کار بر خود سخت مشکل کرده‌ام
زانکه استعداد باطل کرده‌ام
چون به مقصد ره برم چون در سفر
در هوای خویش منزل کرده‌ام
راه خون آلوده می‌بینم همه
کین سفر چون مرغ بسمل کرده‌ام
گر گل‌آلود آورم پایم رواست
کز سرشکم خاک ره گل کرده‌ام
راه بر من هر زمان مشکلتر است
زانکه عزم راه مشکل کرده‌ام
عیش شیرینم برای لذتی
تلخ‌تر از زهر قاتل کرده‌ام
روی جان با نفس کم بینم از آنک
روح ناقص نفس کامل کرده‌ام
حاصل عمرم همه بی حاصلی است
آه از این حاصل که حاصل کرده‌ام
قصهٔ جانم چو کس می‌نشنود
غصهٔ بسیار در دل کرده‌ام
هست دریای معانی بس عظیم
کشتی پندار حایل کرده‌ام
سخت می‌ترسم ازین دریای ژرف
لاجرم ره سوی ساحل کرده‌ام
بیم من از غرقه گشتن چون بسی است
خویش را مشغول شاغل کرده‌ام
چون نمی‌یارم شدن مطلق به خویش
خویشتن را در سلاسل کرده‌ام
بر امید غرقه گشتن چون فرید
روی سوی بحر هایل کرده‌ام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دشواری‌های زندگی و چالش‌های درونی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که سرنوشتش را به دست خویش سخت و مشکل ساخته و در مسیر زندگی، دچار سردرگمی و ناکامی شده است. در عین حال، وی از تلخی‌ها و غصه‌هایش می‌گوید و این حس ناامیدی را، ناشی از عدم توانایی در تحقق کامل خود می‌داند. شاعر به دریا و عمق معانی اشاره می‌کند و ترس از غرق شدن در مشکلات را در دل دارد، به همین دلیل، خود را مشغول کارهایی برای دوری از افکار منفی کرده است. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که در حالی که نمی‌تواند به کمال برسد، زندگی‌اش به هدر رفته است.
هوش مصنوعی: خود را در کارهایی سخت و دشوار قرار داده‌ام، زیرا توانایی خود را برای انجام کارهای درست از بین برده‌ام.
هوش مصنوعی: زمانی که به مقصد سفر می‌رسم، احساس می‌کنم که همچون مسافری که در دل سفر در جستجوی آرامش است، در دنیای خودم ساکن و ساکت شده‌ام.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد و رنج سفر صحبت می‌کند و می‌گوید که در این مسیر همه‌جا را پر از خون و کینه می‌بیند و خود را مانند مرغی بسمل (زخمی و بی‌جان) می‌بیند که نمی‌تواند به راحتی ادامه دهد.
هوش مصنوعی: اگر پایم را گل‌آلود بیاورم اشکالی ندارد، زیرا من با اشک‌های خود خاک مسیر را گل‌آلود کرده‌ام.
هوش مصنوعی: هر لحظه مسیرم دشوارتر می‌شود، زیرا خودم تصمیم به عبور از راه‌های دشوار گرفته‌ام.
هوش مصنوعی: شیرینی زندگی‌ام به خاطر لذتی است که از زهر کشنده تلخ‌تر است.
هوش مصنوعی: من روی جان را با نفس خود کم می‌بینم، زیرا روح ناقص و ضعیف خود را به کمال رسانده‌ام.
هوش مصنوعی: تمام زندگی‌ام بی‌ثمر بوده و هیچ چیزی از آن به دست نیاورده‌ام. تنها حسرت این ثمر بی‌ارزش را می‌خورم که آن را به دست آورده‌ام.
هوش مصنوعی: داستان و دردهای جانم را هیچ‌کس نمی‌شنود و من در درونم غم‌های زیادی را تحمل کرده‌ام.
هوش مصنوعی: دریای معانی بسیار وسیع و عمیق است، و من برای سفر به آن، کشتی‌ای به نام پندار را در میان خود قرار داده‌ام.
هوش مصنوعی: بسیار نگران هستم از این دریای عمیق، به همین خاطر مسیرم را به سمت ساحل تغییر داده‌ام.
هوش مصنوعی: از این‌که ممکن است در این دریا غرق شوم خیلی می‌ترسم، به همین خاطر خود را مشغول کارهای مختلف کرده‌ام تا به این فکر فکر نکنم.
هوش مصنوعی: چون نمی‌توانم کاملاً به خودم وابسته شوم، لذا خودم را در زنجیرهای مختلف گرفتار کرده‌ام.
هوش مصنوعی: برای امید غرق شدن مانند فرید (فرید آنیند) به دنبال دریا، خود را به آب‌های عظیم سپرده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هم کمال خویش حاصل کرده‌ام
هم ریاضتهای مشکل کرده‌ام
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.