مصطفی افشار در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰:

سلام به گنجور عزیز
من بارها و بارها مناجات های قدیمی و بویژه مناجات بیات ترک جناب سعادتمند قمی رو گوش کردم... اما شعر آن مناجات، از این غزل نبود
لطفا اصلاح بفرمایید

شیر هژیر در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۳۰ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۹:

با ادای احترام به دوستان این صفحه به نظر حقیر طاقت در مقطع این غزل درست تر می نماید. چنانچه همه می دانند بسیاری عبادت ها محدویت دارد و منوط به طاقت و توان انسانی ساخته شده اند. چنانکه در 24 ساعت پنج وقت نماز یا برای فلان عبادت هزار بار ذکر نام خداوند گفتن.
اما در اینجا بیدل می خواهد از نامحدود بودن عبادت اش در معبد عشق یاد کند و بگویدعبادت او محدود به طاقت انسانی اش نیست. تا زنده است و قلبش می تپد او سبحه می شمارد و ذکر معبود و معشوق می کند. اگر بپذیریم که آن کلمه طاعت است. پس بیدلی که پروای طاعت و بندگی ندارد. برای کدام معشوق تا جان در بدن دارد سبحه می شمارد؟

حمیدرضا در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۹ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۳:

بسیار زیباست.از ابیات این شعر بعضا در خوندن گوشه های ردیف موسیقی ایرانی استفاده میشه.

هانیه سلیمی در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۵۴:

به نظر میرسد در این مصرع "به هر دمی ز چه شما خفیه تر چه بی‌هنرید" حرف ز اضافه باشد چراکه مصرع را از وزن خارج کرده.

رضا در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۷:

بادرود.درپاسخ سورناعزیز
چنانچه آنگونه که شمامیفرمائید"خانه ی خدا"خوانده شودعلاوه بروزن شعرقطعامعنای شعرنیزبهم خواهدریخت.پس الزامامی بایست "خانه خدا"صحیح باشد.مضااینکه به کاربردن ترکیب"خان خدا"توسط حافظ بسیاربعیداست چون معنای شعرراتاحدمادیات تنزل خواهدداد

آرمین عبدالحسینی در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۹ - طوطی قناد:

از این شعر سه بیت حذف شده است.
الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادی
نگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی

عروس بخت ما را ماه در ایینه می رقصد
که شمع هجله می خندد به روی چون تو دامادی

من این پیرانه سر تاجی که دارم با تو خواهم داد
که از بخت جوان با دولت طبع خدادادی

به صید خاطرم هر لحظه صیادی کمین گیرد
کمان ابرو ترا صیدم که در صیادی استادی

چه شورانگیز پیکرها نگارد کلک مشکینت
الا ای خسرو شیرین که خود بی تیشه فرهادی

قلم شیرین و خط شیرین سخن شیرین و لب شیرین
خدا را ای شکر پاره مگر طوطی قنادی

عروس ماه شاید چون تویی شیرین پسر زاید
مگر پرورده ی دامان حوری یا پریزادی

من از شیرینی شور و نوا بیداد خواهم کرد
چنان کز شیوه شوخی و شیدایی تو بیدادی

تو خود شعری و چون سحر و پری افسانه را مانی
به افسون کدامین شعر در دام من افتادی

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت
به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی

خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن
اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی

جوانی ای بهار عمر ای رویای سحرآمیز
تو هم هر دولتی بودی چو گل بازیچه بادی

به پای چشمه طبع لطیفی شهریار آخر
نگارین سایه ای هم دیدی و داد سخن دادی

سمیرا در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۰ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰ - دنیای دل:

تک تک اشعار رو خوندم
آخ شهریار چه ها که نکشیدی...

