گنجور

حاشیه‌ها

علی همتی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۰۰ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۹۴ - در محرم:

سلام مجید

َشَرَّقِ دست، منظور صدای برخورد شدید دست با چیزی است. مثل صدای سیلی زدنِ خشن.

و اما اشتباه چاپی شعر:

در بیت آخر کلمه "افسون" صحیح است نه "زاری". از قافیه شعر هم می‌توان فهمید که افسون درست است.

بقیه موارد هم دوستان تذکر دادند.

ایکاش مدیر صفحه، مطالب ‌پینوست را را بررسی و اشتباهات تایپی را اصلاح می‌کردند 

سپاس

زهرا غلامی اصل در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۵۲ در پاسخ به علی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۷:

 اینجا فریدون داره به این اشاره می‌کنه که سلم و تور بعد از این که به قلمرو های جدید شون میرن خلق و خوی درشتی و بی نزاکتی پیدا کردند.

به نوعی داره رفتار گستاخانه این دو برادر رو به شرایط محیطی محل زندگی شون نسبت می‌ده.

فکر می‌کنم می‌خواد خطاب به ایرج بگه که این دو برادرت هم هم خون تو هستند ولی گویی بعد از رفتن از ایران آب و هوای قلمرو های جدید بر اون ها تاثیر گذاشته و همچین رفتار هایی ازشون سر می‌زنه.

کوروش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۴۱ - نشان خواستن عبدالمطلب از موضع محمد علیه‌السلام کی کجاش یابم و جواب آمدن از اندرون کعبه و نشان یافتن:

کمترین خلعت که بدهد در ثواب

 

بر فزاید بر طراز آفتاب

 

یعنی چه ؟

 

 

 

کوروش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۴۶ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۴۰ - خبر یافتن جد مصطفی عبدالمطلب از گم کردن حلیمه محمد را علیه‌السلام و طالب شدن او گرد شهر و نالیدن او بر در کعبه و از حق درخواستن و یافتن او محمد را علیه‌السلام:

سپاسگزارم 

منم همون مصرع اول رو متوجه نشدم درواقع دوچاردانگ یعنی چی

ثریا کهریزی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۰۴ دربارهٔ رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۳۸:

به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده

 

نمانیدست ساراوی و کرهٔ اوت مانیده

 

 

سار : شتر 

کرهٔ اوت: کُرّه ی شتر.

مانیده: به جا مانده.

گرانمایه: گران قیمت، پر ارزش.

فرومایه: کم ارزش، ارزان‌قیمت. 

 

معنی بیت: نفر گران قیمت شتر از دست رفته و نفر فرومایه (کم ارزش) برای صاحب شتر به جا مانده؛

حکایت کسی ست که شترش در هنگام وضع حمل مرده و به جای شتر گرانقیمت تنها کُرّه ی شتر برای صاحبش باقی مانده باشد.

کنایه از روزگار دارد که گرانمایگان به زیر چرخ کشیده، از بین می روند و به جای بزرگان، زمام امور در دست فرومایگان قرار می گیرد.

رضا از کرمان در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۵۳ در پاسخ به کوروش دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۴۰ - خبر یافتن جد مصطفی عبدالمطلب از گم کردن حلیمه محمد را علیه‌السلام و طالب شدن او گرد شهر و نالیدن او بر در کعبه و از حق درخواستن و یافتن او محمد را علیه‌السلام:

سلام

  با توجه به ابیات قبلی این برداشت را میشود داشت  : 

در ابیات قبلی عارفان روترش را به خارپشت مشابهت داده  که برای اینکه عوام الناس مزاحم  حالات روحی آنان نگردند با این ظاهر سازی (بد خلقی) خود را از ایشان در امان میدارند مانند پرچین دور باغ که باغ را از سرقت دزدان مصون میدارد  در ادامه بنظرم داره همین مطلب را توضیح بیشتر میده تا زیبارویانی که طبعی خارگونه دارند (مزاحمان دنیا پرست) عیش وعشرت معنوی تورا بر هم نزنند .

