بی قرارم کرد زلف بی قرار کافرت
ناتوانم کرد چشم جادوی افسونگرت
رگ برون آمد مرا از پوست در عشقت، مگوی
کز ز بهر آن خط مشکین بیاید مسطرت
گر زنم جامه به نیل و یا شوم غرقه در آب
شادیم، زیرا تو خورشیدی و من نیلوفرت
گر بر آیی بر سپهر و یا خرامی بر زمین
آفتاب کشورت خوانند و شاه لشکرت
با چنان خونین لبی کاید همی زو بوی شیر
خون من می خور، حلال است آن چو شیر مادرت
چشم من دور، ار بگویم مردم چشم منی
زانکه هر ساعت همی بینم بر آب دیگرت
نوک مژگانت ز تیری می شکافد هر زمان
سینه ام بشکاف و بنگر، گر نباشد باورت
سینه من بر مثال شانه گردد شاخ، شاخ
وه مبادا تار مویی کژ ببینم بر سرت
مار زلفت حلقه حلقه در دل خسرو نشست
مردم، ار آگه نگردد غمزه جادوگرت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف زلف، چشم، لب و مژگان معشوق است و رنج عاشق را با تصویرهایی چون مسطر، نیلوفر و خورشید، و شانه بیان میکند. عاشق خون خود را بر معشوقِ جوان و نوخط حلال میداند و تنِ زخمی و نزارش را گواه عشق میآورد. در پایان، زلف معشوق ماری است که در دل خسرو نشسته و تنها افسون غمزهٔ همان معشوق میتواند او را از مرگ برهاند.
هوش مصنوعی: زلف پریشان و بیآرام و کافرکیش تو مرا بیقرار کرد و چشم جادوگر و افسونگرت مرا ناتوان و بیمار ساخت.
هوش مصنوعی: از لاغری در عشق تو رگهایم از زیر پوست بیرون زده و مانند خطهای مسطر شده است. پس نگو که برای کشیدن آن خط مشکین (موهای تازهرسته بر چهرهات) به مسطر نیاز داری، زیرا تن من مسطر توست.
هوش مصنوعی: اگر جامهام را به رنگ نیلی سوگواری درآورم یا در آب غرق شوم، باز شادم؛ زیرا تو خورشیدی و من نیلوفر توام که نیلیرنگ است، در آب میروید و رو به خورشید دارد.
هوش مصنوعی: چه بر آسمان برآیی و چه بر زمین با ناز گام برداری، تو را خورشید سرزمین و پادشاه لشکر میخوانند.
هوش مصنوعی: تو با آن لب سرخ و خونرنگ که هنوز بوی شیر از آن میآید (یعنی بسیار جوانی)، خون مرا بنوش؛ این خون بر تو حلال است، همانگونه که شیر مادرت حلال بود.
هوش مصنوعی: چشم بد دور! اگر بگویم تو مردمک چشم منی، از این روست که هر لحظه تو را در آبی دیگر میبینم، یعنی در اشک چشمم. «بر آبی دیگر» کنایه از دگرگونی حال و بیثباتی معشوق هم هست.
هوش مصنوعی: نوک مژگانت هر لحظه چون تیری سینهام را میشکافد. اگر باور نداری، سینهام را بشکاف و ببین.
هوش مصنوعی: سینهام از زخمهای مژگانت مانند شانه شاخهشاخه و چاکچاک شده است. با این همه، مانند شانه آرزو دارم که هرگز تار مویی را بر سرت کج و پریشان نبینم.
هوش مصنوعی: مار زلف تو حلقهحلقه در دل خسرو جای گرفته است. اگر غمزهٔ جادوگرت از حال من آگاه نشود و با افسون خود چاره نکند، از زهر این مار خواهم مرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیا
آن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت
تا تو دولت داری آن کت دوستتر دشمنتر است
ز آن که نتواند که بیند شاهد خود در برت
پس چو دولت روی برتابد تو را از هر که هست
[...]
ما و من گم گشت هرگه خواب شد همبسترت
بیضهٔ عنقاست سر در زیر بالین پرت
اوج همت تا نفس باقیست پستی میکشد
بگذری زین نردبانها تا رسی بر منظرت
ای حباب از صفر اوهام اینقدر بالیدهای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.