گنجور » خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۰

خیام » رباعیات »

رباعی شمارهٔ ۹۰

می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

و اندیشه هفتاد و دو ملت ببرد

پرهیز مکن ز کیمیایی که از او

یک جرعه خوری هزار علت ببرد

حاشیه‌ها

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن:	مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری:	رباعی
منبع اولیه:	ویکی‌درج
تعداد ابیات:	۲

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر توصیه می‌کند که از نوشیدن و لذت بردن غافل نشویم، زیرا این کار می‌تواند انسان را از نگرانی‌های زیادی مانند اختلافات و تضادهای اجتماعی آزاد کند. همچنین، او به ارزش کیمیای زندگی اشاره می‌کند که می‌تواند با یک جرعه، دلایل و مشکلات زیادی را از بین ببرد. در واقع، نوشیدن به عنوان وسیله‌ای برای شراب و شادی در نظر گرفته شده است که می‌تواند آرامش و روشن‌فکری به ارمغان آورد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

برگردان به زبان ساده

# می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

و اندیشه هفتاد و دو ملت ببرد

هوش مصنوعی: بیا بنوش که نوشیدن از دل تفرقه و اختلاف می‌کاهد و افکار و عقاید مختلف را از یادت می‌برد.

اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# پرهیز مکن ز کیمیایی که از او

یک جرعه خوری هزار علت ببرد

هوش مصنوعی: از دوری و پرهیز از دانش و علم غافل نشو، زیرا اگر فقط اندکی از آن را به دست آوری، می‌تواند هزار مشکل و علت را حل کند.

رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)

رباعی شمارهٔ ۹۰ به خوانش داوود ملک زاده
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.

رباعی شمارهٔ ۹۰ به خوانش زهرا بهمنی

رباعی شمارهٔ ۹۰ به خوانش نازنین بازیان

رباعی شمارهٔ ۹۰ به خوانش علی قلندری

رباعی شمارهٔ ۹۰ به خوانش فاطمه زندی

فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم

پیشنهاد مشق شعر

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است

تا به حال ۱۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

بهرام مشهور در ‫۱۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۲۶ نوشته:

طبّ قدیم یا طبّ سنتی استوار بر این بود که تعادل در تن سالم وجود دارد و امراض بدلیل برهم خوردن این تعادل و افزایش و کاهش یک از مزاجهای چهارگانه سودا صفرا دم و بلغم و غلبه یکی بر بقیه روی می دهد در اینجا کثرت و قلّت بردن از دل و پیشگیری از بیماری را متأثر از می برشمرده است . و خیّام همچون ابن سینا اعتقاد داشت مقدار کم شراب باعث حفظ این تعادل و تندرستی می شود و توصیه می کند از کیمیائی که اگر یک جرعه از آن را بخوری هزار علّت یعنی هزار بیماری را ازبین می برد پرهیز مکن !

reply flag link

آماریس در ‫۱۱ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۱۵ نوشته:

منظور از می، شراب ناب الهی یا همون درک و آگاهی هایی هست که در طول زندگی به انسان الهام میشه. ما با توکل کردن به خداوند و تسلیم بودن در برابر حق که اساس اسلام هم بر همین است، میتوانیم از می الهی بنوشیم. به عنوان مثال همین اشعار شاعران بزرگی مثل خیام، زمانی که بر زبان آنها جاری میشه، به گونه ای ایشان را مست و سرخوش میکنه و به همین دلیل به می تشبیه میشه. ساقی یا خدای احد و واحد، همواره از این می در جام (جسم) آنها میریزد و با این شراب کثرت و قلت (یعنی پارچه پارچه کردن انسانها و جهان هستی) از بین رفته و فرد به وحدت وجودی میرسد. تنها در چنین کیمیایی میتوان این خاصیت را پیدا کرد.

reply flag link

فرهاد در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۶ فروردین ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۴۰ نوشته:

آماریس، خیام در دو رباعی قبل میگوید:
گویند بهشت و حور و کوثر باشد
جوی می و شهد و شکر باشد
پر کن قده باده و در دستم نه
نقدی ز هزار نسیه بهتر باشد!
همانگونه که میبینید خیام از تعابیر عرفانی می و باده بسیار به دور بوده و منظور او می واقعی و شراب انگور است.

