عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۶:

سلام
این مصرع به همین شکل صحیح است:
سعدی چراغ می‌نکند در شب فراق
چراغ می نکند یعنی چراغ روشن نمی کند، چراغ تهیه نمی کند
تا مبادا در روشنایی متوجه شود که جز به دوست دارد نگاه می کند.
در واقع سعدی می خواهد با خیال دوست خوش باشد و نمی خواهد با رویارویی واقعیت این خیال باقی مانده هم از بین برود

افروز در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:

آقای رضا همیشه از معنی و تفسیر خوب شما در پای اشعار حافظ استفاده میکنم، خواستم به این وسیله از شما تشکر کنم و براتون آرزوی توفیق روزافزون داشته باشم.

علی امینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۹:

بسیار زیبا حضرت حافظ موضوع تسلیم به قضا و قدر الهی و مقام رضا را برای وصال در قالب شعر بیان فرمودند اما متوجه نشدم مقایسه شیراز و اصفهان چه ارتباطی با مفهوم شعر دارد؟

داکتر حشمت حسینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۲۲۱:

رباعی بالا به شکل زیرین هم در جاهای مختلف خوانده شده:
خواهی که ترا رتبهٔ ابرار رسد
مپسند که کس را ز تو آزار رسد
از مرگ میندیش و غم رزق مخور
کاین هردو به وقت خویش ناچار رسد
والله اعلم بالصواب

علی امینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۸:

حضرت حافظ چه زیبا بیان می کندراه خروج تقوا است و تلاش.
و با وجود مشکلات همچنان مصمم به رسیدن است.

علی امینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۷:

حضرت حافظ در زمان سرودن این شعر شعفی دارد از رسیدن نسبی به آن چیزی که دنبال می کرده ،انگار پس از تلاش بسیار ، توبه کردن، نماز شب و ذکرهای سحرگاهان حالا که به وصال کمی رسیده راه رسیدن را هم بعد از وصال فراموش کرده ، شاید بدلیل لذتی که از بودن در این حس و لحظه در حال تجربه است و او را بسیار مشعوف کرده.

علی امینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۶:

حالتهای عرفانی حضرت حافظ پس از تجهد سحرگاه و نماز صبح و درخواست اشراق از خداوند ، نشان از طلب و تلاش ایشان در دیدن ملکوت دارد.

علی امینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۵:

رد پای امام محمد غزالی را در تفکر حافظ به خوبی می توان دید، که می فرمایند ساخته نشده ایم مگر برای رسیدن به کمال و سعادتمندی و راهی نیست جز معرفت خداوند و همانطور که خداوند فرموده تنها جن و انس را آفریدم برای عبادت و ذکر و بندگی که یگانه راه معرفت است ، اما این واسطه کیست که حضرت حافظ با او سخن می گوید؟
بنظر می رسد در زمان سرودن این شعر حضرت حافظ درکی از معرفت پیدا کرده یا لااقل می داند که دنبال چیست.

بیمان ندیمی فر در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۲۷ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸:

مصراع اول اشتباه تایپ شده است : "تا بُتِ من" درست است
تا بُتِ من قصد خرابات کرد
نفی مرا شاهدِ اثبات کرد

معین آهنگ در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:

سلام دوستان
متن غزل رو از نسخه ای که تصحیح نشده در اینجا می آورم
که برای دوستداران حافظ و غزل پارسی خالی از لطف نیست
باشد که قبول افتد
نکته ی دلکش بگویم خال آن مه رو به بین
عقل و جان را بسته ی زنجیر آن گیسو به بین
عیب دل کردم که وحشی گرد و هر جایی مباش
گفت چشم نیم مست غنج آن آهو به بین
دلدارم صبا را بند بر گردن نهاد
با هواخواهان رهرو حیلت هندو به بین
زاهدان از آفتاب دلبر ما غافلند
ای ملامتگو خدارا رو مبین ورو به بین
حلقه زلفش تماشاخانه ی باد صباست
جان هر صاحبدلی را بسته ی آن مو به بین
از مراد شاه منصور ای فلک سر بر متاب
تیزی شمشیر بنگر قوت بازو به بین
حافظ ار در گوشه ی محراب می نالد رواست
ای نصیحت گو خدارا آن خم گیسو به بین

.. در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۳۲:

آن جو مراست جویان
و آن شهریار با من..

