نیست به دست امید بخت مرا آن کمند
کافتدش از هیچ رو صید مرادی به بند
دعوی عیاریم رفت به کویش فرود
ز آنکه سرم پست شد کنگر قصرش بلند
بی سر و پا می دویم تا به کجا سر نهیم
بارگی شاه شد گردن ما در کمند
تنگ میا زآه من، چشم بدان از تو دور
نیست رخ خوب را چاره ز دود سپند
در ره جولانت چون دیده ما خاک شد
دیده بسی در رهست دور ترک ران سمند
هستم ازان گفت تلخ در سکرات فنا
از دمت آخر دمی چاشنیی ده ز قند
ای که به بازار حسن قیمت خوبان کنی
پیش زلیخا مگوی «یوسفی آنجا به چند؟»
سوخته از پند خلق سوخته تر می شود
کاتش عشق است تیز باد وزان است پند
خسرو اگر عاشقی بیم ز کشتن مدار
پیش رخ نیکوان جان نبود ارجمند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از ناکامی و ناتوانی خود در رسیدن به معشوقی بلندجایگاه میگوید و خود را اسیرِ کمند و خاکِ راهِ اسب او میخواند. آه خود را اسپندی برای دفع چشم زخم از معشوق میداند و در حال جان دادن، شیرینیِ سخن او را طلب میکند. سپس معشوق را بیبها و برتر از قیمتگذاری میشمارد، پند مردم را دامنزنندهٔ آتش عشق میداند و در پایان خود را به بیپروایی از مرگ در راه عشق فرامیخواند.
هوش مصنوعی: بخت من در دست امید آن کمندی را ندارد که با آن، از هیچ راهی شکارِ آرزویی به بند بیفتد. یعنی هیچگاه به مرادم نمیرسم.
هوش مصنوعی: ادعای زیرکی و چالاکیِ من در کوی معشوق فرو ریخت، زیرا سر من پست ماند و کنگرههای کاخ او بلند بود. اشاره به عیارانی است که با کمند از دیوار کاخ بالا میرفتند.
هوش مصنوعی: سراسیمه و بیسروپا میدویم و نمیدانیم سر به کجا بگذاریم، چون گردن ما در کمند افتاده و به اسب شاه بسته شده است. یعنی اسیر معشوقیم و به دنبال او کشیده میشویم.
هوش مصنوعی: از آه من دلتنگ مشو، چشم بد از تو دور باد. چهرهٔ زیبا ناگزیر به دود اسپند نیاز دارد و آه من همان دود اسپند است که چشم زخم را از تو دور میکند.
هوش مصنوعی: چشم ما در راه تاختوتاز تو خاک شده است و چشمان بسیاری بر سر این راه افتادهاند. پس اسبت را کمی دورتر بران تا آن چشمها را لگدکوب نکنی.
هوش مصنوعی: از آن سخن تلخ تو در حال جانکندن و نیستیام. دستکم در این واپسین دم، از نفس خود اندکی طعم شیرینی به من بچشان.
هوش مصنوعی: ای کسی که در بازار زیبایی برای خوبرویان قیمت میگذاری، نزد زلیخا نپرس که یوسف آنجا چند است. یعنی معشوق برای عاشق راستین بهایی ندارد و بیقیمت است.
هوش مصنوعی: عاشقِ سوخته از پند و نصیحت مردم سوختهتر میشود، زیرا آتش عشق تند است و پند مانند بادی است که بر آن میوزد و شعلهورترش میکند.
هوش مصنوعی: ای خسرو، اگر عاشقی از کشته شدن مترس، زیرا در برابر چهرهٔ زیبارویان جان ارزشی ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیز ابا نیکوان نمایدت جنگ فَنْد
لشکر فریاد، نی خواسته، نی سودمند
قند جداکن ازوی، دور شو از زهرِ دُند
هرچه به آخر بهست جان ترا آن پسند
ای رخ و زلفت چنانک ماه به مشکین کمند
ساخته نظارهگاه بر سر سرو بلند
منظر ماه منیر از بر سرو سهی
طرفه و نادر بود خاصه به مشکین کمند
ای بت بادامچشم پستهدهان قندلب
[...]
عشق تو اندر دلم شاخ کنون میزند
وز دل من صبر را بیخ کنون میکند
از سر میدان دل حمله همی آورد
بر در ایوان جان مرد همی افکند
عشق تو عقل مرا کیسه به صابون زده است
[...]
غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند
زانکه بلندی دهد، تا بتواند فکند
چون برسد آفتاب در خط نصفالنهار
سر سوی پستی نهد تا که در افتد به بند
واقعهٔ آدمی هست طلسمی عجب
[...]
غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند
زانک بلندت کند تا بتواند فکند
قطره آب منی کز حیوان میزهد
لایق قربان نشد تا نشد آن گوسفند
توده ذرات ریگ تا نشود کوه سخت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.