reply flag link

مهدی همدانی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۶:۴۸ نوشته:

آقای فرهاد خیام شناس "بسیار دور بوده.....!!!!"
هر کسی از ظن خود شد یار من از درون من نجست اسار من .....!!

reply flag link

فرهاد در ‫۱۰ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۴ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۴۸ نوشته:

آقای مهدی همدانی، متوجه منظور شما از "بسیار رور بوده.....!!!" نشدم. اگر منظورتان این است که "به دور بودن" نادرست است، باید بگویم که چنین نیست و ترکیب درستی است.
البته بیت "هر کسی از ظن ..." متعلق به مولوی است و ممکن است درباره خود ایشان اینگونه باشد. خیام چنیزی نگفته است.

reply flag link

رشید رضایی در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۱۱ نوشته:

مستی عشق نیست در سرتو.....رو که تو مست آب انگوری...

خرم دل آن که همچو حافظ...جامی ز می الست گیرد
*الست اشاره به آیه الست بربکم
بیت شعرا از حافظه ولی در مجموع اشاره میکنه که منظورش از می شرابی که ما فکر میکنیم نیست...فکر میکنم شعرای دیگه هم اگه شعراش رو کامل بخونیم متوجه میشیم که منظورشون چیه

reply flag link

فردوس برین در ‫۸ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۴:۱۵ نوشته:

منظور نوشیدن می از خم وحدت الهی می باشد که به دنبال آن جدا شدن از عالم کثرت و درک تن واحده ،درک یکتایی ویکسویی هستی را درپی دارد چون هدف اصلی حرکت از کثرت به سمت وحدت است که تنها با شاهد شدن محض میسر است عارف در اینجا از بهشت وحور واآنچه زاهد با سعی وکوشش وروی پله عقل برای رسیدن به آن تلاش میکند بی توجه است چون از چون به قطع وابستگیها وتعلقات بهشت نقدی برای او حاصل گردیده که دیگر بهشت نسیه به کارش نمی آید (خدایا زاهد از تو حور میخواهد قصورش بین)

reply flag link

Mahomet در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۱ نوشته:

اقای رضایی شما نمیتونی برای افکار دو شاعر در بیان یک کلمه یک معنی قائل بشی، چنانچه سنایی یکی از شعرای محبوب مولوی بود و هر دو پیرو مکتب صوفیه بودن اما عقاید این کجا و آن کجا

reply flag link

فریاد در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۷ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۸ نوشته:

قومی متفکرند در مذهب و دین
قومی به گمان فتاده در راه یقین
میترسم از آن که بانگ آید روزی
کای بیخبران راه نه آنست و نه این
هر کسی خیام رو می خونه یه طوری که خودش دوست داره برداشت میکنه و میخواد به دیگران هم بقبولانه که اون چیزی که خودش میگه درسته. از منزلِ کفر تا به دین، یک نفس است،
وز عالم شک تا به یقین، یک نفس است،
این یک نفسِ عزیز را خوش می‌دار،
کَز حاصلِ عمرِ ما همین یک نفس است.

reply flag link

سلام در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۶ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۲ نوشته:

بله کاملاً فرمایشات آماریس و احمد مطابق منظور خیام است؛ همچنین اون حوری که خیام میگه منظورش احمد قصاب هست!!!
آخه خیام در بیت های قبل و بعدش خودش به صورت کاملا آشکار داره شفاف سازی میکنه.
اگه واقعاً منظور دیگری داشته بود خوش برای رفع ابهام در یکی از بیت ها توجیه می کرد.
حالا شماها هی بیایید و توجیه کنید...

reply flag link

نوید در ‫۶ سال قبل، چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۷ نوشته:

آقای آماریس و خیل عظیم دوستاران شعر لطفا بیخیال بشین خواهشا ، تا کی قرار است هر جا که می و شراب دیدید تفسیر عرفانی کنید... میگه عرق بخور حال کن ! هیچ منظور دیگه ای هم نداره...

reply flag link

حسن در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۸ نوشته:

