گنجور

حاشیه‌ها

 

خویشتاب یعنی خودفروز و انچه خود به خود روشن باشد برای پیلوت بخاری نام خوبی است .

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۳:۰۸ دربارهٔ رفتن ویس از مرو شاهجان به کوهستان


بیت ٦٣ ماگ همان مانگ لکی و کردی است یعنی ماه و پیشتر در پارسی کاربردش رایجتر بوده است

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۳:۰۵ دربارهٔ رفتن ویس از مرو شاهجان به کوهستان


بلایه یعنی ناکس و خوارمایه ، هلوک ، لاده همه ، هم معنی هستند اما بلایه به لری امروز ولویی گفته می شود و کاربرد دارد

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۵۰ دربارهٔ باز گشتن شاه موبد از کهستان به خراسان


اندام دادن یعنی سازمان دادن

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۴۶ دربارهٔ باز گشتن شاه موبد از کهستان به خراسان


بیت ١٨ شهجانی کردن به لری یعنی سخاوت و کریمی

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۴۳ دربارهٔ باز گشتن شاه موبد از کهستان به خراسان


قانون زرین هم که میگوید
درد کسان به چشم کسان خوار است
یعنی درد مردم تو چشم دیگران اسان است !

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۲۰ دربارهٔ آگاه شدن شاه موبد از کار ویس و رامین


بیت ٢٧ خویشکابا باید بشود خویشکاما یعنی خودخواها

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ آگاه شدن شاه موبد از کار ویس و رامین


تمامی حاشیه های فوق به استناد به نسخه این شعر، مندرج در کتاب “تاریخ بیست ساله ایران” نوشته مرحوم حسین مکّی، و با کمک آگاهی مختصر اینجانب از تاریخ معاصر ایران نوشته شده است.

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۲:۰۴ دربارهٔ جمهوری نامه


“به سوی رودِهِن آخر روان شد” به جای “به سوی رود هن آخر روان شد”. رودهن نام روستایی (اکنون شهری) نزدیک تهران بود که رضاخان به حال قهر از مجلس به آنجا سفر کرد.

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۵۹ دربارهٔ جمهوری نامه


این واژه بهسودن غوغا ست ! زهی شکرستان

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۵۷ دربارهٔ رسیدن ویس و رامین به هم


“بَرَد گر شومیاتسکی سوءظن را” به جای “بود گر شومیاتسکی سوءظن را” صحیح است، یعنی اگر شومیاتسکی سوءظن ببَرد..

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۵۴ دربارهٔ جمهوری نامه


“ز کردستان و کرمانشاه و گیلان” به جای “زیردستان و کرمانشاه و گیلان” صحیح است.

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۵۱ دربارهٔ جمهوری نامه


“به سردارِ سپه گوید به اصرار” به جای “به سردار سپه گو به اصرار”، یعنی مرحوم “دبیر اعظم بهرامی این حرف را با اصرار خطاب به سردار سپه می گوید.”

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۴۸ دربارهٔ جمهوری نامه


“بباید جست از دستِ طلبکار” به جای “از دست طدکار” صحیح است.

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۴۶ دربارهٔ جمهوری نامه


“تدیّن، کهنه-الدنگِ قلندر….” به جای “ببین آن کهنه الدنگِ قلندر…” صحیح است. مرحوم تدین مدتی رییس مجلس شورای ملی بود.

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۴۴ دربارهٔ جمهوری نامه


“چه جمهوری شود آقای دشتی؟” (پرسشی خطاب به مرحوم دشتی، یعنی “آقای دشتی! این چه جور جمهوریی خواهد شد؟”) صحیح است، نه “چو جمهوری…”.

میرفخرایی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۴۱ دربارهٔ جمهوری نامه


بنده هم با آقای مهدی موافقم
شکل حاضر وزن شعر را ناموزون نموده

سعید در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۳۹ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۳


ژوهیدن همان زوهیدن و زهیدن و چکیدن می باشد

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۳۲ دربارهٔ رسیدن ویس و رامین به هم


بیت ٧٣ جان سخن دان همان نفس ناطقه است

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۲۷ دربارهٔ رسیدن ویس و رامین به هم


بیت ٩ بهسود یعنی به خوبی و نیکی اسودن و لغتی است نایاب و نام پسران نیز کنند ، تفریح کردن نیز بهسودن می شود .

امین کیخا در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۲۱:۱۶ دربارهٔ رسیدن ویس و رامین به هم


[صفحهٔ اول] … [۳۴۴۴] [۳۴۴۵] [۳۴۴۶] [۳۴۴۷] [۳۴۴۸] … [صفحهٔ آخر]