عباس بروجردی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۲۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۳ - در محبت روحانی:

چنان فتنه برحسن صورت نگار
که با حسن صورت ندارند کار
شیح اجل حضرت سعدی خواسته که بگوید اگرچه آثار خلق شده توسط خالق آثار موجب شگفتی و حیرت میشود ولی صاحبدلان آنچنان در خلق کننده ی اثار حیران و شگفت زده اند که هیچ توحهی به آثار خلق شده ندارند

محمدرضا امینی در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۰:

غزل بی اندازه زیبایی است که هر بیتش شاهکاری است مثلا بیت بر سر راهت آورم همه شب دیده ای در وداع بینایی چقدر با سروده ی بی نظیر نیما : ترا من چشم در راهم، شباهنگام شباهت دارد و هر دو چقدر غروب های دلتنگی و شامگاه انتظار را به خوبی ترسیم می کنند

علی عسکری_حامی سرخ در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۳ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:

ندهد طوف صنمخانه به سد حج قبول
شیخ صنعان که دلش را بت ترسا ببرد- وحشی بافقی

محسن ، ۲ در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در ستایش ملکه ترکان خاتون:

محمد امین گرامی
نوشین روان نام اصلی ست و نوشیروان تعدیل شده ی آن
چند نمونه از نام اصلی را می آورم که بسیار بیش هستند
چو دانی که بر تو نماند جهان
چه پیچی تو زان جای نوشین روان
فردوسی

بزرگمهر، به نوشین‌روان نوشت که خلق
ز شاه، خواهش امنیت و رفاه کنند
پروین اعتصامی
بدین عهد نوشین‌روان تازه شد
همه کار بر دیگر اندازه شد
فردوسی
ورا نام کردند نوشین روان
که مهتر جوان بود و دولت جوان
فردوسی
چو نوشین‌روان این سخن برگرفت
جهانی ازو مانده اندر شگفت
فردوسی
ما را چه باک مزدک و بیم بزرجمهر
چون کیقباد قادر و نوشین روان ماست
خاقانی
پایدار باشی

جهن یزداد در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابوحرب بختیار:

باید میگفتید برای جشن سده است و نه عید نوروز در شعر از جشن سده باد شده - و البته چه زیا و شاد

جهن یزداد در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۳ - در وصف خزان و مدح احمدبن عبدالصمد وزیر سلطان مسعود:

چقدر نرم و باصلابت و زیبا تصویر کرده
اندر شکم او خود بچه را بسترکی زرد
کردست و بدو در ز سر بچه نشان است
خدا ادم میگه این شخص آزمایشهای ژنتیکی انجام میداده و جنین شیشه ای میدیده
شعرای مشرق زمین در عربی و فارسی هربار هر شعری میخونی میگی این از همه شاعر تر باز از اون یکی میخونی میگی این از همه شاعرتره

آرا در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۰ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴:

ذربیت:
بسیار مشو غره، بدین حسن دلاویز
کین حسن دلاویز تو را حسن من آراست
قطعا"عشق من آراست"باتوجه به معنای شعرصحیح است.

کاوه کیانی هفت لنگ در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۵۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۱۶ - حکایت:

به نرمی و ملاطفت سخن گفتن و با احترام رفتارکردن هر دشمنی و خصومتی را به محبت و دوستی تبدیل میکند....بسیار قابل تامل

صوفی مولانا در ‫۷ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۲۲ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۶:

چه زیبا فیض فرمود
گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است
گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است
گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت
گفتا نشان چه پرسی آن کوی بی نشان است
در راه عرفان و خود شناسی ابتدا باید از ذهن و نفس فراتر رفت بزرگ ترین مانع ما در راه سلوک همین نفس هست
یکی از بزرگ ترین اشتباهات نور جویان و سالکان همین تقلید است که فکر میکنند عرفان مثل دین هم چارچوب دارد برنامه از پیش تعیین شده دارد باید رها بود در دریای عرفان بگزاریم موج مارا به هرسو که میخواهد ببرد اول شرط تسلیم بودن است