من شراب از ساغرِ جان خوردهام
نُقل او از دست رضوان خوردهام
گوییا وقت سحر از دست خضر
جام جم پر آب حیوان خوردهام
لب فرو بستم، تو میدان کین شراب
با حریفی آب دندان خوردهام
تو مخور زنهار ازین مِی تا تویی
زآن که من زنهار با جان خوردهام
چون توییِ تو نمانَد آن گهی
نعرهزن زآن مِی که من زآن خوردهام
چون دریغ آمد به خویشم این شراب
لاجرم از خویش پنهان خوردهام
بر فراز عرش باز اشهبم
زقهها از دست سلطان خوردهام
دل چو در انگشتِ رحمان داشتم
شیر از انگشتِ رحمان خوردهام
در فرح زآنم که همچون غنچه من
این قدح سر در گریبان خوردهام
این زمان عطار گر نوشد شراب
زیبدش چون زهر هجران خوردهام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل از شراب معرفتی سخن میگوید که از جام جان، از دست رضوان و خضر و به لطف مستقیم خداوند نوشیده است. او به شنونده هشدار میدهد که تا منیّتش باقی است از این شراب ننوشد و تنها پس از فنای خود به آن دست یابد. در پایان، نوشیدن این شراب وصال را پاداش تحمل زهر هجران میداند.
هوش مصنوعی: من شراب معرفت را از جام جان نوشیدهام و مزهٔ کنار آن را از دست رضوان، نگهبان بهشت، گرفتهام. یعنی این مستی از عالم روحانی و بهشتی است.
هوش مصنوعی: گویی سحرگاه از دست خضر، جام جم را پر از آب حیات نوشیدهام. یعنی این شراب هم جاودانگی میبخشد و هم بینش و آگاهی.
هوش مصنوعی: لب از گفتن بستهام، ولی تو خود بدان که این شراب را با همدمی دلپذیر و گوارا نوشیدهام. راز این همنشینی را آشکار نمیکنم.
هوش مصنوعی: زنهار، تا وقتی که خودبینی و منیّت تو باقی است از این شراب ننوش. زیرا من این شراب را با گذشتن از جان و به بهای جان نوشیدهام.
هوش مصنوعی: هنگامی که منیّت تو از میان برود، آنگاه از همان شرابی که من نوشیدهام بنوش و از مستی فریاد برآور.
هوش مصنوعی: این شراب چنان گرانبها بود که دریغم آمد حتی خودم از آن باخبر باشم. پس آن را پنهان از خویشتن نوشیدم. یعنی در حال بیخودی و فنا به آن رسیدم.
هوش مصنوعی: من باز سپیدی هستم که بر فراز عرش پرواز میکند و از دست خود سلطان، یعنی خداوند، دانه و خوراک گرفتهام.
هوش مصنوعی: چون دلم میان انگشتان خداوند رحمان بود، از انگشت او شیر نوشیدم. این اشاره به حدیثی است که میگوید دل مؤمن میان دو انگشت خداوند است، و مقصود پرورش یافتن به لطف مستقیم الهی است.
هوش مصنوعی: از آن شادمانم که مانند غنچه، سر در گریبان فرو بردم و در خلوت و مراقبه این جام را نوشیدم.
هوش مصنوعی: اگر عطار اکنون شراب وصال بنوشد سزاوار اوست، زیرا پیش از این زهر جدایی را چشیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دوش جام وصل جانان خوردهام
بادهها از ساغر جان خوردهام
جای آن است ار نگنجم در جهان
زآن که جام از دست جانان خوردهام
جان همینازد ز لفظ عذب من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.