تا کیام انتظار فرمایی
وقت نامد که روی بنمایی؟
اگرم زنده باز خواهی دید
رنجه شو پیشتر چرا نایی؟
عمر کوتهتر است از آن که تو نیز
در درازی وعده افزایی
از تو کی برخورم که در وعده
سپری گشت عهد بُرنایی؟
نرسیدیم در تو و نرسد
هیچ بیچاره را شکیبایی
به سر راهت آورم هر شب
دیدهای در وداع بینایی
روز من شب شود و شب روزم
چون ببندی نقاب و بگشایی
بر رخ سعدی از خیال تو دوش
زرگری بود و سیم پالایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از وعدههای پیاپی و دیرکرد معشوق گله میکند و میگوید عمر کوتاهتر از آن است که انتظار طولانیتر شود و جوانیاش در همین انتظار گذشته است. او از چشمی که در انتظار رو به نابینایی است و از روز و شبی که به پوشیدن و گشودن نقاب معشوق بسته است سخن میگوید. در پایان، رخسار زرد و اشکهای سیمگون خود را در شب فراق به کار زرگر و نقرهپالا مانند میکند.
هوش مصنوعی: تا کی مرا به انتظار وامیداری؟ آیا هنوز وقت آن نرسیده که چهرهات را به من نشان دهی؟
هوش مصنوعی: اگر میخواهی مرا دوباره زنده ببینی، زحمتی بکش و زودتر بیا؛ چرا نمیآیی؟
هوش مصنوعی: عمر آدمی کوتاهتر از آن است که تو هم وعدهٔ دیدار را درازتر کنی و آن را به تأخیر بیندازی.
هوش مصنوعی: کی از وصال تو بهرهمند شوم، حال آنکه دوران جوانیام در انتظار وعدههای تو سپری شد؟
هوش مصنوعی: ما به تو نرسیدیم و هیچ عاشق بیچارهای هم آنقدر صبر و تاب ندارد که به تو برسد.
هوش مصنوعی: هر شب چشمی را بر سر راه تو میآورم و چشم به راهت میدوزم که از بس انتظار و گریه، در حال وداع با بینایی است.
هوش مصنوعی: وقتی نقاب بر چهره میبندی، روز من چون شب تاریک میشود و وقتی نقاب را برمیداری، شب من از روشنی رویت روز میشود.
هوش مصنوعی: دیشب از خیال تو چهرهٔ سعدی زرد چون طلا بود و اشکهایش چون نقرهٔ گداخته بر آن روان بود؛ گویی بر رخسارش زرگری و نقرهپالایی میشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این دو شغل برید و عرض به تو
یافته خرمی و زیبایی
روی این را همه بیفروزی
صدر آن را همه بیارایی
چون پدید آمدی تو بر هر کس
[...]
چند پویی به گرد عالم چند؟
چند کوبی طریق پویایی؟
تا کی از بهر قوت و شهوت نفس
همچو کاسانه مینیاسایی؟
چون بدان شهر جان فرود آیی
زین همه دردسر بیاسایی
خسروا، از کمال دانایی
روی دولت همی بیارایی
گاه مال زمین همی بخشی
گاه فرق فلک همی سایی
حرب جویان نهان شوند از بیم
[...]
این همه چابکیّ و زیبایی
این چنین از کجا همیآیی
چون مه چارده به نیکویی
چون بت آزری به زیبایی
مه نخوانم تو را معاذالله
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.