دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۱۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):
بیت 43. لاجرم از سهم آن بربط ناهید را
بندر هاوی برفت، رفت بریشم ز تاب
در مصرع دوم بندر هاوی اشتباه چاپی دارد و صحیح آن بند رهاوی است . بند رهاوی یکی از گوشه های آوازی است که در دستگاه افشاری خوانده می شود.
زهره در آسمان چهارم قرار دارد و خنیاگر و نوازنده فلک است سهم یعنی ترس و سهمناک هم از این کلمه است در این چند بیت که توصیف حضرت پیامبر است در این بیت میگوید از هیبت و سهم حضرت پیامبر زهره به ترس افتاد و آوازی که میخواند مختل شد و ابریشم (رشته های سازش) از هم گسیخت.
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۴۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):
بیت 27. بلبل کردش سجود گفت که الاانعمالصباح
خود به خودی بازداد صبحک الله جواب
مصرع اول این بیت از نظر وزن اینگونه صحیح است :
بلبل کردش سجود گفت که انعم صباح
خود بخودی هم کنایه از عنقا (سیمرغ) است چون عنقا شکل و ماهیت صوری ندارد. عنقا در این قصیده نقش داور را بازی می کند . بلبل خدمت عنقا می رسد و در مقابلش سجده می کند و می گوید صبح به خیر و عنقا در جواب می گوید خداوند صبح شما را به خیر کند
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۹ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):
بیت 22. جمله بدین داروی بر در عنقا شدند
کوست خلیفهٔ طیور داور مالک رقاب
در مصرع اول این بیت داوری به اشتباه داروی تایپ شده که باید اصلاح شود
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):
بیت 7 . داد به هر یک چمن خلعتی از زرد و سرخ
خلعه نوردش صبا رنگرزش ماه تاب
این بیت یادآور فرازی از دیباچه گلستان سعدی است:
فرّاش باد صبا را گفته تا فرش زمرّدی (زمردین) بگسترد و دایه ابر بهاری را فرموده تا بنات نبات در مهد زمین بپرورد درختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در بر گرفته و اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیع (نوروز) (گل) کلاه شکوفه بر سر نهاده عصاره نالی (تاکی) به قدرت او شهد فایق شده و تخم خرمایی به تربیتش نخل باسق گشته
هر دو شاعر شکوفه ها وگلهای روی درختان را به خلعت تشبیه کرده اند و باد صبا را حامل این هدایا دانسته اند البته در شعر خاقانی به مهتاب هم نقش رنگرزی داده شده است چون طبق عقیده قدما مهتاب با عث باز شدن شکوفه ها می شود.
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):
بیت 4 . دردی مطبوخ بین بر سر سبزه ز سیل
شیشهٔ بازیچه بین بر سر آب از حباب
صیحی را که خاقانی توصیف می کند صبحی است که باران شدیدی آمده و سیل گل آلود به راه افتاده است و چون سیل گل آلود رنگش به سرخی می زند بنابراین خاقانی آن را به شراب در حال جوشیدن تشبیه کرده است در روی این سیل که به سرعت جریان دارد حبابهایی ایجاد می شود و خاقانی این حبابها را به حبابهایی که کودکان با کف صابون ایجاد می کنند تشبیه نموده است.
یادش به خیر زمانی که بچه بودیم روی زمین ها را نه آسفالت پوشانده بود نه سیمان و نه موزاییک. شاهد چنین صحنه ای بودیم که وقتی باران به شدت می بارید سیل گل آلود راه می افتاد و از روی گیاهان و سبزی های باغها جاری می شد و روی این جریان سیل حبابهایی ایجاد می شد و حبابها پس از چندی می ترکیدند و حبابهای دیگری به وجود می آمد. خاقانی چقدر زیبا این منظره را به تصویر کشیده است.
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):
در لغت نامه دهخدا ذیل کلمه مهلهل که این بیت خاقانی را شاهد آورده است در آخر مصرع دوم به حای به تاب ثیاب آمده است و به نظر می رسد ثیاب صحیح باشد اگر این پیشنهاد پدیرفته شود معنی بیت به صورت زیر خواهد بود.
