از عشق تو من به دیر بنشستم
زنار مغانه بر میان بستم
چون حلقهٔ زلف توست زناری
زنار چرا همیشه نپرستم
گر دین و دلم ز دست شد شاید
چون حلقه زلف توست در دستم
دستآویزی نکو به دست آمد
در زلف تو دست تا بپیوستم
چون ترسایی درست شد بر من
خوردم می عشق و توبه بشکستم
زان می که به جرعهای که من خوردم
گویی ز هزار سالگی مستم
در سینه دریچهای پدید آمد
بسیار بر آن دریچه بنشستم
صد بحر از آن دریچه پیدا شد
من چشمهٔ دل به بحر پیوستم
طاقت چو نداشتم شدم غرقه
زان صید که اوفتاد در شستم
جانم چو ز عشق آن جهانی شد
از رسم و رسوم این جهان رستم
باور نکنند اگر به نطق آرم
امروز بدین صفت که من هستم
نه موجودم نه نیز معدومم
هیچم، همهام، بلندم و پستم
عطار درین چنین خطرگاهی
تو دانی و تو که من برون جستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از عشق معشوق به دیر میرود، زنار میبندد و با شبیه دانستن زنار به حلقهٔ زلف یار، از دست دادن دین و دل را روا میشمارد. پس از نوشیدن جرعهای از می عشق، دریچهای در دلش گشوده میشود که از آن دریاهای بیکران پیداست و او در آن غرق میشود. در پایان از رسوم دنیا رها شده و به حالی از فنا میرسد که نه هست است و نه نیست، و در بیت آخر خود را از این خطرگاه بیرون میداند.
هوش مصنوعی: از عشق تو به دیر (معبد ترسایان و مغان) رفتم و در آن ماندگار شدم و زنار مغان را بر کمر بستم. یعنی برای عشق تو از زهد و دینداری ظاهری دست کشیدم.
هوش مصنوعی: چون زنار مانند حلقهٔ زلف توست، چرا همیشه زنار را نپرستم؟ یعنی زنار مرا به یاد زلف تو میاندازد و از این رو برایم عزیز است.
هوش مصنوعی: اگر دین و دلم از دستم رفت، رواست، چون در عوض حلقهٔ زلف تو در دست من است.
هوش مصنوعی: همین که دستم به زلف تو رسید، دستاویز و تکیهگاهی نیکو به دست آوردم.
هوش مصنوعی: چون ترسایی (آیین عشق و ترک دین ظاهری) بر من ثابت و استوار شد، شراب عشق نوشیدم و توبهام را شکستم.
هوش مصنوعی: از آن شراب عشق تنها جرعهای نوشیدم، اما چنان مستم که گویی هزار سال است مست بودهام.
هوش مصنوعی: در دلم دریچهای گشوده شد و من مدتی طولانی کنار آن دریچه نشستم و به تماشا پرداختم. یعنی راهی به عالم باطن در درونم باز شد.
هوش مصنوعی: از آن دریچه صدها دریا نمایان شد و من چشمهٔ کوچک دلم را به آن دریا پیوستم. یعنی وجود محدودم به حقیقت بیکران متصل شد.
هوش مصنوعی: چون تاب و توان نداشتم، به سبب صیدی که در دام و قلاب من افتاد، در دریا غرق شدم. یعنی آنچه یافتم بزرگتر از ظرفیت من بود و مرا در خود فرو برد.
هوش مصنوعی: چون جانم از عشق، جانی آنجهانی و معنوی شد، از آداب و رسوم این دنیا رها شدم.
هوش مصنوعی: اگر حال امروزم را که چنین شدهام به زبان بیاورم، مردم باور نمیکنند.
هوش مصنوعی: نه هستم و نه نیستم؛ هم هیچم و هم همهچیز، هم بلندم و هم پست. یعنی در حال فنا، از مرز هستی و نیستی و تقابلها گذشتهام.
هوش مصنوعی: ای عطار، در چنین جای پرخطری کار را به خودت و او (معشوق) وامیگذارم، چون من از آن بیرون جستم. یعنی من از خودی رها شدهام و دیگر «منی» نمانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آخر در زهد و توبه دربستم
وز بند قبول آن و این رستم
بر پردهٔ چنگ پرده بدریدم
وز بادهٔ ناب توبه بشکستم
با آن بت کمزن مقامر دل
[...]
شکر گویم که باز سر مستم
توبه کردم و لیک بشکستم
از سر کاینات خاستهام
بر در می فروش بنشستم
زندهٔ جاودان از آن گشتم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.