علیرضا در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵:

نجم‌الدین رازی با توجه به محتوای الحادی رباعیات خیام اظهار نظرهایی منفی دربارهٔ او دارد. در مقابل، کسانی دیگر[الفاظ طفره‌آمیز] درصدد تبرئهٔ او برآمدند و رباعیاتی از قول او ساختند که حاکی از پشیمانی و توبهٔ او باشد. کسانی[الفاظ طفره‌آمیز] هم – بیشتر در دورهٔ معاصر – درصدد برآمدند که بگویند اصلاً این رباعی‌ها از خیام نیست، و از شخص دیگری به همین نام است. نجم‌الدین رازی، به عنوان نخستین فرد، در کتاب خود (مرصادالعباد) اشاره‌های بسیار تند و صریح نسبت به خیام دارد و با توجه به محتوای رباعیات او می‌گوید که این آدمی بوده‌است مادی‌مآب و دارای انحراف فکری، و دو رباعی به عنوان شاهد از او نقل می‌کند و می‌گوید که این‌ها شعرهایی است حاکی از بی‌اعتقادی نسبت به مبانی دینی و یکی از آن‌ها این است:
دارنده چو ترکیب طبایع آراست از بهر چه او فکندش اندر کم‌وکاست؟
گر نیک آمد، فکندن از بهر چه بود؟ ور نیک نیامد این صور، عیب که راست؟!
می‌گوید؛ خیام با توجه به این سروده اعتقاد دارد که خدا ما را خلق کرد. اگر یک ترکیب خوبی از آفرینش هستیم، پس چرا ما را در «کم‌وکاست» یعنی رنج و محنت انداخت؟ اگر هم ترکیب بدی هستیم، پس تقصیر کیست؟ کسی که ما را خلق کرده در واقع این‌طور خلق کرده، ما که خود به اراده خود نیامدیم، به اراده خود ساخته نشدیم، پس تقصیری نداریم و مجازات هم دربارهٔ ما و عذاب ما معنی پیدا نمی‌کند.
دوستان عزیز کلا خیام را از دید نجم الدین راری ببینید که حدود صد سال پس از خیام درباره خیام نوشته بعد اظهار نظر عارفانه بکنین

محمد مهدی دانشی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش بیست و دوم » بخش ۸ - الحکایه و التمثیل:

بیت هشتم مصراع دوم باید باشدخداوندا محمدرا نکو دار

احسان در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۴:

توی دکلمه شعر خَرامیدن تلفظ شده که خُرامیدن درسته

آرش آذیش در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۴۷:

تجلی «صیقا» دیدار چون آیینه‌ام اما
نمی‌باشد به نابینایی حیرانی‌ام زنگی
سلام و سپاس،
صیقا به صیقل تصحیح شود.
با تجدید حرمت

سید میثم تمار در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶۵:

سلام به همه عزیزان
از دوستان میخواهم تا معنی این ابیات را برای بنده تذکر دهند. ممنون تان خواهم بود.
نه که قصاب به خنجر چو سر میش ببرد
نهلد کشته خود را کشد آن گاه کشاند
چو دم میش نماند ز دم خود کندش پر
تو ببینی دم یزدان به کجا هات رساند
به خصوص کلمه "نهلد" را ندانستم به چه مفهومی به کار رفته است.

کسرا در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۱۹ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۹:

دلربا و مدهوش کننده

نوروز فولادی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:

نوشته عباس آقا در رابطه با اشاعره بودن حافظ بی ربط نیست بسیاری از این اعتقاد را دارند چون حافظ شعر های زیادی در مورد تقدیر گرایی دارد از جمله:
گر رنج پیشت آید و گر راحت، ای حکیم
نسبت مکن به غیر، که این ها خدا کند.
در خرابات مغان ما نیز هم منزل کنیم
کاین چنین رفته است در عهد ازل تقدیر ما
چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند
گر اندکی نه به وفق رضاست خورده مگیر

کمال داودوند در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:

در این جا در این رباعی در مصرع دوم مشتهر به معنی شهرت یافته است
جمع این رباعی از 7710

رضا در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۳۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۲۲ - جذب معشوق عاشق را من حیث لا یعمله العاشق و لا یرجوه و لا یخطر بباله و لا یظهر من ذلک الجذب اثر فی العاشق الا الخوف الممزوج بالیاس مع دوام الطلب:

ترجمه عنوان:
کشش معشوق عاشق را ، از طریقی که عاشق نمی داند و امید ندارد و به خاطرش نمی رسد ، و از آن کشش هم اثری در عاشق پدیدار نمی شود جز بیم همراه با نومیدی ، و همراه با آن ادامه طلب و جستجو .
پیوند به وبگاه بیرونی

جعفر عسکری در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۱۶ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۵۰:

سلام
مصرع سوم "غمم" درسته

س در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۰۵ دربارهٔ ظهیر فاریابی » قصاید » شمارهٔ ۱۰:

بیت اول:
گردون تو را مسخر و گیتی مسلم است

جعفر عسکری در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۵۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۱۸:

سلام
پیشنهاد جناب نبوی کاملا صحیحه
در مصرع اول "آرزوی" درسته

پدرام در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۴۱ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۴۱:

لطفاً معنای این بیت
گر می‌کشی رهینم وگر می‌کشی رهی

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷:

سلام جناب اقای هادی
نمی دونم از کجا به این نکته رسیدید که به جای رها از نشا استفاده شود
اولا نشا را در ادبیات قدیم حداقل بنده ندیده ام و خیلی هم کلمه خشنی است که فصاحت را خدشه دار می کند
بعد هم شما به بیت دقت کنید متوجه معنی کلمه رها خواهید شد
خواهم که بیخ صحبت اغیار برکنم
در باغ دل رها نکنم جز نهال دوست
سعدی بزرگ می فرماید می خواهم ریشه هم صحبتی با غیر را برکنم و در این باغ چیزی جر نهال دوست را باقی نگذارم
رها کردن باقی گذاشتن است
عین باغبانی که علف های هرز را می زند و درختان و گیاهان سودمند را باقی می گذارد.
با سپاس
ایام به کام

حسین در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۹۳:

این شعر رو استاد محسن چاوشی با نفس گرمشون اجرا کردند

۰۰ در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۲:

مصرع دوم بیت اول:سرت به کار خودت باشه

برگ بی برگی در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۷:

برخی از غزلهای مولانا را فقط باید زمزمه کرد و سعی نمود کمی لحظات و حالاتی که مولانا آن غزل را سروده است حس کرد که قطعاً درک آن بسیار دشوار و بلکه برای عام محال مینماید و هر گونه تفسیر انسان را از آن حس خارج و به ذهن خواهد برد .آنچه مسلم است درک این لحظه های عرفانی فقط از عهده انسان هایی چون مولانا و منصور حلاج بر می آید که پس از قربانی نمودن خود و من های خود ، خدا را در خود و خود را در خدا می یابند و دیگر هیچ .

نادر.. در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴۷:

بر هر جُزوٓم ...

نادر.. در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹:

معشوق عیان می‌گذرد بر تو، ولیکن ...

راستین معتبرزاده در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴۷:

در ادامه ی مطلب پیش
در مورد معنی واژه ی "جزوم"
جمله یاران تو سنگند و تویی مرجان چرا
آسمان با جملگان جسمست و با تو جان چرا
چون تو آیی جزو جزوم جمله دستک می زنند
چون تو رفتی جمله افتادند در افغان چرا
با خیالت جزو جزوم می شود خندان لبی
می شود با دشمن تو مو به مو دندان چرا
دیوان شمس غزلیات