مهلهل یعنی پارچه ٔ نازک از پشم و غیره - ثیاب یعنی لباس- کحل یعنی سرمه چشم و چون آسمان کبود رنگ است پس کحلی چرخ کنایه از آسمان کبود رنگ است. عودی رنگ سیاه مایل به سفیدی یعنی خاکستری پس عودی خاک یعنی زمین. سحاب یعنی ابر
پس معنی بیت دوم این است: آسمان کبود رنگ به علت ابرهای پیچیده ، مسلسل شکل شده و زمین تیره به علت رویش کیاهان مانند این است که لباس نازک پوشید است
R.H در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
در رابطه با کلمه مکان در ابیات 5 و 7
گرچه در ظاهر مترادفند در معنا کاملاً متضاد
در بیت 5 مکان حد و محدودیت رو میرسونه
و در بیت 7 بی حدی و بی نهایت معنی میده و این از ظرافت طبع و دقت نظر گوینده است و برای مثال جهت درک بهتر میشه به داستان معراج پیامبر اسلام و سوختن پر جبرئیل اشاره کرد، مشروط بر اینکه مخالفین دیانت رگ گردنشون باد نکنه و به ظاهر متدینین سوء استفاده نکن
zohresadr در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۲۴ - گریختن شیرین از نزد مهینبانو به مداین:
زمین از سبزه نزهت گاه آهو
هوا از مشک پر خالی ز آهو
این بیت را به لحاظ آرایه های ادبی بسیار زیبا یافتم.
مراعات النظیر : سبزه ' آهو - آهو ' مشک - زمین ' هوا
تضاد : پر ' خالی - زمین ' هوا
جناس : آهو (حیوان چهار پا) - آهو (عیب و نقص)
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار:
از آقا محسن تشکر می کنم اشتباه مرا اصلاح نمودنئد در مورد دروا نظر ایشان درست است.
حمید در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
فکر می کنم که بیت آخر باید اینجور باشه....
در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را
شکر کان محنتِ بیرون ز شمار آخر ش
به علت اینکه واژه (شمار) در مصرع اول و دوم تناسب دارند.
مینا در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۴:
این مصراع نیاز به ویرایش دارد:
«چو شب تیره شد داوری خورد زن»
باید به جای «داوری»، «داروی» باشد.
محمد سالمی در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۷۲:
یعنی "باشدت" صحیح است و "با شدت" غلط است.
محمد سالمی در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۰۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۷۲:
سلام.
به نظر حقیر نگارش مصرع اول از بیت دوم غلط است و درست آن به صورت زیر است:
تا درایام خزان برگ و نوایی باشدت
محمد علیپور در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۴:
با سلام
این غزل همگام سازی نشده و قابل دریافت برای گنجور رومیزی نیست
فقط در گنجور تحت وب خوانش دارد
---
پاسخ: با تشکر از اطلاع جنابعالی، مشکل حل شد.
احمد لماس در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۰۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲:
در مصرع اول بیت سوم خواننده احساس میکند که وزن شعر گویی دچار وقفه میشود و از روانی می افتد! البته به دیوان تصحیح جناب فروغی هم که مراجعه کردم عینا همین مصرع درج شده ولی باز راضی نشدم و با پس و پیش کردن واژه ها مصرع را به صورت ذیل تغییر دادم که برای اخذ نظر اساتید و خواننده گان در اینجا مطرح میکنم.
تا از گریبان بر کند، سر آن نگار سنگدل
هر لحظه از بیداد او، سر در گریبان می برم
جلال عطارراده در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:
هوالعزیز
در این غزل له خوبی به داشته های هر خواننده شعر اشاره کردخ که از فرصت و نعمت های خدا دادی استفاده کن و از خود اثری ماندگار و مفید بجای بگذار
شهلا در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۸۰:
سلام دوستان گرامی که به واسطه جناب چاووشی با حضرت مولانا آشنا شده اید، درود برشما و ایشان
منهم که سالها در دریای پرگوهر اشعار حضرت مولانا غوطه می خورم، وقتی برای اولین آهنگ جناب چاووشی را در مجلسی شنیدم که که جوانان با آن خودشان را تکان میدادند، رنگم پرید و فکرکردم فاجعه ای در حال شکل گرفتن است، ولی بعد از مدت زمانی اینقدر از این ترانه خوشم آمد که رفتم و آلبومش را خریدم. الان هم که می بینم نسل جوان باین واسطه با اشعار خضرت آشنا می شوند، بسیار خوشحالم...
خداروشکر
دانیال در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۷۷ - قصهٔ منافقان و مسجد ضرار ساختن ایشان:
فردوسی گونه فرمودند:
هر کجا لشکر شکسته میشود
از دو سه سست مخنث میبود
در صف آید با سلاح او مردوار
دل برو بنهند کاینک یار غار
رو بگرداند چو بیند زخم را
رفتن او بشکند پشت ترا
شهلا در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰۴:
دوست داشتم تحلیل یا برداشت شما را از: "...عبرتِ ما کان و مترس"، در بیت پایانی میدانستم. آیااین درسته:
درس ما و نگاه و ترازوی ما باید همان خودِ "کان" باشد، نه بُرهانی که در افکار خود یا دیگری می جوییم. آنجا که خودِ ما سایه ی بُرهانیم و در طلعت آن آفتاب حقیقت زود زدوده و محو می شویم.
یا شاید: عبرتِ ما کُن و مترس، باشد؟
دکتر امین لو در ۷ سال قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۵۷ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):