|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عشق جانان مرا ز جان ببرید
جان به عشق اندرون ز خود برهید
زانک جان محدثست و عشق قدیم
هرگز این در وجود آن نرسید
عشق جانان چو سنگ مغناطیس
جان ما را به قرب خویش کشید
باز جان را ز خویشتن گم کرد
جان چو گم شد وجود خویش بدید
بعد از آن باز با خود آمد جان
دام عشق آمد و در او پیچید
شربتی دادش از حقیقت عشق
جمله اخلاص‌ها از او برمید
این نشان بدایت عشق است
هیچ کس در نهایتش نرسید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجربه عمیق عشق و تاثیر آن بر جان انسان می‌پردازد. او می‌گوید عشق جانان او را از خود بی‌خود کرده و به مقام جدیدی در عشق می‌رسد. عشق را مانند سنگ مغناطیسی می‌داند که جان را به سوی خود می‌کشاند و در این مسیر، وجود انسان به تدریج گمشده و نامشخص می‌شود. با این حال، در نهایت جان دوباره به خود باز می‌گردد و در دام عشق گرفتار می‌شود. شاعر به حقیقت و اخلاص عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که این مرحله، آغاز عشق است و کسی به نهایت آن نرسیده است.
هوش مصنوعی: عشق محبوبم، جانم را از خودم جدا کرد و به خاطر عشق، وجودم را از خودم رها کرد.
هوش مصنوعی: زیرا جان تازه و نو است و عشق قدیمی هرگز به وجود او راه پیدا نکرده است.
هوش مصنوعی: عشق محبوب همانند سنگ مغناطیس، جان ما را به سوی خود جذب کرد.
هوش مصنوعی: پس از آنکه جان از خود بی‌خبر شد، وجود خویش را به‌گونه‌ای دیگر مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: پس از آن دوباره به خود آمد و روحش در دام عشق گرفتار شد و به دور آن پیچید.
هوش مصنوعی: او شربتی از حقیقت عشق به او داد و تمام اخلاص‌ها را از وجود او برداشت.
هوش مصنوعی: این نشان‌دهنده آغاز عشق است و هیچ‌کس نتوانسته به نهایت آن دست یابد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گاو مسکین ز کید دمنه چه دید؟
وز بد زاغ بوم را چه رسید؟
کوی و جوی از تو کوثر و فردوس
دل و جامه ز تو سیاه و سپید
رخ تو هست مایهٔ تو، اگر
مایهٔ گازران بود خورشید
چون همی بوده‌ها بفرساید
بودنی از چه می‌پدید آید؟
زانکه او بوده نیست و سرمدی است
کانچه بوده شود نمی‌پاید
وانچه نابوده نافزوده بود
[...]
پرده گل همه صبا بدرید
کرد چهره به شرم شرم پدید
ابر پوشید روی ماه وز برق
رایت روی ماه بدرخشید
با صیادوار دست گشاد
[...]
ای برآرندهٔ مه و خورشید
نقشبند جهان بیم و امید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.