گنجور

حاشیه‌ها

دکتر صحافیان در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۰:

گویا همه خون دل‌های عشق از چشمان ما به چهره می‌ریزد و تو نمی‌بینی بر سر ما از این اشک‌ها چه می‌آید!
۲- ما در سینه عشقی سوزان پنهان کرده‌ایم، اگر دلمان به فنا و نیستی رود از این عشق است( ایهام هوا: عشق-خواهش نفس- باد- هوای کسی را داشتن)
۳- آنگاه که معشوق زیبا و شوق آفرینم در لباس زیبایش رخ نماید، خورشید از حسادت جامه پاره کند!( تشبیه تفضیل و نیز مهر پرور صفت خورشید است که به معشوق نسبت داده شده)
۴- از شوق صورت بر خاک قدمش نهاده‌ایم، بجاست که بر رویمان قدم گذارد.
۵- آب چشم عاشق چون سیلی است و از هر که عبور کند، از جای می‌کندش گرچه دلش از سنگ باشد( خانلری: بر هر که بگذرد گرچه دلش ز سنگ بود هم ز جا رود)
۶- ما شب و روز با اشک چشم ماجراها داریم و از این که رهگذری به کوی یار رسد در گدازیم( ایهام: حتی به اشک خودم هم از این که به کوی یار می‌رود و او را می‌بیند غیرت و رشک می‌ورزم- ایهام رهگذر: از آن راه عبور، شرح شوق، ۲۵۹۷)
نکته: رشک حتی از گذرگاهی که می‌رسد و عاشقی که نمی‌رسد!
۷- آری حافظ از روی راستی پیوسته به میکده می‌رود، بر خلاف صوفیان که بی صفای باطن وارد صومعه شوند(رود: استخدام شده: الف- برای شاعر: از روی صفا رفتن. ب- برای صوفی: از صفا عاری شدن، شرح شوق، ۲۵۹۸)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح

پیوند به وبگاه بیرونی 

حنان نقوی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۱۸ در پاسخ به عماد رافضی دربارهٔ ابن یمین » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ٣٧١:

چیش عالیه

عماد رافضی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۱۷ دربارهٔ ابن یمین » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ٣٧١:

عالی

مجتبی میرسمیعی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۱۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۴۷:

سلام و تشکر از زحمات ارزشمندی که متقبل هستید....

آیا امکان خوانشِ صوتی این غزل فراهم نیست؟

🙏🌺🌺

همیرضا در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۲۳ در پاسخ به شعیب صبّار دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷:

اینجا را ببینید:

پیوند به وبگاه بیرونی

علی همتی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۰۰ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۹۴ - در محرم:

سلام مجید

َشَرَّقِ دست، منظور صدای برخورد شدید دست با چیزی است. مثل صدای سیلی زدنِ خشن.

و اما اشتباه چاپی شعر:

در بیت آخر کلمه "افسون" صحیح است نه "زاری". از قافیه شعر هم می‌توان فهمید که افسون درست است.

بقیه موارد هم دوستان تذکر دادند.

ایکاش مدیر صفحه، مطالب ‌پینوست را را بررسی و اشتباهات تایپی را اصلاح می‌کردند 

سپاس

زهرا غلامی اصل در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۵۲ در پاسخ به علی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۷:

 اینجا فریدون داره به این اشاره می‌کنه که سلم و تور بعد از این که به قلمرو های جدید شون میرن خلق و خوی درشتی و بی نزاکتی پیدا کردند.

به نوعی داره رفتار گستاخانه این دو برادر رو به شرایط محیطی محل زندگی شون نسبت می‌ده.

فکر می‌کنم می‌خواد خطاب به ایرج بگه که این دو برادرت هم هم خون تو هستند ولی گویی بعد از رفتن از ایران آب و هوای قلمرو های جدید بر اون ها تاثیر گذاشته و همچین رفتار هایی ازشون سر می‌زنه.

کوروش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۴۱ - نشان خواستن عبدالمطلب از موضع محمد علیه‌السلام کی کجاش یابم و جواب آمدن از اندرون کعبه و نشان یافتن:

کمترین خلعت که بدهد در ثواب

 

بر فزاید بر طراز آفتاب

 

یعنی چه ؟

 

 

 

کوروش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۴۶ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۴۰ - خبر یافتن جد مصطفی عبدالمطلب از گم کردن حلیمه محمد را علیه‌السلام و طالب شدن او گرد شهر و نالیدن او بر در کعبه و از حق درخواستن و یافتن او محمد را علیه‌السلام:

سپاسگزارم 

منم همون مصرع اول رو متوجه نشدم درواقع دوچاردانگ یعنی چی

ثریا کهریزی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۰۴ دربارهٔ رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۳۸:

به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده

 

نمانیدست ساراوی و کرهٔ اوت مانیده

 

 

سار : شتر 

کرهٔ اوت: کُرّه ی شتر.

