آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان تو
هر دو یکی بودهایم، جان من و جان تو
ماهِ تمام دُرست! خانهٔ دل آن توست
عقل که او خواجه بود بنده و دربان تو
روح ز روز الست بود ز روی تو مست
چند که از آب و گِل بود پریشان تو
گِل چو به پستی نشست آب کنون روشنست
رفت کنون از میان آنِ من و آنِ تو
قیصر رومی کنون زنگیکان را شکست
تا به ابد چیره باد دولت خندان تو
ای رخ تو همچو ماه، ناله کنم گاه گاه
ز آنک مرا شد حجاب، عشق سخندان تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از یگانگی جان عاشق با معشوق سخن میگوید. چهرهٔ معشوق آینهٔ جان است، عقل در برابر او دربان شده و روح از روز الست مست اوست. با فرو نشستن تیرگی تن، دوگانگی «من» و «تو» از میان میرود و روشنی بر تاریکی چیره میشود. در پایان شاعر مینالد که خودِ سخن گفتن از عشق نیز پردهای شده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ درخشان تو آینهٔ جان من شده است؛ جان من و جان تو از اصل یکی بودهایم و دوگانگیای در میان نیست.
هوش مصنوعی: ای ماه کامل و بینقص، خانهٔ دل از آنِ توست. عقل که پیشتر صاحبخانه و فرمانروا بود، اکنون بنده و دربان تو شده است.
هوش مصنوعی: روح از روز الست، یعنی روز پیمان ازلی، از دیدار روی تو مست بود. با این همه، مدتی به سبب تن خاکی (آب و گل) پریشان و آشفتهٔ تو بود.
هوش مصنوعی: همانگونه که گل در آب تهنشین میشود و آب زلال میگردد، تیرگی تن فرو نشسته و جان روشن شده است. اکنون «مال من» و «مال تو» و دوگانگی از میان رفته است.
هوش مصنوعی: اکنون قیصر روم، نماد سپیدی و روشنی، زنگیان سیاه را که نماد تاریکیاند شکست داده است؛ یعنی نور بر ظلمت پیروز شده است. دعا میکند که دولت شاد و پیروز تو تا ابد چیره و پایدار باشد.
هوش مصنوعی: ای که رویت مانند ماه است، گاهگاه ناله میکنم، زیرا همین عشق سخنگو و سخنآموز تو برای من پرده و مانع شده است؛ یعنی سخن گفتن از عشق نیز خود حجابی میان من و توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سیر نیم سیر نی از لب خندان تو
ای که هزار آفرین بر لب و دندان تو
هیچ کسی سیر شد ای پسر از جان خویش
جان منی چون یکی است جان من و جان تو
تشنه و مستسقیم مرگ و حیاتم ز آب
[...]
یا علی ای عقل کل واله و حیران تو
خیل رسل را بود چنگ بدامان تو
صغیر آنکو شده ز جان ثنا خوان تو
طبعش جوئی بود ز بحر احسان تو
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.