کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟
چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا
از محک افزون شود قدر زر کامل عیار
سرکشی از سنگ طفلان نیست مجنون مرا
پخته شد از گوشه عزلت شراب نارسم
خم برون آورد از خامی فلاطون مرا
معنی نازک نباشد ایمن از عین الکمال
نیل چشم زخم باشد لفظ، مضمون مرا
بی گناهی می کشد از قاتل خود انتقام
چون حنا پامال نتوان ساختن خون مرا
سخت تر گردد گره هرگاه صائب تر شود
نیست ممکن می گشاید جان محزون مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده در آغاز شرابی گرم میطلبد که خونش را به جوش آورد، اما در بیت پایانی نتیجه میگیرد که شراب گرهِ جان اندوهگینش را نمیگشاید، چون گرهِ تر سختتر میشود. در میانه، سختی و آزمون را مایهٔ افزایش ارزش، گوشهنشینی را سبب پختگی، لفظ را پوششی برای حفظ معنای باریک از چشمزخم، و خون بیگناه را انتقامگیرنده از قاتل میشمارد.
هوش مصنوعی: کجاست شراب گرمی که خونم را به جوش آورد و مرا مانند سرخیِ شفق، گلگون و بلندپرواز تا آسمان کند؟
هوش مصنوعی: سنگ محک ارزش زر خالص را بیشتر میکند؛ مجنونِ من هم از سنگی که کودکان به سویش میاندازند نمیگریزد، چون این آزمونها قدرش را بالا میبرد.
هوش مصنوعی: شراب نارسیدهٔ وجودم در گوشهٔ گوشهنشینی پخته شد؛ همانگونه که خم، فلاطونِ درونم را از خامی بیرون آورد. اشاره به حکیمی است که در خم مینشست و گوشهنشینی را مایهٔ کمال دانسته است.
هوش مصنوعی: معنای لطیف و باریک از چشمزخمِ کمال در امان نیست؛ لفظ و عبارت برای مضمونِ من مانند نیلی است که برای دفع چشمزخم میزنند و آن را میپوشاند و نگه میدارد.
هوش مصنوعی: بیگناهی خودش از کشندهاش انتقام میگیرد؛ خون مرا نمیتوان مانند حنا زیر پا له کرد و بیاثر گذاشت، بلکه دامن قاتل را رنگین و رسوا میکند.
هوش مصنوعی: صائب، گره هرچه خیستر شود سفتتر میشود؛ پس ممکن نیست که شراب (که تر است) جان اندوهگین و گرهخوردهٔ مرا بگشاید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نرگس مستت نشانده همچو گل در خون مرا
کی رود چون غنچه مهر تو ز دل بیرون مرا
روی خود بر رو نهد، صبح ابد لیلی تو را
بوسهای بر رو زند، روز جزا مجنون مرا
همچو گردونم ز دل بیرون نیاید مهر تو
[...]
من نه آن صیدم که بودم پاسدار اکنون مرا
ورنه شهبازی ز چنگت میکشد بیرون مرا
زود میبینی رگ جانم به چنگ دیگری
گر نوازش میکنی زین پس به این قانون مرا
آن که دی بر من کشید از غمزه صد شمشیر تیز
[...]
در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مرا
شست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
از تماشای رخش چون چشم بردارم، که هست
چهره گلرنگ او گیرنده تر از خون مرا
خط آزادی طمع زان روی نوخط داشتم
[...]
وهم راحت صید الفتکرد مجنون مرا
مشق تمکین لفظگردانید مضمون مرا
گریه توفانکرد چندانیکه دل هم آب شد
موج سیل آخر به دریا برد هامون مرا
دادهام ازکف عنان و سخت حیرانمکه باز
[...]
می دهی ساغر به یاد آن لب میگون مرا
ساقی امشب می کنی تا کی به ساغر خون مرا
مدعی پیوسته گوید عیب او غافل که عشق
چهره لیلی نمود از دیده مجنون مرا
در درون خلوت دل عشق آن زیبا جمال
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.