مهرهای از جان ربودم بیدهان و بیدهان
گر رقیب او بداند گو بدان و گو بدان
سر او را نقش کردم نقش کردم نقش کرد
هر که خواهد گو بخوان و گو بخوان و گو بخوان
پیش منکر می شدم من نیستم من نیستم
هستم اکنون در میان و در میان و در میان
گر تو گویی کو درستی کو درستی کو گواه
در شکست من بیان و صد بیان و صد بیان
اشک چشمم بس گواه و بس گواه و بس گواه
رنگ رویم بس نشان و بس نشان و بس نشان
نک نشان لاله رویی لاله رویی لالهای
بر رخ من زعفران و زعفران و زعفران
جز صلاح الدین نداند این سخن را این سخن
من غلام زیرکان و زیرکان و زیرکان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دستیافتن به گوهری از جانِ معشوق و آشکار کردنِ رازِ او سخن میگوید و دیگر از رقیب و منکر نمیهراسد. او که پیشتر حضور خود را در عشق انکار میکرد، اکنون آشکارا در میان است و شکستگی، اشک و رخسارِ زردش را گواهِ عشقش میشمارد. در پایان، فهمِ این سخن را تنها از صلاحالدین میداند و خود را بندهٔ زیرکان میخواند. تکرارِ پیاپیِ واژهها در هر مصراع حال و هوایی سماعگونه و پرشور به غزل داده است.
هوش مصنوعی: من بیآنکه دهانی در کار باشد، گوهری گرانبها از جانِ معشوق ربودم؛ اگر رقیبِ او هم آگاه شود، بگذار بداند، باکی ندارم.
هوش مصنوعی: راز معشوق را آشکارا نقش و نگاشته کردم؛ هر کس بخواهد، بگذار آن را بخواند.
هوش مصنوعی: پیش از این در برابر منکران میگفتم که من در این ماجرا نیستم و انکار میکردم، اما اکنون آشکارا در میانهٔ کار عشق هستم.
هوش مصنوعی: اگر بپرسی دلیل و گواه درستیِ این ادعا کجاست، بدان که شکستگی و ناتوانی من خود بیانی روشن و صدها بیان است.
هوش مصنوعی: اشکِ چشمم گواهی کافی است و رنگِ زرد و پریدهٔ رویم نشانهای کافی بر عشق من است.
هوش مصنوعی: اینک نشانِ آن معشوقِ لالهروی که بر چهرهٔ من رنگ زعفرانی و زردی نشانده است؛ سرخیِ روی او زردیِ روی مرا پدید آورده است.
هوش مصنوعی: جز صلاحالدین کسی این سخن را درنمییابد؛ من بندهٔ زیرکان و آگاهانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خواسته تاراج گشته، سر نهاده بر زیان
لشکرت همواره یافه، چون رمهٔ رفته شبان
چیست آن آبی چو آتش و آهنی چون پرنیان
بیروان تن پیکری پاکیزه چون بیتنْ روان
گر بجنبانیش آب است، ار بلرزانی درخش
ور بیندازیش تیر است، ار بدو یازی کمان
از خرد آگاه نه در مغز باشد چون خرد
[...]
بس که جستم تا بیابم من از آن دلبر نشان
تا گمان اندر یقین گم شد یقین اندر گمان
تا که میجستم ندیدم تا بدیدم گم شدم
گم شده گم کرده را هرگز کجا یابد نشان
در خیال من نیامد در یقینم هم نبود
[...]
سرو دیدستم که باشد رسته اندر بوستان
بوستان هرگز ندیدیم رسته بر سرو روان
بوستانی ساختی تو برسر سرو سهی
پر گل و پر لاله و پر نرگس و پر ارغوان
ای بهار خوبرویان چند حیلت کرده ای
[...]
خسروا جائی بهمت ساختی، جائی بلند
پر ز خوان خواهی کنونش کرد و خواهی پر سخوان
تیر تو مفتاح شد در کار فتح قلعه ها
تیر تو مومول شد در دیده های دیده بان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.