برای دو چاردانگ  اگر دوستان راهنمایی بفرمایند ممنونم  شاد باشید

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۲۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴:

به نظر وزن عروضی صحیح شعر این است:

 

مفعولُ مفاعِلُن مفاعیلُ فَعَل

ب ب ک / ک ب ک ب/ ک ب ب ک / ک ب

ب: هجای بزرگ

ک: هجای کوچک

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷:

متأسفانه هر چی من نگاه می کنم اوزان عروضی رباعیات خیام را اشتباه اعلام کردید.

ویرایشش هم خیلی ترتیبات سختی داره. 

 

 

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:

وزن عروضی را اشتباه اعلام نکردید؟

 

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:

وزن عروضی را اشتباه اعلام نکردید؟

وزن درست این است:

مفعول مفاعلن مفاعیل فعل

ب ب ک / ک ب ک ب / ک ب ب ک/ ک ب

ب: هجای بزرگ

ک: هجای کوتاه

شعیب صبّار در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:

به نظر وزن عروضی را اشتباه درآورده اید وزن عروضی صحیح این شعر بدین صورت است:

مفعول مفاعلن مفاعیل فعل

- - u /  

u - u - /

u - - u/ 

u -

 

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۴ - ذکر بایزید بسطامی رحمة الله علیه:

دیگه مزخرف تر از این نمیشد به ناف بایزید بسطامی بست! تعجبم از عطار نیشابوری است!

 

نقل است که وقتی لشکر اسلام در روم ضعیف شده بود، و نزدیک بود که شکسته شوند. از کفار(یا از مسلمانان!) آوازی شنیدند که یا بایزید دریاب!

در حال از جانب خراسان آتشی بیامد. چنانکه هراسی در لشکر کفار افتاد و لشکر اسلام نصرت یافت.

حسین توفیقی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۵۸ دربارهٔ نورعلیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » بخش اول » شمارهٔ ۱۹۷:

مخاطب وی آقا محمد علی کرمانشاهی معروف به «صوفی کش» است. نواحی غرب ایران «جبل» نام داشته است و «جبلی» در این اشعار یعنی «کرمانشاهی». مخاطب نیز پاسخ او را با اشعاری با ردیف «هی هی دَغَلی گُم گُم» داده است که در کتاب خیراتیه اش ثبت شده است.

مرتضی اسدزاده در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۳۰:

اشتباه تایپی در حاشیه نگاری بنده :

مرقوم فرموده اید (بجای: مرحوم فرموده آید )

 

مرتضی اسدزاده در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۳۰:

سلام 

عزیز دل ، منبعی که بعنوان تصویر ١٠٣٨ ارایه کرده آید ، اشتباه است.

مرحوم فرموده آید : کلیات شمس ...

ولی اگر دقت کنید در متن اشعار نام شاعر درج شده است : « مگریز ای فضولی که زحق خبر نداری»

این شعر از حکیم ملا محمد فضولی است .

لطفاً اصلاح بفرمایید یا اگر اشتباه از طرف شما نیست، به مصحح محترم آن کتاب پیامی ارسال کنید تا اثر وزین خود را اصلاح بفرمایند.

سارا نظام در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۱:

اساتید ارجمند سپاسگزارتان خواهم بود اگر

 در رابطه با مصرع دوم  بیت " اندیشه ات جایی رود  وانگه تو را آنجا کشد

ز اندیشه بگذر چون قضا پیشانه شو پیشانه شو" توضیح بفرمایین.

آصف شجاعی در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۴۲ در پاسخ به Mahsati M دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۸:

در یوتیوب میتوانید توضیحاتی از استاد کاظم کاظمی در خصوص این غزل پیدا کنید.

حمید عرفان منش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰:

من آن نگینِ سلیمان به هیچ ...

آن نگین سلیمان هم با همۀ کرامات و خاص بودنش ارزشی ندارد اگر گه‌گاه دست اهریمنان بیفتد.

کنایه از اینکه آن یاری که باید مال من باشد ؛ ارزشی ندارد اگر گاهی دست رقیبان به او برسد . تلمیح به داستان مرگ حضرت سلیمان

۱
۵۸۷
۵۸۸
۵۸۹
۵۹۰
۵۹۱
۵۶۸۷