می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبار
زود بر در می زند از خانه روشن غبار
کار مشکل را به همت می توان از پیش برد
می کند در کشور ما رخنه در آهن غبار
آن سیه روزم که از هر جا که خیزد سیل غم
در مصیبت خانه ام افشاند از دامن غبار
خاکساران از دل ما زنگ کلفت می برند
در دیار ما کند آیینه را روشن غبار
بس که راه عشق را افتان و خیزان می روم
می رود در هر قدم سبقت کند بر من غبار
یک نظر دزدیده در صبح بنا گوش تو دید
پرتو خورشید شد در دیده روزن غبار
چون شوم صائب غبار خاطر یاران، که من
شسته ام با اشک شادی از رخ دشمن غبار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «غبار» در هر بیت مضمونی تازه از غبار میسازد: کینهای که در دل روشن نمیماند، غمی که بر خانهٔ شاعر مینشیند، خاکی که آینه را صیقل میدهد و گردی که در راه عشق از عاشق پیشی میگیرد. در بیتی پرتو خورشید در برابر روی معشوق به غبار بدل میشود و در بیت پایانی شاعر میگوید کسی که غبار از روی دشمن شسته است هرگز غبار خاطر دوستان نمیشود.
هوش مصنوعی: در دل بادهپرستان کینه و رنجش دشمن جا نمیگیرد؛ همانطور که غبار در خانهٔ روشن دیده و زود بیرون رانده میشود، دل روشن هم کدورت را زود از خود دور میکند.
هوش مصنوعی: کار دشوار را با همت و پشتکار میتوان به انجام رساند؛ در سرزمین ما حتی غبارِ ناچیز هم در آهن رخنه میکند.
هوش مصنوعی: چنان بدبختم که سیل غم از هر جا برخیزد، غبار دامنش را در خانهٔ ماتمزدهٔ من میافشاند؛ یعنی همهٔ غمهای عالم سرانجام به من میرسد.
هوش مصنوعی: افتادگان و فروتنان زنگار اندوه را از دل ما میزدایند؛ در دیار ما غبار و خاک آینه را روشن میکند، چنانکه آینه را با خاکستر و خاک صیقل میدادند.
هوش مصنوعی: راه عشق را چنان افتان و خیزان میپیمایم که در هر گام حتی غبارِ راه از من پیش میافتد.
هوش مصنوعی: پرتو خورشید یک نگاه دزدانه به سپیدی و روشنی بناگوش تو انداخت و از شرم در چشمِ روزن به ذرههای غبار بدل شد؛ یعنی روشنی خورشید در برابر روی تو چون غبار بیمقدار است.
هوش مصنوعی: صائب، چگونه ممکن است من مایهٔ رنجش و کدورت خاطر دوستان شوم، در حالی که من با اشک شادی حتی غبار را از چهرهٔ دشمن شستهام؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنقدر بر دل نشست از دوست و ز دشمن غبار
کز برون چون اخگرم گردید پیراهن غبار
گرد غم را با دل پر رخنه ما الفتی است
باشد آری آشنا با چشم پرویزن غبار
بسکه دل رنجید ازو چشمم نیارد دیدنش
[...]
گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غبار
بر رخ آیینه می پاشد ز عکس من غبار
خاکساران را چو رانی از درت، خنجر مکش
می شود از باد دامن، عازم رفتن غبار
بس که پر گرد ملالم، گر زنی دستی به من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.