سارگل در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲:
نتوان به هم رسیدن مثل اینکه شاعر دارد میگوید همانطور که حضرت علی ع حدیثی با این مضمون دارند اگر مردم محدودیت زندگی دنیا را درک میکردند محبتشان به هم بسیار میشد! درست است که بعد از مرگ میتوانیم یکدیگر را ببینیم ولی در این دنیاست که عشق خالصانه حقیقی در تیررس آزمون اثبات میشود و از این دوراهه منزل نمیتوان دیگر آن عشق را اثبات کرد
ثانیا ادامه این در بیت بعدی چون مخاطب ویژه ی اشعار حافظ عمدتا امام زمان است گویی دارد آخر عمری از امام زمانش کسب فیض و مقامات را تمنا میکند "یا رب به یادش آور درویش پروریدن!"
شعر حافظ بسیار به قرآن شبیه است مثل قرآن حتی از ان جهت که " یهدی به کثیرا و یضل به کثیرا است "
علیرضا در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشق:
اینو میدونستم،سوالمو دقیق تر میپرسم....
شاعر دلِ خودش رو مقیاس و مرجع دو رویی و صاف بودن قرار داده؟
از توضیح شما این بر میاد که شاعر دل خودش رو میبینه، بعد میگه ک خیالش صاف و سادس اما خودش دو رو...
اگه میشه اینم جواب بده...مرسی
علیرضا در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشق:
آقا محسن عزیز خیلی ممنون بابت جواب..
کاتب عشق در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۰:
کاتب عشق |
ابتدا عذرخواهی میکنم که مکتوباتم را ناقص پست کردم. البته این اشتباه باعث شد که جمله آخر که نیمهتمام باقی مانده بود اصلاح کنم.
با توجه به مقدار قابل توجهی از غزلیات مولانا ، اگردر ابتدا نگاهی گذرا به ظاهر غزل یا برداشتی اجمالی بفرمایید، به نظر ،خطاب به خودشان است. ولی از نظر دیدگاه کلیِ ، بزرگوار مولانا ، بر پایه وحدت جمعی و جهانشمول بودن در مقوله بعد عرفان ، شناخت، ادراک،معرفت و .....در کل ( آگاهی انسان ) که در ابعاد بسیار وسیع سخن زیاد فرمودند. با این تفاوت که از باور و ایمان سخنان خود را به اطلاع عموم میرساندند . با استفاده از دیگر مستندات ، ؛ بدلیل اینکه دیدگاه جهانبینی عرفان در کل جهان یکی ست. فقط زبانهای کشورها با هم فرق دارند -
در ادامه توضیح برداشتهایم : از دیدگاه کلی متوجه شدم، بعضی از ابیات این غزل بیت را خطاب به خودشان. و چند بیت را خطاب به یک شنونده سرودهاند. / حال برداشت و معنی ابیات، در حد توانائی خودم. لطفا اگر نکتهای یا قسمتی را اشتباه بود به کاتب اطلاع دهید .
《برکت 》
محسن ، ۲ در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۳۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشق:
علیرضا جان
خیالت ساده دل تر بود و با ما از تو یک رو تر
من اینها هر دو با آئینه دل روبرو کردم
شاعر با خیال یار راز و نیاز داشته ، و نگار را ساده دل و یک رو { مخالف دو رو } و یکرنگ با خود تصور می کرده ،
میگوید : زمانی که به دلم رجوع کردم دیدم در خیال خودم با من همدل و یکرنگ بودی ، ولی رو در رو آنچه تصور من بود اشتباه از آب در آمد
میرزایی پور در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:
بهشتیم از مصدر هشتن و هلیدن میاد.این فعل در زبان لری و تاتی هنوز استفاده میشه.در جمله تو مگه بهشتی من بیوم؟.یعنی مگه تو گذاشتی من بیام.؟یعنی اجازه ندادی.اینجا به نظر من یعنی در صلح رو بستیم و مسدود کردیم و انجامش ندادیم معنی پیدا میکنه. سپاس فراوان
علی در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۴۶ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح صاحب ناصرالدین و تهنیت منصب:
توی بیت سوم (این هنوز از لطایف سحراست)صحیحه.دیوان انوری تصحیح مدرس رضوی
مصیب مهرآشیان مسکنی در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
با سلام در این غزل زیبا حقیر سخن فراوان دارم که باید هدف حضرت حافظ را از تکرار قافیه بیان نمایم و جهت پژو هش با چند تن از اساتید فن غزل مشورت نمایم و در هفته اینده بیت بیت ان را معنی و تفسیر مینمایم ولی در حال حاضر اولین بیت غزل باید اصلاح شود که یک مورا در وزن کم دارد و امکان دارد خود حضرتش متوجه وزن نشده چون سرودن این غزل هدف خاصی داشته و در وزن غزل زیاد توجه ننموده است و عمدا هم در این قافیه وبور و فراوان یک واژه را سه بار تکرار نموده و وزن تعداد ابیات برایش مهم نبوده و هنر و قدرت و توانایی خواجه در سرودن غزل مسجل و مسند است و در تمام ارایه هایرهدبی خواجه حرف اول را میزند پس سخن مختصر نمایم و وزن بیت اول را جسارتااصلاح نمایم من کمترین شاگرد در مکتب حضرتش بقول پیر مرادم حاج ملا هادی اسرار سبزواری که نهایتا ارباب من و اجدادم می باشد چون املاک زراعیش را هم کشت و زرع می نمایم .طفل دبطتانی مکتب حضرت حافظ افتخار من می باشد لذا مصراع دوم مطلع الغزل اگر چنین اصلاح شود آن مورایی که کم دارد مرفع میگردد.
