رخ تو نور دیده قمر است
لب تو سرخ رویی شکر است
با تو، ای یکسر آمده به دلم
که کند شرکتی، گدا و سر است
کار دیگر مکن، مکن شوخی
زانکه، ای شوخ کار تو دگر است
گر ز پای خودم دهی خاکی
خاک پای تو سرمه بصر است
زار زار از غم تو می میرم
چون نه زور است بنده را نه زر است
نظری کن کز آن دو چشم سیاه
دیده در انتظار یک نظر است
بنده خسرو در آرزوی لبت
نمک تو که نیش در جگر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با ستایش رخ و لب معشوق آغاز میشود: رخ او روشنی ماه و لبش آبروی شکر است. سپس عاشق میگوید که کسی همتای معشوق نیست و از او خاک پایش را چون سرمه و یک نگاه از چشم سیاهش را طلب میکند. او از تهیدستی و ناتوانی خود مینالد و در بیت پایانی، خسرو آرزوی لب معشوق را نیشی در جگر خود میخواند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو چنان روشن است که نورِ چشمِ ماه به شمار میآید، و لب تو مایهٔ آبرو و سربلندی شکر است. یعنی ماه روشنیاش را از رخ تو دارد و شکر شیرینی و اعتبارش را از لب تو.
هوش مصنوعی: ای کسی که یکسره و تمام در دل من جای گرفتهای، چه کسی میتواند با تو همسری و شرکت کند؟ چنین ادعایی مانند برابری گدا با سرور و بزرگ است.
هوش مصنوعی: کار دیگری مکن و این همه شوخی و ناز مکن. ای شوخ، کار و مقام تو از اینها برتر و دیگرگونه است و به این کارها نیازی نداری.
هوش مصنوعی: اگر از خاکِ زیر پای خودت اندکی به من ببخشی، بسیار گرانبهاست، زیرا خاک پای تو برای چشم من سرمه و مایهٔ روشنی است.
هوش مصنوعی: از غم عشق تو با زاری و ناله میمیرم، زیرا من بنده نه زوری دارم که به تو برسم و نه زری که تو را به دست آورم.
هوش مصنوعی: نگاهی به من بینداز، زیرا چشم من چشمبهراهِ تنها یک نگاه از آن دو چشم سیاه توست.
هوش مصنوعی: خسرو، بندهٔ تو، در آرزوی لب توست. به نمک تو سوگند که این آرزو چون نیشی در جگر من است و شوری لب تو بر زخم دلم میسوزاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر چه خواهیکنیکه حکم تراست
زآنکه حکمت ورای چون و چراست
تا زمین زیر گنبد خضراست
بی جهانیان جهان نیاید راست
طفل اشکم مدام در نظر است
چه توان کرد؟ پارهٔ جگر است
میرود یار و مدعی از پی
خوب و زشت زمانه در گذر است
نیکویی کن شها که در عالم
نام شاهان به نیکویی سمر است
یک صحیفه ز نام نیک ترا
بهتر از صد خزانه گهر است
هیچ نعمت چو زندگانی نیست
به خوشی نزد هر که جا نور است
منم آن کسی که زندگانی من
بی تو از روز مرگ تلخ تر است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.