چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما
پیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما
پیش ما وصل لباسی پرده بیگانگی است
چشم می پوشد ز بوی پیرهن یعقوب ما
غیر تسلیم و رضا در وحشت آباد جهان
کیست دیگر تا کند مکروه را مرغوب ما؟
تیغ را گردد زبان کند از سپر انداختن
خصم غالب می شود ز افتادگی مغلوب ما
از تلاش وصل بر ما زندگانی تلخ بود
شد ز حسن عاقبت درد طلب مطلوب ما
جذبه دریا دلیل سیل پا در گل بس است
رهنما را می شمارد سنگ ره مجذوب ما
هست در هر نقطه ای پوشیده صد طومار حرف
سرسری چون خامه صائب مگذر از مکتوب ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه از عاشقی سخن میگوید که سخن به خلوت محبوب راه ندارد و بیقراری خود را نامهٔ خویش میداند. شاعر به جای نشانههای ظاهری وصال، تسلیم و رضا و افتادگی را برمیگزیند و سرانجام درد طلب را خودْ مطلوب میشمارد. سپس کشش درونی را بینیاز از راهنما میخواند و در پایان خواننده را به درنگ در سخنان پرمعنای خود فرا میخواند.
هوش مصنوعی: چون سخن و گفتار به خلوتگاه یار پردهنشین و شرمگین ما راه ندارد، نامهٔ ما به او همان پیچ و تاب و بیقراری ماست. یعنی حال پریشان ما خود پیام ماست.
هوش مصنوعی: در نظر ما وصالی که از راه لباس و نشانههای ظاهری باشد، خود پردهٔ جدایی و بیگانگی است. از این رو یعقوبِ ما برخلاف یعقوب پیامبر، از بوی پیراهن یوسف چشم میپوشد و تنها خود محبوب را میخواهد.
هوش مصنوعی: در این جهان وحشتانگیز جز تسلیم و رضا کسی نیست که ناخوشایند را برای ما خوشایند کند.
هوش مصنوعی: وقتی سپر را بیندازیم، زبانِ تیغ کُند میشود. دشمنِ چیره با افتادگی و فروتنی ما مغلوب ما میشود.
هوش مصنوعی: کوشش برای رسیدن به وصال زندگی را بر ما تلخ کرده بود. اما سرانجامِ نیکو این شد که خودِ درد طلب، مطلوب و خواستهٔ ما شد.
هوش مصنوعی: برای سیلی که پایش در گل مانده، کشش دریا راهنمای کافی است. مجذوبِ ما نیز راهنما را مانند سنگی بر سر راه میداند. یعنی عاشقِ مجذوب به راهنما نیازی ندارد و آن را مانع میشمارد.
هوش مصنوعی: صائب در هر نقطهٔ نامهٔ ما صد طومار سخن پنهان است. پس مانند قلم، سرسری و شتابان از نوشتهٔ ما نگذر.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما
همچو دریا باد باشد باعث آشوب ما
کو جنونی تا همه عالم ز ما چینند گل
باغبان تا کی گل خود را کند سرکوب ما
همچو دل ویرانه ای داریم پر گرد و غبار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.