به آب روشن می عارفی طهارت کرد
علی الصباح که میخانه را زیارت کرد.
حال حقیر چنین اصلاح می نمایم
علی الصباح که به میخانه می زیارت کرد
یا بگوییم
علی الصباح که به میخانه او زیارت کرد
علی الصبوحی و میخانه را زیارت کرد
اگر بگوییم
زد آن صبوحی و میخانه را زیارت کرد
بهتر میشود چون صبوحی شرابی است که باده نوشان شب براز رفع سر درد اول صبح یک دو جام می نوشند تا رفع سر درد شود
هومن در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹:
درود خدمت تمامی عزیزان. با توجه به اشعار مولانا این شعر نمیتونه از ایشون باشه.
در ارتباطبا مفهوم شعر ب نظر من یه جوری توی معنای شعر اومده ناباوری به دنیای غیب روتاکید داشته. از این حیث که افراد باور مند فکر میکنند دعا و طلب از غیب جوابگو هست. در صورتی که به اندیشه بنده ماورایی برای استجابت دعا نیست. و سعی و تلاش خودمون به موفقیت و شکست تبدیل میشه. باور ها انگیزه ای میشن برای حرکت. اما وقتی باور ها رو نداشته باشی. رسیدن ب اهداف کم انگیزه ای نیست. بدرود عزیزان. ببخشید خلاصه نوشتم.
علیرضا در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۲۶ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشق:
سلام...اگه امکانش هست، یکی بیت سوم رو توضیح بده..ممنون
کوثر در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
سلام بر ادیبان و شیفتگان مولانای جان!
در رابطه با استفاده از ردیف "درویش را" در ابیات، ممکن هست که منظور اصلی یا گوشه ای از هدف به شمس تبریزی برگرده؟
محسن در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیفها » شمارهٔ ۱۳ - گریه را به مستی ...:
جون نگریم از درد چون ننالم / به نظر درست تر می اید تا جون نگیرم
احتمالا اشتباه تایپی است .با تشکر
فریبا شادکهن در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۸:
پیوند به وبگاه بیرونی
با عرض سلام
من این غزل را اجرأ کرده و در این آدرس قرار داده ام
فریبا شادکهن در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۸:
محسن ، ۲ در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۵ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷:
مجتبی جان
این رباعی را من به دو تعبیر می فهمم
اول : آنانکه لیلیِ جان را با چشم دل دیده اند ، هزارانند و تو نیز همان خواهی شد
تا لیلی جان را چه تفسیر کنی،
دوم : اگر مصرع آخر را سؤالی بخوانیم ، معنایی دیگر به دست می دهد
من عاقلم، ار تو لیلی جان بینی
دیوانهتر از هزار مجنون نشوی ؟
اما در جایی این رباعی را دگرگونه دیده ام ، که بسی زیباتر است
تا از ره و رسم عقل بیرون نشوی
یک ذره از آنچه هستی افزون نشوی
یک لمعه زروی لیلیت بنمایم
عاقل باشم اگر تو مجنون نشوی
واهاگ خاچاتوریان در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:
اینجا بنظر میرسد که معود از ریشه عودت ایجاد شده و به معنی عودت کننده استفاده شده یعنی هر روز بر میگردد و گوسفندی کیبرد
وحید در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۰۰ دربارهٔ هلالی جغتایی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸:
تصحیح اشتباه تایپی
*یا (که) از این عالم نیست
وحید در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۵۸ دربارهٔ هلالی جغتایی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸:
مصرع دوم در بیت دوم احتمالا اینگونه است
یا آدم نیست، یا (که) از این آدم نیست
واژه (که) افتاده است
مجتبی داننده در ۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۲۸ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۷:
معنای بیت دوم را متوجه نشدم، گمانم از این روست که نمی توانم درست بخوانمش، اگر شما متوجه اید، مرا یاری کنید لطفا. سپاسگزارم.
اچ دی در ۶ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲۸: