شد ناله ام به دور خطش عاشقانه تر
بلبل به نوبهار شود خوش ترانه تر
دلسوزتر شد از خط شبرنگ عارضش
آتش ز قرب خار شود پرزبانه تر
باشد مقام عشق به قدر عروج حسن
قمری ز بلبل است بلند آشیانه تر
از تشنگی چو گوهر تبخال می شود
کشت من ستم زده سیراب دانه تر
دارد تمام سکه ناسور، داغ من
عاشق نبوده است ز من خوش خزانه تر
چندان که عشق کرد برابر مرا به خاک
گشتم به چشم خلق بلند آشیانه تر
زین پیش گرچه بود سمر گفتگوی من
سودای عشق کرد مرا خوش فسانه تر
دیوانه شو که بیشتر افتد به قعر چاه
هر کس به راه عشق رود عاقلانه تر
زنجیر زلف چاره دلهای سرکش است
اینجا ز موم سنگ شود نرم شانه تر
قانع به هر چه می رسد از رزق شاکرست
از طفلها، یتیم بود کم بهانه تر
از حرف راست بیش به دل می خلد چو تیر
هر کس که هست همچو کمان راست خانه تر
کوتاه دیدگی است تراپرده حجاب
ورنه زبحر قطره بودبیکرانه تر
صائب زبس گرفت مرا درمیان ملال
ازچشم روزگارشدم تنگخانه تر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از اثر عشق بر عاشق سخن میگوید: رویش خط معشوق ناله و سوز شاعر را افزون کرده و خاکساری در عشق او را بلندمرتبهتر و پرآوازهتر ساخته است. شاعر دیوانگی را بر عقلورزی در راه عشق برتری میدهد و با تمثیلهایی چون قمری و بلبل، کودک یتیم و قطره و دریا، از قناعت و نیروی پنهان انسان میگوید. غزل با گلایه از ملالی پایان مییابد که دل شاعر را از چشم روزگار نیز تنگتر کرده است.
هوش مصنوعی: با رویش خط (موی نورسته) بر چهرهٔ معشوق، نالهام عاشقانهتر شد؛ همانگونه که بلبل در بهار نغمهای خوشتر سر میدهد. خط نورسته به بهار و سبزه تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: خط سیاهرنگ بر چهرهٔ او، سوز دلم را بیشتر کرد؛ چنانکه آتش با نزدیک شدن به خار شعلهورتر میشود. خط به خار و چهره به آتش مانند شده است.
هوش مصنوعی: پایگاه عشق به اندازهٔ بلندی زیبایی معشوق است؛ قمری که عاشق سرو بلند است آشیانهای بلندتر از بلبل عاشق گل دارد.
هوش مصنوعی: کشتزار ستمدیدهٔ من از تشنگی، مانند تبخال که چون مروارید دانه میبندد، دانههایش پرآبتر میشود؛ یعنی سختی و تشنگی برای من بار و ثمر آبدارتری میآورد.
هوش مصنوعی: داغهای من همه سکههایی از زخم ناسور و همیشهتازهاند؛ هیچ عاشقی گنجینهای پربارتر از من نداشته است.
هوش مصنوعی: هرچه عشق مرا بیشتر خاکسار و همسطح خاک کرد، در چشم مردم مقامم بلندتر شد.
هوش مصنوعی: اگرچه پیش از این هم سخنم زبانزد و افسانه بود، شور عشق مرا افسانهای دلنشینتر کرد.
هوش مصنوعی: دیوانه باش، زیرا هر کس در راه عشق با عقل و حسابگری بیشتری گام بردارد، بیشتر به ته چاه گرفتاری میافتد.
هوش مصنوعی: زنجیر زلف معشوق درمان دلهای سرکش است؛ در این عرصه، سنگ از موم نرمتر و شانهپذیرتر میشود.
هوش مصنوعی: کسی که به هرچه روزیاش میرسد قانع است، شکرگزار است؛ همانگونه که در میان کودکان، یتیم کمتر از همه بهانه میگیرد.
هوش مصنوعی: هر کس مانند کمان خانهٔ درستتری داشته باشد، سخن راست چون تیر بیشتر در دلش فرو میرود؛ یعنی دل پاک و راست، سخن حق را بهتر میپذیرد.
هوش مصنوعی: اینکه پردهای میان تو و حقیقت حجاب شده، از کوتهبینی توست؛ وگرنه قطره (انسان) از دریا هم بیکرانهتر است.
هوش مصنوعی: صائب میگوید: از بس اندوه و ملال مرا در میان گرفت، از چشم روزگار هم تنگحوصلهتر و دلتنگتر شدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دارم بسی ز ساز طرب خوش ترانهتر
وز عندلیب زمزمهٔ عاشقانهتر
اطفال گریه را همگی پر بهانهاند
وین طفل اشک از همه شان پربهانهتر
هردم بتار آه کشم رشتهئی ز اشک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.