محمد طرفی در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۵:

بایستی عرض شود این ابیات گنجینه را استاد شجریان در کنسرت استرالیا اجرا کرده است! ساز و آواز این گرز فریدونی و سپس بعد از آن تصنیف سخن عشق یا همون تصنیف «مرغ سخندان» در کنسرتی داخل کشور استرالیا اجرا شد. جالب اینجاست به شعر سخن عشق تو بی آنکه بر آید به زبانم که مراجعه کردیم اونجا هم ننوشته که این شعر در استرالیا اجرا شده، بنظرم اگر کاربران سایت گنجور لطف کنند از این دو اجرا نام ببرند خیلی خوب میشه! امیدوارم که موفق و سلامت باشند این عزیزان و به امید بهبودی حنجره ی ایران زمین، استاد محمد رضا شجریان!

نعمت اله در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵:

سلام
این شعر با شعر دلم فریفته آن شمایل عربیست از ابن حسام خوسفی قرابت معنائی دارد جالب اینجاست که حافظ و ابن حسام تقریبا در یک زمان می زسته اند و بسیاری از اشعار ابن حسام شبیه اشعار حافظ است.

محسن ، ۲ در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۲۴ - حکایت پروانه و صدق محبت او:

بیت 23:
ز کف رفته بیچاره‌ای را لگام
نگویند کآهسته ”ران“ ای غلام
در دکلمه درست تلفظ شده است

محسن ، ۲ در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۵:

فارغ ز غم جهان و از خلق جهان
با خویشتنش به دره ی خویشی نیست

Ebi در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۵:

من حدس میزنم مصرع چهارم چیز دیگری باشد و یا واژه ای از قلم افتاده باشد
چرا که وزن شعر در مصرع چهارم درهم میریزد و از لحاظ سماعی هم کاملا مشخص است ک وزن ندارد

حمیده عبداللهی در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:

با خوندن هر بار این مناظره بیشتر شیفته این مناظره می شم و همچنین بخشی از حج رفتن مجنون عالیه واژه ها قاصرن از توصیف

ممد در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۹۱:

چرا تا بحال برای اَی شعر حاشیه نوشته نشده؟

حسین در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹۹:

چند بیت آخر را همایون شجریان در اپرای عروسکی بسیار با شکوه خوانده است.

کمال داودوند در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹۳:

9276

mori در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۹:

سلام.آیا سایت برا تفسیر یا حداقل ترجمه اشعار مولوی هست؟

مسعود هوشمند در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۸:

از نوشته ی آقای محمد امین احمدی فقیه خنده ام گرفت.
اتفاقاً خواجه ی شیراز اشعارش را به تنها کسانی که هدیه ننموده همین قشر زاهد و شیخ و خرقه پوشان دینی و مذهبی است.ما که نام نیکی از این جماعت ندیدیم.

حسین بدری در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۲۴ - حکایت پروانه و صدق محبت او:

باسلام و سپاس از زحمات مسؤولین سایت وزین گنجور
بدون ارجاع به هیچ سند بنظر در مصرع دوم بیت بیست وسوم (آهسته رو) صحیح باشد

غیاث الدین در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

با عرض سلام خدمت دوستان گرامی
در باب سخن و سخی دوستان و اساتید گرامی بسی سخن راندند. عجیب است که برخی از دوستان که به فرموده خود دانشگاهی هستند و اهل تحقیق، تنها استدلالی که در ارجح بودن سخی بر سخن نموده اند ذکر سخی در نسخه نیکلسون بوده است. آیا منطق دانشگاهی و روح آکادمیک این تقلید صرف و تأسی تام به شخصی واحد را برمی تابد؟ نیکلسون انسان بوده و بنا بر ضرورت انسان بودن خاضعست به خطا و اشتباه! امعان نظر در معنای واژه ی سخی به هر منصفی می فهماند که ذکر آن در این مقام خالی از هر گونه لطافت است. سخی بنا به منطق زبانی قابلیت جایگزینی سخاوت را ندارد. درست است که در شعر و ادبیات گاها منطق شعری فراتر از منطق زبانی می رود؛ با این همه، تمسک به این استدلال نیازمند ضرورتیست که بودن آن را در شعر توجیه نماید. حال از دوستان عزیزی که بر صحت سخی ابرام دارند و آن را ارجح بر سخن می دانند کسی می تواند از چنین ضرورتی پرده بردارد؟ موجب امتنان حقیر خواهد بود!