|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا تو در حسن و جمال افزوده‌ای
دل ز دست عالمی بربوده‌ای
در جهان این شور و غوغا از چه خاست؟
گر جمال خود به کس ننموده‌ای
گوی در میدان حسن افگنده‌ای
نیکوان را چاکری فرموده‌ای
پرده از چهره زمانی دور کن
کافتابی را به گل اندوده‌ای
چون نباشم من سگ درگاه تو؟
چون بدین نام خوشم بستوده‌ای
در جهان بیهوده می‌جستم تو را
خود تو در جان عراقی بوده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش و زیبایی معشوق می‌پردازد که با جمال و حضورش دل‌های بسیاری را مفتون کرده است. او از این می‌پرسد که این شور و شوق در جهان از کجا نشأت می‌گیرد، در حالی که معشوق خود را آشکار نکرده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که پرده را کنار بزند و زیبایی خود را نمایان کند. او به محبت و وابستگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در پی او به‌نحو بیهوده‌ای می‌گشته، در حالی که خود او همیشه در جانش حضور داشته است.
هوش مصنوعی: هرچقدر که تو به زیبایی و جمال خود افزوده‌ای، دل‌های بسیاری را از عالم و آدم گرفته‌ای.
هوش مصنوعی: چرا در جهان این همه هیاهو و شلوغی وجود دارد؟ در حالی که تو خود را به کسی نشان نداده‌ای.
هوش مصنوعی: در میدان زیبایی، مانند توپ در حال گردش، نیکوکاران را خدمتگزاری کرده‌ای.
هوش مصنوعی: زمانی که با زیبایی و روشنایی خود می‌درخشی، اجازه بده که این زیبایی را به دیگران نشان دهی و خود را پنهان نکن.
هوش مصنوعی: چرا زمانی که من در حضور تو نیستم، خود را مثل سگی در درگاه تو ندانم؟ چون به خاطر این نام نیکو، تو مرا ستوده‌ای.
هوش مصنوعی: در این دنیا بیهوده به دنبال تو می‌گشتم و در واقع خود تو همیشه در وجود من بوده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر نبینی کور باطن بوده‌ای
همچو کوران درجهان فرسوده‌ای
تا زخوبی دل ز من بربوده‌ای
کمترک بر جان من بخشوده‌ای
تا مرا بر خویش عاشق کرده‌ای
روی خوب خود به من ننموده‌ای
بر من مسکین نمی‌بخشی، مگر
[...]
گوهر دیده کجا فرسوده‌ای
پنج حس را در کجا پالوده‌ای
شهد نی بل خاک شهدآلوده ای
بلکه از سم توده اندر توده ای
خاک بر فرقت که شیطان دوده ای
عار و کفر و ننگ شیطان بوده ای
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.