من بسازم ولیک کی شاید
زاغ با طوطیان شکر خاید
هر یکی را ولایتست جدا
کژ با راست راست کی آید
گرچه طوطی خود از شکر زندست
زاغ را می چمین خر باید
عشق در خویش بین کجا گنجد
ماده گرگ شیر نر زاید
بگریز از کسی که عاشق نیست
زان ز گرگین تو را گر افزاید
ور شوی کوفته بههاون عشق
دانک او سرمه ایت میساید
رو بکن تو خراب خانه از آنک
شمس تبریز مست میآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی تفاوتهای ذاتی و تمایزهای شخصیتها پرداخته و این نکته را بیان میکند که هر موجودی ویژگی خاص خود را دارد. او از جدایی میان زاغ و طوطی صحبت میکند و میآید که عشق نمیتواند در دل هر کسی جا گیرد. شاعر هشدار میدهد که از افرادی که به عشق واقعی دست نیافتهاند دوری کن، زیرا آنها ممکن است به تو آسیب برسانند. در پایان، از شمس تبریز و تأثیرات مستی او در دل و جان خود یاد میکند و به نوعی دعوت به پذیرش عشق حقیقی مینماید.
هوش مصنوعی: من میتوانم بسازم، اما آیا ممکن است که زاغ (پرندهای با صدای بد) با طوطیها (پرندگان زیبا و خوشصدا) که شکر میخورند، جمع شوند و همنشین شوند؟
هوش مصنوعی: هر کسی یک نوع حکومت و سرپرستی خاص دارد و اصول و راههای خود را دارد؛ آیا راه راست و درست به کژ (غلط) میآید؟
هوش مصنوعی: اگرچه طوطی از شکر زندگی میکند و در خوشی غرق است، اما زاغ (پرندهای دیگر) که طبع تلخی دارد مدام در حال شکایت و ناراحتی است و باید با مشکلات زندگی مواجه شود.
هوش مصنوعی: عشق را در وجود خود نگاه کن، چگونه میتواند در چنین محدودیتی جای بگیرد. حتی اگر ماده گرگ (مادهگرگ) یا شیر نر (شیر نر) زاییده شود، این احساس نمیتواند در محدودهای کوچک محصور شود.
هوش مصنوعی: از کسی که عشق در دل ندارد دوری کن، چون ممکن است که او به تو زیان برساند، مانند گرگی که خطرناک است و ممکن است به تو آسیب بزند.
هوش مصنوعی: اگر در عشق مانند پودر در هاون کوبیده شوی، باید بدانی که آن عشق مانند سرمه (که برای زیباتر شدن چشمها استفاده میشود) برای تو رنج و درد ایجاد میکند.
هوش مصنوعی: به خاطر ورود شمس تبریز، که شخصیتی عرفانی و مست است، به خانهٔ خراب خود، روی خود را برگردان.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چرخِ گردان نهاده دارد گوش
تا ملک مر ورا چه فرماید
زُحَل از هیبتش نمیداند
که فلک را چگونه پیماید
صورتِ خشمش ار ز هیبتِ خویش
[...]
بد ز بد گوهران پدید آید
هر کسی آن کند کزو زاید
ای خداوند رای سامی تو
مملکت را همی بیاراید
عزم تو ملک شاه را تیغ است
که چو تیغش ز زنگ بزداید
از غم و رنج و انده و تیمار
[...]
عزّت آن جهان همیباید
گر ذلیلم در این جهان شاید
جز مکارم زشمس دین ناید
سیرت سروران چنین باید
رتبت ملک و زینت دولت
از خصالش همی بیفزاید
معجزات از بیان او خیزد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.