[...]
از ساج و کاج، تخت و عماری مگر نبود
لیکن مگر ز تختۀ در بیشتر نبود
از عرش بود پایۀ قدرش بلندتر
حاجت به نردبان غم آور دگر نبود
روی فلک سیاه و ز حمّال و نعش شاه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.