بود معروف زادهای عاقل
مستعد و محصل و فاضل
کرده تحصیل علم حکمت و شرع
طالب اصل کار و تارک فرع
مرد سالک، جوان صاحب درد
رخ سوی خانقاه شبلی کرد
به ارادت درآمد از در او
تا رهاند ز بار خود سر او
شیخ شبلی ز عالم تجرید
عشق فرمود اولا به مرید
گفتش: اول به حسن عاشق شو
وندر آن عشق نیک صادق شو
پس بیا، چون صفات شد حاصل
تا رسانم تو را به عالم دل
چون مرید آن سخن شنید از شیخ
این اشارت به جان خرید از شیخ
امر شیخش چو آن چنان آمد
به خرابات عاشقان آمد
گوش کن تا:، چها مقدر فرد
در کرامات شیخ تعبیه کرد
چون که از خانقه برون آمد
بوی شوقش به اندرون آمد
در گذرگه کسی که اول دید
دل بدو داد و عشق او بخرید
حسن او را به چشم عشق بدید
عشق او بر وجود خویش گزید
زو دماغ دلش معطر شد
در دلش عشق او مقرر شد
گشت ناگاه از هوای دلش
بسته در دام عشق پای دلش
وان که بربود ناگهان دل وی
به خرابات رفت و او در پی
بخرابات رفت و سر بنهاد
با خراباتیان خراب افتاد
قرب سالی مرید عاشق مست
در خرابات بود باده به دست
ز آتش عشق دوست میجوشید
بادهٔ عشق او همی نوشید
چون خودی خودش ز یاد برفت
خرمنش جملگی به باد برفت
عشق «اویی» او ازو بربود
او نه معدوم ماند و نه موجود
شیخ شبلی به چشم حال بدید
که به غایت رسید کار مرید
از خراباتیش طلب فرمود
نقد آن عشق را عیار افزود
زان مجازش حقیقی بنمود
قفل غم از در دلش بگشود
زان میانش به خلوتی بنشاند
کاندر آن لوح سر عشق بخواند
مرد عاشق چو پیر خلوت شد
از می مهر مست حضرت شد
چون که در راه عشق صادق شد
مقتدای هزار عاشق شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این حکایت دربارهٔ جوانی دانشمند است که برای سلوک نزد شبلی میرود و شیخ نخست به او فرمان میدهد که عاشق زیبارویی شود. جوان دل به نخستین کسی که میبیند میسپارد و نزدیک یک سال در خرابات مست عشق و از خود بیخود میماند. شبلی که کمال حال او را درمییابد، او را بازمیخواند و از عشق مجازی به عشق حقیقی میرساند و در خلوت مینشاند. سرانجام آن مرید از بادهٔ محبت حق سرمست و پیشوای هزاران عاشق میشود؛ پیام حکایت این است که عشق مجازی پلی به عشق حقیقی است.
هوش مصنوعی: جوانی از خاندانی سرشناس بود که خردمند، بااستعداد، اهل تحصیل و دانشمند بود.
هوش مصنوعی: او دانش حکمت و شریعت را آموخته بود و در پی اصل و حقیقت کار بود و به فرعیات اعتنایی نداشت.
هوش مصنوعی: این جوانِ اهل سلوک و دردمندِ طلب، روی به خانقاه شبلی آورد.
هوش مصنوعی: با ارادت و سرسپردگی به درگاه شبلی وارد شد تا شیخ او را از بار خودبینی و هستی خویش برهاند.
هوش مصنوعی: شیخ شبلی که از اهل تجرید و وارستگی بود، نخست به مرید فرمان داد که عاشق شود.
هوش مصنوعی: به او گفت: نخست عاشق زیبارویی شو و در آن عشق بسیار راستین و صادق باش.
هوش مصنوعی: آنگاه که صفات عاشقی در تو پدید آمد، نزد من بازگرد تا تو را به جهان دل و معرفت برسانم.
هوش مصنوعی: مرید چون این سخن را از شیخ شنید، آن اشاره را با جان و دل پذیرفت.
هوش مصنوعی: چون فرمان شیخ چنین بود، مرید به میخانهٔ عاشقان و جایگاه رندان رفت.
هوش مصنوعی: گوش کن تا بدانی خداوند یگانه در کرامت شیخ چه تقدیرهایی نهفته بود.
هوش مصنوعی: همین که مرید از خانقاه بیرون آمد، بوی اشتیاق عشق در درونش راه یافت.
هوش مصنوعی: نخستین کسی را که در راه دید، دل به او سپرد و عشق او را به جان خرید.
هوش مصنوعی: زیبایی او را با چشم عشق نگریست و عشق او را بر هستی خود برتری داد.
هوش مصنوعی: از آن معشوق جانش خوشبو و سرمست شد و عشق او در دلش جای گرفت و استوار شد.
هوش مصنوعی: ناگهان از هوس و شور دلش، دلش در دام عشق گرفتار شد.
هوش مصنوعی: آن کس که ناگهان دل او را ربوده بود به خرابات رفت و مرید هم به دنبالش روان شد.
هوش مصنوعی: به خرابات رفت و سر تسلیم نهاد و همراه خراباتیان مست و از خود بیخود شد.
هوش مصنوعی: نزدیک یک سال آن مرید عاشق و مست، جام باده در دست، در خرابات ماند.
هوش مصنوعی: از آتش عشق دوست در جوش و التهاب بود و پیوسته بادهٔ عشق او را مینوشید.
هوش مصنوعی: چون خودی و هستیاش را فراموش کرد، همهٔ دارایی و اندوختهٔ وجودش بر باد رفت.
هوش مصنوعی: عشقِ «او» یعنی معشوق، او را از خودش ربود؛ چنان که نه نیست شده بود و نه هست به شمار میآمد.
هوش مصنوعی: شیخ شبلی با چشم باطن دید که کار مرید به نهایت رسیده است.
هوش مصنوعی: او را از خرابات نزد خود خواند و عیار و خلوص آن عشق را افزون کرد.
هوش مصنوعی: از آن عشق مجازی، عشق حقیقی را به او نمایاند و قفل اندوه را از در دلش گشود.
هوش مصنوعی: او را از میان آن حال برکشید و به خلوت نشاند تا در لوح دل خود راز عشق را بخواند.
هوش مصنوعی: آن مرد عاشق چون در خلوت به پختگی و مقام پیری رسید، از بادهٔ محبت مست درگاه حق شد.
هوش مصنوعی: چون در راه عشق صادق و راستین شد، پیشوای هزاران عاشق گردید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.