چینی که طراز جبهه یارست
بندی است که بر زبان اغیارست
حسن از تمکین دوام می گیرد
گوش سنگین حصار گلزارست
سیری ز نظاره نیست عاشق را
آیینه گرسنه چشم دیدارست
هر چند ترا ز نام ما ننگ است
هر چند ترا ز یاد ما عارست:
با یاد توام هزار هنگامه
با نام توام هزار و یک کارست
در کوچه گوهرست رفتارش
چون رشته سبکروی که هموارست
کوته نظری است خوشدلی کردن
ز اقبال که پیش خیز ادبارست
با عشق جدل مکن که نه گردون
یک لقمه این نهنگ خونخوارست
کوه غم عشق برگ کاهی نیست
بر خاطر من که برگ گل بارست
در دل مگذر که خواب آسایش
در سایه این شکسته دیوارست
در دیده خرده بین ما صائب
دل مرکز و نه سپهر پرگارست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ وقار معشوق، سیریناپذیری عاشق و دلبستگی او به یار با وجود بیاعتنایی معشوق است. شاعر سپس از ناپایداری اقبال، قدرت بیکران عشق که آسمانها را میبلعد و تحمل غم عشق با دلی نازک سخن میگوید. در پایان دلِ شکسته را جای آرامش و مرکز هستی میداند که نُه آسمان گرد آن میگردند.
هوش مصنوعی: چینی که بر پیشانی یار نقش بسته و زینت آن است، مانند بندی است که زبان رقیبان و بیگانگان را میبندد؛ یعنی اخم یار، اغیار را از گستاخی و سخنگفتن بازمیدارد.
هوش مصنوعی: زیبایی با وقار و خودداری پایدار میماند؛ گوشی که به سخن هر کس سنگین است، مانند دیواری است که گلزار حسن را نگاه میدارد.
هوش مصنوعی: عاشق هرگز از تماشای معشوق سیر نمیشود؛ همانگونه که آیینه همیشه تشنه و گرسنهٔ دیدار است و از نگریستن سیری ندارد.
هوش مصنوعی: هرچند تو از بردن نام ما ننگ داری و یاد کردن از ما را برای خود عار میدانی،
هوش مصنوعی: من با یاد تو هزار شور و غوغا دارم و با نام تو هزار و یک کار و سرگرمی؛ یعنی تمام زندگیام با یاد و نام تو میگذرد.
هوش مصنوعی: آن که مانند رشته سبکرو و بیگره و هموار است، در کوچهٔ گوهر راه میرود؛ یعنی هر که سبکبار و نرمخو باشد، چون نخ از دل مرواریدها میگذرد و به گوهر میرسد.
هوش مصنوعی: شادمانی کردن به بخت و اقبال نشانهٔ کوتهبینی است، زیرا اقبال پیشدرآمد و مقدمهٔ ادبار و بدبختی است.
هوش مصنوعی: با عشق ستیزه مکن، چرا که نُه آسمان با همهٔ بزرگی تنها یک لقمهٔ این نهنگ خونآشام است.
هوش مصنوعی: کوه غم عشق بر دل من از برگ کاهی سبکتر است، با آنکه دل من چنان نازک است که برگ گل هم بر آن سنگینی میکند.
هوش مصنوعی: از دل غافل مگذر و آن را رها مکن، زیرا خواب آسودگی در سایهٔ همین دیوار شکسته (دل شکسته) است.
هوش مصنوعی: صائب، در چشم باریکبین ما، دل مرکز دایره است و نُه آسمان پرگاری که گرد آن میچرخد؛ یعنی دل محور هستی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این چه خط است و این چه رخسارست
این چه آیینه، این چه زنگارست
این چه خال، این چه گوشه ابرو
این چه مار، این چه مهره مارست
این چه ابروی سخت پیشانی
[...]
تا لاله به باغ و گل به گلزارست
میخواره ز زهد و توبه بیزارست
بر لاله به بانگ چنگ میخوردن
عصیانگذشته را ستغفارست
امروز نشاط مل به از دی بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.