آب حیات من که نم از من دریغ داشت
خاک رهش شدم، قدم از من دریغ داشت
من هر شبی نشسته ز هجرش به روز غم
او پرسشی به روز غم، از من دریغ داشت
گه گه به بوی او شدمی زنده پیش ازین
آن نیز باد صبحدم از من دریغ داشت
گشتم ز فرق تا به قدم حلقه چون رکاب
وان شهسوار من قدم از من دریغ داشت
بر دیگران نوشت بسی نامه وفا
بر حاشیه سلام هم از من دریغ داشت
صد دوست بیش کشت، نه من نیز دوستم
آخر چه شد که این کرم از من دریغ داشت
من در سر قلم زدم آتش ز دود آه
او دوده سر قلم از من دریغ داشت
کاغذ مگر نماند که آن ناخدای ترس
از نوک خامه یک رقم از من دریغ داشت
کردند اگر وفا کم و گر بیش نیکوان
او هر چه هست بیش و کم از من دریغ داشت
خسرو چگونه بند کند صبر را که یار
مویی ز زلف خم به خم از من دریغ داشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهنامهٔ عاشقی است که هر بیتش با «از من دریغ داشت» تمام میشود. معشوق هر لطف کوچکی را از عاشق دریغ کرده است: قدم نهادن بر خاک راهش، احوالپرسی، بوی او همراه باد صبح، سلامی در حاشیهٔ نامه و حتی یک حرف پاسخ. در اوج شکایت، عاشق با طنزی تلخ گله میکند که چرا معشوق حتی کشتن را، که بر صد عاشق دیگر روا داشته، از او دریغ کرده است. در پایان خسرو میگوید وقتی یار تار مویی هم از زلفش نمیدهد، او چگونه صبرش را در بند نگه دارد.
هوش مصنوعی: معشوقی که برایم مانند آب حیات است، حتی نمی از لطف خود را از من دریغ کرد. خود را خاک راهش کردم، اما او حتی پا بر من نگذاشت.
هوش مصنوعی: من هر شب از درد جدایی او تا صبح با غم بیدار مینشینم، اما او در روز غم من حتی یک احوالپرسی هم از من دریغ کرد.
هوش مصنوعی: پیش از این گاهی با بوی او که باد صبح میآورد زنده میشدم، اما اکنون باد صبحگاهی همان بو را نیز از من دریغ کرده است.
هوش مصنوعی: از سر تا پا مانند حلقهٔ رکاب خمیده و آماده شدم تا آن سوار محبوبم پا در من بگذارد، اما او پایش را از من دریغ کرد.
هوش مصنوعی: برای دیگران نامههای فراوانی از سر وفا نوشت، اما برای من حتی سلامی در حاشیهٔ نامه هم ننوشت.
هوش مصنوعی: او بیش از صد عاشق و دوست را کشته است. مگر من هم دوستش نیستم؟ چرا این بزرگواری، یعنی کشتن به دست خود، را از من دریغ کرد؟ شاعر کشته شدن به دست معشوق را لطف میداند.
هوش مصنوعی: من با دود آههایم بر سر قلم آتش زدم و نامههای سوزناک نوشتم، اما او حتی اندکی مرکب بر سر قلم را برای پاسخ به من دریغ کرد.
هوش مصنوعی: مگر کاغذ تمام شده بود که آن بیپروا و بیخداترس حتی یک حرف از نوک قلمش را برای من ننوشت؟
هوش مصنوعی: زیبارویان اگر وفا کردند، کم یا زیاد، به هر حال وفایی کردند؛ اما او هر چه داشت، کم و زیاد، همه را از من دریغ کرد.
هوش مصنوعی: خسرو چگونه صبر و دل بیقرارش را در بند نگه دارد، وقتی یار حتی یک تار مو از زلف پرپیچ و خمش را، که میتوانست بند و زنجیر او باشد، از او دریغ کرد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عیسی لب است یار و دم از من دریغ داشت
بیمار او شدم قدم از من دریغ داشت
آخر چه معنی آرم از آن آفتابروی
کو بوی خود به صبحدم از من دریغ داشت
بوس وداعی از لب او چون طلب کنم
[...]
ساقی لب تو این کرم از من دریغ داشت
میها که داشت یک دو دم از من دریغ داشت
بنمود صد گرم به حریفان هزار حیف
بوسی دو نیز بر قدم از من دریغ داشت
دی گفتمش بگز لب خود را به من بده بر
[...]
آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت
دریای لطف بود و نم از من دریغ داشت
صدنامهٔ بیدریغ رقم زد به نام غیر
وز کلک خویش یک رقم از من دریغ داشت
اغیار را به عشوهٔ شیرین هلاک کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.