یه سوال دارم!
اینکه چه اصراری دارن بعضی که ثابت کنن منظور از می و معشوق، شراب ناب الهی و بهشت و جهنم و ... هستش؟
و اینکه شاعر وقتی منظورش چنین چیزهای والا و پر مقامی هست، چرا باید به می و شراب و معشوق و ... که چیز های پست و بی ارزشی هستن تشبیه بشن؟؟؟؟؟
و اینکه کسی که شعر با این نظم و نظام رو خلق کرده میتونست منظورش رو جوری بگه که چنین شک به جان ما نیوفته.
لطف کنید بگید کجای افکارم اشتباه هستش؟

reply flag link

سعید در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۲۶ نوشته:

با سلام
منظورش این نیست که شراب انگور بخور که کثرت و قلت ببره.منظورش اینه که شرابی بخور که این ویژگی ها رو داشته باشه
باتشکر...

reply flag link

حسن در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۰ نوشته:

سلام،
اگه کثرت و قلت خوبه که جواب شما درست نیست!
و اگر بده چرا باید شرابی بخوریم که کثرت، قلت و چنین ویژگی های بدی داره؟
اصلا چرا باید با چیز بدی مقایسه، توصیف و یا هر چیز دیگه که اسمش رو میذارید؛ بشه؟!

reply flag link

مازیار پارسا در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۴ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۴ نوشته:

خوانش و دکلمه رباعیات خیام با صدای بسیار زیبای کیکاووس یاکیده در ویدئوی یوتیوب زیر:

پیوند به وبگاه بیرونی

reply flag link

احمد نیکو در ‫۴ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۲۸ نوشته:

متن بیت اول رباعی شماره 43 از مجموعه رباعیات استاد دکتر الهی قمشه ای:

می خور که ز دل قلت و کثرت ببرد

اندیشه هفتاد و دو ملت ببرد

می خور که زدل کثرت و قلت ببرد

و اندیشه هفتاد دو ملت ببرد

reply flag link

حبیب شاکر در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۲ نوشته:

سلام بر یاران همدل

خواهی ز دلت هول کم و بیش رود

وز سر غم و بد خواهی و تشویش رود

از دست مده فرصت خدمت را

زین در گران کار همه پیش رود

ارادتمند

reply flag link

حبیب شاکر در ‫۴ سال قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۵۴ نوشته:

سلام بر دوستان.یک چهار پاره که دلنوشته است هرچند شاید مرتبط نباشد

.............

خدایا یاریم کن باتو باشم

که من دور از تو دلگیرم همیشه

نگو نالایقی یا کم سعادت

من این فرمایشات حالیم نمیشه

.................

خدایا دست من تنها بسوی

شما که منشأ خیری درازه

بدون منت و هر وقت و هر جا

در خونت به روی هر کی بازه

..................

تو میدونی که من جز خونه ی تو

در هیچ خونه ای دیگه نمیرم

پیش هرکی و هر جا رفتنی نیست

فقط پیش تو من آروم می گیرم

..................

تو که دستهای سبز و مهربونت

پدید آرنده ی باغ و بهاره

یه کاری کن دلای سرد ما را

از این خواب زمستونی در آره

................

خدایا دستهای خالیم را

بگیر با دست پر مهرت همیشه

تو که بالاتر از دست تو دستی

همه خوب میدونن پیدا نمیشه

..................

بذار از ابر مهر تو بباره

به دشت خشک خشک مهربانی

مگر این دشت خشکیده دوباره

بگیره رنگ و بوی زندگانی

..............

سپاس از دوستان خوب و ادب ورز

reply flag link

دختر پرسپولیسی در ‫۳ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۵۳ نوشته:

درود اگه امکان داره تفسیر میکنید؟

reply flag link

حبیب شاکر در ‫۳ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۱ پاسخ داده:

سلام.

نیاز به تفسیر نیست دقت بفرمایید خیلی بزبان ساده گفته و کاملا مفهوم است

reply flag link

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.

	غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
	راهنمای نوار ابزار
	پیشخان کاربر
	اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر
	اعلان‌های کاربر
	ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
	خروج از حساب کاربری گنجور
	لغزش به پایین صفحه
	لغزش به بالای صفحه
	لغزش به بخش اطلاعات شعر
	فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
	فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط
	کپی نشانی شعر جاری در گنجور
	کپی متن شعر جاری در گنجور
	همرسانی متن شعر جاری در گنجور
	نشان کردن شعر جاری
	ویرایش شعر جاری
	ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
	شعر یا بخش قبلی
	شعر یا بخش بعدی

ورود به گنجور

رباعی شمارهٔ ۹۰