صبح شد راه شهر و برزن پرس
باده بستان و مصرف از من پرس
گردن شیشه گیر و غبغب جام
از حریفان سراغ گلشن پرس
حوری از لولیان شهر بخواه
نرخش از شاهدان هم فن پرس
نه ادب را مجال و یارا ده
نه حیا را مقام و مسکن پرس
عمل عاصیان کن و پس از آن
نقض میعاد از برهمن پرس
حشر اموات خاک تحقیق است
این خبر را از بهار و بهمن پرس
در چمن حشر نیستان کردند
راز خاک از زبان سوسن پرس
اجر مستی عمای نرگس دان
جرم تیزی ز خار الکن پرس
عمرها عیب دوستان گفتی
وصف خود ساعتی ز دشمن پرس
سخن راست صادقان گویند
گر «نظیری » نگوید از من پرس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با فرا رسیدن صبح، مخاطب را به میگساری و کامجویی و کنار گذاشتن ادب و حیا فرامیخواند. سپس از زنده شدن طبیعت در بهار پس از زمستان، بر درستی رستاخیز دلیل میآورد و با تصویرهای نرگس و سوسن و خار از رازهای خاک و گیاه سخن میگوید. در پایان به مخاطب پند میدهد که به جای عیبجویی از دوستان، عیب خود را از زبان دشمن بشنود.
هوش مصنوعی: صبح شده است؛ راه شهر و کوی را بپرس و برو. باده بگیر و اینکه آن را چگونه و کجا خرج کنی از من بپرس.
هوش مصنوعی: گردن شیشهٔ شراب و برآمدگی زیر لب جام را بگیر، یعنی به میگساری بپرداز، و نشانی گلزار را از همپیالگان بپرس.
هوش مصنوعی: زیبارویی چون حور را از لولیان و خنیاگران شهر بخواه و بهای او را از شاهدانِ همان پیشه بپرس.
هوش مصنوعی: نه به ادب فرصت و توانی بده و نه سراغ جا و منزل شرم و حیا را بگیر؛ یعنی ادب و حیا را یکسره کنار بگذار.
هوش مصنوعی: کار گناهکاران را انجام بده و آنگاه از برهمن، که به روز وعدهدادهشدهٔ رستاخیز باور ندارد، بپرس که آن وعده چگونه شکسته میشود. لحنی طنزآمیز و بیپروا دارد.
هوش مصنوعی: زنده شدن مردگان از خاک امری ثابت و آزموده است؛ این خبر را از بهار و ماه بهمن بپرس که زمین در زمستان میمیرد و در بهار دوباره زنده میشود.
هوش مصنوعی: در چمن، نیزارها را دوباره زنده و برپا کردند؛ راز خاک را از زبان سوسن بپرس که با آنهمه زبان خاموش است و رازدار.
هوش مصنوعی: پاداش مستی را نابینایی نرگس بدان که چشمی مست و بیبینایی دارد، و گناه تیزی و آزار را از خارِ بیزبان بپرس که پاسخی ندارد.
هوش مصنوعی: عمری عیب دوستانت را گفتی؛ ساعتی هم وصف خودت را از دشمنت بپرس تا عیبهای خودت را بشناسی.
هوش مصنوعی: سخن راست را راستگویان میگویند؛ اگر نظیری آن را نگوید، از خود من بپرس. شاعر با شوخی، خود را جدا از تخلصش راستگو معرفی میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.