«انما العاشقون مذبوحون»
«عندباب الحبیب مطروحون»
عاشقان کشتگان زنده دلند
ز آتش عشق دوست مشتعلند
عاشقان را نه دود و نه عود است
نالهٔ عشق لحن داود است
دل عاشق ز عشق بیمار است
نالهٔ زیر عاشقان زار است
وصف معشوق را ز عاشق پرس
حسن عذرا ز چشم وامق پرس
وصف شیرین به نزد خسرو گوی
مهر لیلی ز طبع مجنون جوی
سوز پروانه شوق پروین دان
اصل سودای ویس و رامین دان
همه عالم، اگر پر از هوس است
بشر را اشتیاق هند بس است
جان فرهاد، اگر چه شیرین بود
عاقبت هم برای شیرین بود
هر که او را دلی بود، باری
ناگزیرش بود ز دلداری
ای که عاشق نهای، حرامت باد
زندگانی، که میدهی بر باد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی کوتاه با یک بیت عربی آغاز میشود که عاشقان را کشتگانِ افتاده بر درگاه معشوق میخواند، و سپس حال عاشقان را شرح میدهد: دلشان زنده است، نالهشان سوزناک است و تنها خودشان معشوق را میشناسند. شاعر برای نشان دادن این حال، از عاشقان نامدار یاد میکند: وامق و عذرا، خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، ویس و رامین، بشر و هند و فرهاد. در پایان نتیجه میگیرد که هر صاحبدلی ناگزیر به دلداری نیاز دارد و زندگی بیعشق بر باد رفته و حرام است.
هوش مصنوعی: این مصراعها عربیاند و میگویند: عاشقان سربریدهاند و بر درگاه معشوق افتادهاند.
هوش مصنوعی: عاشقان کشتهشدگانی هستند که دلشان زنده است و از آتش عشق دوست شعلهورند.
هوش مصنوعی: عاشقان در سوختن خود نه دودی دارند و نه بوی عود. نالهٔ عاشقانهٔ آنان مانند آواز خوش داوود پیامبر است.
هوش مصنوعی: دل عاشق از عشق بیمار است و نالهٔ عاشقان، مانند صدای سیم زیر ساز، زار و سوزناک است.
هوش مصنوعی: وصف زیبایی معشوق را از عاشق بپرس، چنانکه زیبایی عذرا را باید از چشم وامق پرسید.
هوش مصنوعی: وصف شیرین را پیش خسرو بگو و عشق لیلی را در جان و سرشت مجنون جستوجو کن.
هوش مصنوعی: سوختن پروانه را از شوق و اشتیاق بدان و ریشهٔ شیفتگی ویس و رامین را نیز همین عشق بشمار.
هوش مصنوعی: اگر همهٔ جهان پر از هوس و آرزوست، برای بِشر، عاشق عرب، شوق هند بس است. یعنی عاشق جز معشوق خود هیچ نمیخواهد.
هوش مصنوعی: جان فرهاد هرچند برایش شیرین و عزیز بود، سرانجام آن را در راه شیرین فدا کرد.
هوش مصنوعی: هر کس دلی دارد، ناچار باید دلداری داشته باشد و دل به معشوقی بسپارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که عاشق نیستی، زندگیای که بیهوده بر باد میدهی بر تو حرام باد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.