خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند
دیوانه کجا خسبد دیوانه چه شب داند
نی روز بود نی شب در مذهب دیوانه
آن چیز که او دارد او داند و او داند
از گردش گردون شد روز و شب این عالم
دیوانه آن جا را گردون بنگر داند
گر چشم سرش خسپد بیسر همه چشم است او
کز دیده جان خود لوح ازلی خواند
دیوانگی ار خواهی چون مرغ شو و ماهی
با خواب چو همراهی آن با تو کجا ماند
شبرو شو و عیاری در عشق چنان یاری
تا باز شود کاری زان طره که بفشاند
دیوانه دگر سانست او حامله جان است
چشمش چو به جانان است حملش نه بدو ماند
زین شرح اگر خواهی از شمس حق و شاهی
تبریز همه عالم زو نور نو افشاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل حال دیوانهٔ عشق را وصف میکند که از خواب و عقل و گردش روز و شب بیرون است و با چشم جان حقایق ازلی را میبیند. خواننده را فرامیخواند که خواب و غفلت را رها کند و شبرو و عیار عشق شود تا از زلف یار گشایشی یابد. در پایان، شرح کامل این حال را به شمس تبریزی واگذار میکند که جهان از او نور تازه میگیرد.
هوش مصنوعی: خواب میآید تا عقل و هوشیاری تو را بگیرد؛ اما دیوانهٔ عشق که عقلی ندارد نمیخوابد و شب را نمیشناسد.
هوش مصنوعی: در آیین دیوانهٔ عشق نه روزی هست و نه شبی؛ حالی که او دارد را فقط خود او میداند و بس.
هوش مصنوعی: روز و شب این جهان از گردش آسمان پدید آمده است، اما دیوانهٔ عشق آن عالم را میگرداند؛ یعنی او بر آسمان چیره است نه زیر فرمان آن.
هوش مصنوعی: اگر چشم ظاهرش بخوابد، بیسر هم سراپا چشم و بیناست، زیرا با چشم جان لوح ازلی را میخواند.
هوش مصنوعی: اگر دیوانگی عشق را میخواهی، مانند مرغ و ماهی که کمتر در بند خوابند بیدار باش؛ وقتی با خواب همراهی، آن دیوانگی با تو نمیماند.
هوش مصنوعی: در عشق چنین یاری شبگرد و عیار و چالاک باش تا از آن زلفی که یار میافشاند گرهی از کارت گشوده شود.
هوش مصنوعی: دیوانهٔ عشق از گونهای دیگر است و جانی تازه در خود میپرورد؛ چون چشمش به محبوب است، آنچه در خود دارد به خودش شبیه نیست بلکه از جانان است.
هوش مصنوعی: اگر شرح بیشتر این حال را میخواهی، از شمسالحق تبریزی بخواه که شاهی است و از او همهٔ عالم نوری تازه میپراکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
من خاکِ چنان بادم کو زلفِ تو جنباند
در آتشم از آبی کاندامِ تو را ماند
مه در گرو خوبی، از عکس بَناگوشت
ششدر بفره خواهد اول بر او راند
توفیر دل و دیده، از روی تو این باشد
[...]
نسیم صبح میخواهم که شاخ گل بجنباند
بسرو قامت ساقی گل صد برگی افشاند
بردوخت خدنگش تن او باز فرس میراند
آشفت عمودش مغز او نیز رجز میخواند
با نوک رکاب از زین گردان بهوا پراند
ناگاه کمانداری آبش بزمین افشاند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.