همچو عنقا بینیازِ عرض ایجادیم ما
یعنی آنسوی جهان یک عالم آبادیم ما
کس در این محفل حریف امتیاز ما نشد
پرفشانیهای بیرنگِ پریزادیم ما
اشک یأسیم ای اثر، از حال ما غافل مباش
با دو عالم نالهٔ خونگشته همزادیم ما
شخص نسیان شکوهسنجِ غفلت احباب نیست
تا فراموشی به خاطرهاست، در یادیم ما
نسبت محویت از ما قطعکردن مشکل است
حسن تا آیینه دارد، حیرتآبادیم ما
محرم کیفیت ما حیرت تشویش نیست
چون فسونِ ناامیدی، راحتایجادیم ما
یوسفستان است عالم تا به خود پرداختیم
در کفِ شوق انتظارِ کلک بهزادیم ما
دستگاهِ بیپروبالی بهشتِ دیگر است
ناز مفروش ای قفس، در چنگ صیادیم ما
آمد و رفت نفس، سامانِ شوقِ جانکنیست
زندگی تا تیشه بر دوش است، فرهادیم ما
بیتردد همچو آب گوهر از جا میرویم
خاک نتوان شد به این تمکین که بر بادیم ما
چون سپند ای دادرس صبری که خاکستر شویم
سرمه خواهد گفت آخر تا چه فریادیم ما
قید هستی چون نفس بال و پرِ پرواز ماست
هرقدَر بیدل گرفتاریست، آزادیم ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ هستیِ ناپیدا و فانیِ انسانِ عارف است که مانند سیمرغ دیده نمیشود ولی جهانی آباد در خود دارد. شاعر با تصویرهایی چون اشک ناامیدی، فراموشی، حیرت در برابر آینهٔ حسن، فرهاد و اسپند، از محو شدن و رنج زندگی سخن میگوید. در پایان این نکتهٔ متناقضنما را میآورد که بند هستی همان بال پرواز است و گرفتاری عینِ آزادی است.
هوش مصنوعی: ما مانند سیمرغ افسانهای از جلوهکردن در عالم آفرینش و نمایش وجود بینیازیم. یعنی در آن سوی این جهان، خود جهانی آباد و کامل هستیم.
هوش مصنوعی: در این مجلس هستی کسی نتوانست با امتیاز و برتری ما برابری کند. ما مانند بالافشانی بیرنگ و نادیدنی پریان هستیم که دیده نمیشود ولی هست.
هوش مصنوعی: ای تأثیر، ما اشک ناامیدی هستیم، از حال ما غافل نباش. ما با نالهای که در هر دو جهان به خون تبدیل شده، همزاد و همراهیم.
هوش مصنوعی: کسی که خودش فراموشی مجسم است، از غفلت دوستان گله نمیکند. تا وقتی فراموشی در یادها هست، ما هم به یاد آورده میشویم، چون ما همان فراموشی هستیم.
هوش مصنوعی: جدا کردن صفت محو و فانی بودن از ما دشوار است. تا وقتی زیبایی آینهای دارد که در آن جلوه کند، ما سرزمین حیرت هستیم و در او محو میمانیم.
هوش مصنوعی: حیرتی که از پریشانی برمیخیزد، از حال ما آگاه نیست. ما مانند افسون ناامیدی هستیم که آرامش میآورد، زیرا ناامیدی کامل دل را از اضطراب آزاد میکند.
هوش مصنوعی: وقتی به درون خود پرداختیم، جهان سراسر پر از یوسف و زیبایی شد. ما در دست شوق مانند نقشی هستیم که منتظر قلم بهزاد نقاش است تا صورت گیرد.
هوش مصنوعی: بیبال و پر بودن خود سرمایه و بهشتی دیگر است. ای قفس، بر ما ناز نفروش که ما در چنگ صیاد اسیریم و نیازی به تو نداریم.
هوش مصنوعی: رفتوآمد نفس، ساز و برگ شوق جان کندن است. تا وقتی زندگی تیشه بر دوش دارد، ما مانند فرهاد کوهکن در رنج جانکندنیم.
هوش مصنوعی: ما مانند آب و درخشش مروارید، بیآنکه جنبشی کنیم از جای خود میرویم و فانی میشویم. با این وقار ظاهری نمیتوان خاک و آرام شد، زیرا در حقیقت بر باد و ناپایداریم.
هوش مصنوعی: ای فریادرس، صبر کن تا مانند اسپند در آتش بسوزیم و خاکستر شویم. سرانجام سرمهٔ خاکستر ما نشان خواهد داد که فریاد ما تا چه اندازه بوده است؛ اشاره به اینکه سرمه صدا را خاموش میکند و سوختن خاموش گویاتر از فریاد است.
هوش مصنوعی: بیدل، بند هستی مانند نفس، بال و پر پرواز ماست. هرچه گرفتاری بیشتر باشد، ما آزادتریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همین شعر » بیت ۱
همچو عنقا بینیاز عرض ایجادیم ما
یعنی آن سوی جهان یک عالم آبادیم ما
حبذا طغرل که بیدل میسراید مصرعی
همچو عنقا بینیاز عرض ایجادیم ما!
از گرانخوابی چو چشم دام آزادیم ما
غفلت ما نیست غفلت، خواب صیادیم ما
بس که در کوه بلا همسنگ فرهادیم ما
شیشه جمعیت خیل پریزادیم ما!
قصر بنیاد دل ما لایق تعمیر نیست
مخزن گنجیم و از ویرانی آبادیم ما!
آنقدر سر تا به پا صورت فراقش خواندهایم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.