مانیده: به جا مانده.

گرانمایه: گران قیمت، پر ارزش.

فرومایه: کم ارزش، ارزان‌قیمت. 

 

معنی بیت: نفر گران قیمت شتر از دست رفته و نفر فرومایه (کم ارزش) برای صاحب شتر به جا مانده؛

حکایت کسی ست که شترش در هنگام وضع حمل مرده و به جای شتر گرانقیمت تنها کُرّه ی شتر برای صاحبش باقی مانده باشد.

کنایه از روزگار دارد که گرانمایگان به زیر چرخ کشیده، از بین می روند و به جای بزرگان، زمام امور در دست فرومایگان قرار می گیرد.

رضا از کرمان در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۵۳ در پاسخ به کوروش دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۴۰ - خبر یافتن جد مصطفی عبدالمطلب از گم کردن حلیمه محمد را علیه‌السلام و طالب شدن او گرد شهر و نالیدن او بر در کعبه و از حق درخواستن و یافتن او محمد را علیه‌السلام:

سلام

  با توجه به ابیات قبلی این برداشت را میشود داشت  : 

در ابیات قبلی عارفان روترش را به خارپشت مشابهت داده  که برای اینکه عوام الناس مزاحم  حالات روحی آنان نگردند با این ظاهر سازی (بد خلقی) خود را از ایشان در امان میدارند مانند پرچین دور باغ که باغ را از سرقت دزدان مصون میدارد  در ادامه بنظرم داره همین مطلب را توضیح بیشتر میده تا زیبارویانی که طبعی خارگونه دارند (مزاحمان دنیا پرست) عیش وعشرت معنوی تورا بر هم نزنند .

برای دو چاردانگ  اگر دوستان راهنمایی بفرمایند ممنونم  شاد باشید

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۲۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴:

به نظر وزن عروضی صحیح شعر این است:

 

مفعولُ مفاعِلُن مفاعیلُ فَعَل

ب ب ک / ک ب ک ب/ ک ب ب ک / ک ب

ب: هجای بزرگ

ک: هجای کوچک

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷:

متأسفانه هر چی من نگاه می کنم اوزان عروضی رباعیات خیام را اشتباه اعلام کردید.

ویرایشش هم خیلی ترتیبات سختی داره. 

 

 

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:

وزن عروضی را اشتباه اعلام نکردید؟

 

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:

وزن عروضی را اشتباه اعلام نکردید؟

وزن درست این است:

مفعول مفاعلن مفاعیل فعل

ب ب ک / ک ب ک ب / ک ب ب ک/ ک ب

ب: هجای بزرگ

ک: هجای کوتاه

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:

به نظر وزن عروضی را اشتباه درآورده اید وزن عروضی صحیح این شعر بدین صورت است:

مفعول مفاعلن مفاعیل فعل

- - u /  

u - u - /

u - - u/ 

u -

 

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۴ - ذکر بایزید بسطامی رحمة الله علیه:

دیگه مزخرف تر از این نمیشد به ناف بایزید بسطامی بست! تعجبم از عطار نیشابوری است!

 

نقل است که وقتی لشکر اسلام در روم ضعیف شده بود، و نزدیک بود که شکسته شوند. از کفار(یا از مسلمانان!) آوازی شنیدند که یا بایزید دریاب!

در حال از جانب خراسان آتشی بیامد. چنانکه هراسی در لشکر کفار افتاد و لشکر اسلام نصرت یافت.

حسین توفیقی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۵۸ دربارهٔ نورعلیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » بخش اول » شمارهٔ ۱۹۷:

مخاطب وی آقا محمد علی کرمانشاهی معروف به «صوفی کش» است. نواحی غرب ایران «جبل» نام داشته است و «جبلی» در این اشعار یعنی «کرمانشاهی». مخاطب نیز پاسخ او را با اشعاری با ردیف «هی هی دَغَلی گُم گُم» داده است که در کتاب خیراتیه اش ثبت شده است.

۱
۵۸۷
۵۸۸
۵۸۹
۵۹۰
۵۹۱
۵۶۸۸