حسین در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۸۰:
زینال درباره خوانش اشتباه برخی کلمات از سوی گروه اوهام درست می گه، اما نکته غیر قابل انکار ملودی خوب اوهام و فضاسازی جذابی که برای این آهنگ کرده.
البته اینکه تلخیص کوه رو که خونده واقعا ربطی به شناخت عوامانه و جاهلانه نداره. یا لفظ عیسی. چون شاید خیلی ها ندونن، حتی بچه های ادبیات. یکی درسش به اونجا رسیده ، یکی نرسیده.
عماد در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:
سلام دارم خدمت همه دوستان
به نظر بنده کسانی که اینجا هستیم همه درد یکسان داریم چون این شعر رو خوندیم
چه زیباست نگاه کنیم و ببینیم کُنه تمام نظرات به یک سمت هست چه خوب است که ببینیم همه به یک سمتیم
چه خوب است که همه در دل خود می گوییم
همه یارست و نیست غیر از یار
واحدی جلوه کرد و شد بسیار
آذردخت کمالان در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۰ - زیافت تأویل رکیک مگس:
سلام . از خداوند بخاطر آشنایی با این وبسایت عالی، سپاسگزارم
خانم روفیا، یزدان یارتان باد. چقدر زیبا و رسا توصیف می فرمایید. ممنون از همه دست اندرکاران.
جناب آقای گوهری بسیار عالی.
ساکت در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۱۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۳:
کلمه اسباب جمع سبب به معنی پیوند است و منظور از اسباب جهان، پیوندها و روابط حاکم بر جهان از جمله ثروت و قدرت است که بعضی از انسانها به واسطه این که سهم بیشتری از آن دارند در رفاه و آسایش بیشتری به سر میبرند. اکنون سخن خیام این است که گیرم همه اسباب جهان برای تو فراهم گردد و باغ شادی و نشاط تو سبز و خرم باشد، ولی بدان که این بساط عیش و عشرت پاینده نبوده و به زودی چون شبنمی که تنها پاسی از شب را بر دامن برگ سبزی آرمیده و به سر برده است، بر باد خواهی شد.
آرش غنی زاده در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۹ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۴:
اگر فتحه بعد از جان برداشته شود مصرع بجای دوازده سیلاب یازده می شود .
آرش غنی زاده در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۰:
مصرع دوم این معنا را می رساند که اعجاز در بداهه پردازی است .
آرش غنی زاده در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۰ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۹:
وزن مصرع چهارم کاملا درست است . همه ی چهار مصرع دوازده سیلاب هستند .
آرش غنی زاده در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۸ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۴:
دو ستان درست می فرمایند باد وزیده جامه ی شوهر سوخته و از عصبانیت شوهر شاعره روی برگردانده ( تصویری زیبا از نیم رخ شاعره ) که از شرم نیمه رو و گستاخی که داشته سوخته است .از خجالت و شدت توبیخ بر زمین نشسته بود یا خودش رو جمع و جور کرده بود که برخاسته تا آتش را بنشاند که گیسوش هم می سوزد .
آرش غنی زاده در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۳:
یلان را سر و سینه ......
آرش غنی زاده در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۳:
بسیار زیبا ست با ظرافت چهار ابزار .خود؛زره؛ خنجر و سپر . چهار عنصر . چهار وقت و نام چهار گل را در هر مصرع آورده است . دو بیت از فردوسی را به خاطرم آورد .
به روز نبرد آن یل ارجمند
به تیغ و به شمشیر و گرز و کمند
برید و درید و شکست و بیست
سلام را سر و سینه و پا و دست .
پاینده باشید
بابک چندم در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۱ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۳۰ - قیساریه، کفرسابا، کفر سلّام:
"فرسنگ" از پارسی کهن می آید، که از ترکیب پارا (Para) + آسانگا (asanga) است -> پارا(آ)سانگا (Para(a)sanga) ...
(آ میانی حذف شده و به زبان نمی آید)
"پارا" در فارسی تبدیل شده به فَرا(ی) و وَرا(ی) ولی مفهوم خود را حفظ کرده، "آسانگا" هم چرخیده به سنگ...
"پاراسانگا" یا فَراسنگ یعنی فَرایِ سنگ که مشخص می کند در همان ازمنه آنرا برای اندازه گیری مسافت از یک سنگ تا سنگی دیگر در دشت و بیابان به کار می گرفتند...
بابک چندم در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۳۰ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۲۸ - شهر طبریه:
"اسطان های" رخام و "اسطوان ها"، و ستون در فارسی...
از پارسی کهن می آیند-> استونا (Stuna) یعنی ستون و نزدیکی آن با استُن (stone) یا سنگ در انگلیسی...
ولی سنگ در پارسی کهن آسانگا (asanga) است...
بابک چندم در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۱۶ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۳۰ - قیساریه، کفرسابا، کفر سلّام:
@ گویان
گمان نکنم.
در اینجا او از بیروت گذر کرده و به سمت جنوب در حرکت است، بین حیفا و رامالا (رامله)...
به نظر می آید که قیصرهای روم همانگونه که اسکندر در نقاط مختلف شهرهای اسکندریه را بنا می کرد، در نقاطی مختلف قیصریه های متفاوتی
را بنا کرده بودند...
.. در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۴:
چشم و دل عطار
به کل
بینا شد..
رضا یاهو در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۴۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۱۳ - گفتار در فضیلت سخن:
بیت سوم : تا سخن آوازه "به" دل در نداد ؛درست است .
برگ بی برگی در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱:
با چشمِ پُر نیرنگِ او، حافظ مکن آهنگِ او
کان طُرِّهٔ شب رنگِ او بسیار طَرّاری کند
نیرنگ شاید همان تدبیر باشد
آسمان در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۴۸ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۷:
با سلام
در جواب جناب امید قیصری:
زلف در مورد موی پسران به کار می رفته و می رود.اگر مقصود از معشوق یک زن بود از عبارت گیسو به جای زلف استفاده می کرد.
حسین در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۳:
درود چرا هیچکس راجع ب اصل شعر چیزی نمیگه ب چه کسی اشاره کرده بی تو بسر نمیشود دقت کنید ب ولی دوران انسان کامل ک قطب عالم امکان هست اشاره داره پس ب هر دوری ولیی قائم است آزمایش تا قیامت دائم است ی دقیقه فکر کردن بهتر از هزار سال عبادته بگردید ولی رو پیدا کنید ولی ک مولانا و عطار و حافظ و اهل تصوف میگن نه توهم و خیال یا هو
ساکت در ۶ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳:
مصرع آخر برای در کتاب نزهة المجالس چنین ضبط شده است: گردی و نسیمی و شراری و نمی است؛ که در این صورت هم مشکل تکرار قافیه برطرف میشود و هم با طبایع و عناصر چهارگانه که مقصود شاعر است هماهنگی دارد.
علی در ۶ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۱۲ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - در وصف بهار: