ایرانی در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۱۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - موعظه و نصیحت:
طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی
صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست.
رشید الدین وطواط در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱۴:
بیت دوم یوسفی باید باشه چرا تصحیحش نمی کنید؟ همچنین سر زلف تو نباشد سر زلف دگری.
پدرام در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰۳:
مولانای جان
پدرام در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰۳:
مولانای جان.
رسول در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۲ - داستان آن پادشاه جهود کی نصرانیان را میکشت از بهر تعصب:
سلام و درود خداوند بر متصدیان سایت وزین گنجور و اندیشمندانی که قلم در تفسیر ابیات میزنند.
حقیر در آواخر دهه پنجم از عمر رفته مشتاق شدم به فراگیری و آشنایی با ادبیات کشورم.لذا درخواست دارم بانوی گرامی سرکار خانم روفیا بنده را راهنمایی فرمایند.چه اینکه در مطالعه حواشی به صداقت و امانت داری ایشان در کلام و ارائه نظرات صحیح پی بردم.
سپاسگزارم
bob1343mills@yahoo.com
سعید خسروی در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۱۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۱ - سر آغاز:
با سلام به همه
حالا من نمیدونم اصل مصرع آخر واقعا کدومه ، اما من با همون حالت اول مجذوب این قطعه شدم
کزین دیو کردند ، از آن آدمی
دبموئه سیمئونه در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۴ دربارهٔ باباافضل کاشانی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
محشر بود دو بیت آخر واقعا نهایته خلوص بود.. به به
نقطه در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۴۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹:
«توانگران را عیبی نباشد ار وقتی» خلاف رای حضرات از وزن خارج نیست، حاوی اختیار شاعری و از حیث عروضی صحیح است.
وزن غزل «مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن» است که در این مصراع خاص به جای «فعلاتن»، «مفعولن» آمده، به عبارت دیگر دو هجای کوتاه جای خود را به یک هجای بلند دادهاند و چنانکه گفته شد این از جمله اختیارات شاعری و منطق بر قواعد عروضی است.
سیدعلی سیدمرتاض در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۰:
سلام
معتبرترین نسخه دیوان حافظ که تا کنون بدست رسیده وموجود است نسخه علامه قزوینی و قاسم غنی است . ریرا خودعلامه یکی از ادیبان و پژوهندگان بنام و بحق علامه زبان فارسی بوده است .
سیدعلی سیدمرتاض در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۰:
سلام
در این بیت کاندرین (در)یا نماید هفت (در)یا شبنمی صحیح است
در بمعنی مروارید است .
رهرو در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۳۳:
با سلام
این دو بیتی عارفانه و عاشقانه، زبان حال حضرت زینب سلام الله علیها در باب خداحافظی از حضرت اباعبدالله علیه السلام است. روح بابا طاهر شاد و خداوند درجاتش را متعالی بفرماید، آمین.
بابک در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۶۰:
این شعر از رباعیات ابوسعید ابوالخیر است لطفا اطلاعات اشتباه را به مردم ندهید
مصطفی ا در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷:
آیا میتوان معنی مصرع دوم در این بیت را به این صورت بیان کرد؟
آسوده برکنار چو پرگار میشدم
دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت
آسوده مانند پرگار در کناری میرفتم و زندگی خودم را پیش میگرفتم.
اما دوران مثل نقطه ی مرکزی پرگار، سرنوشتم را رقم میزد و کنترل میکرد و مرا مجبور به گردش و اطاعت به دور خودش میکرد و مسیرم را تعیین میکرد. (همینطور که مرکز پرگار، حرکت شاخه ی بیرونی را کنترل میکنه و اجازه نمیدهد که هرجا دلش خواست حرکت کنه.)
یعنی بجای این معنی:
-- "دوران، عاقبتم را همجون نقطه ای، در میان گرفت" (عاقبت = مشابه نقطه ی وسط پرگار، و دوران مانند دایره ی بیرونی که او را محاصره کرده)
-- بگوییم: "دوران همچون نقطه ی وسط پرگار، عاقبتم را در دستان خودش گرفت" (دوران به نقطه ی وسط تشبیح بشود، عاقبت به حرکت شاخه ی بیرونی پرگار ، و "در میان گرفت" را به در کنترل خود گرفت، تعبیر کنیم)
محمد رضا جنتی محب در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۵ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:
این یک مخمس از شیخ بهایی نیست ، تضمینی است بر روی غزل شیخ بهایی توسط خیالی بخارایی
zahra ahmadi در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳:
در بیت نام قضا خرد کن و نام قدر سخن/ یاد است این سخن ز یکی نامور مرا منظور ناصر خسرو از یکی نامور ابویعقوب سجستانی است.
سینا محمدیانفر در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۱۷ دربارهٔ رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۷۶:
جزبرتری ندانی گویی که آتشی / جز راستی نجویی، (مانا ترازویی) لطفا اصلاح کنید باتشکر
احسان اسکندری در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۱۴ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » مربع:
عزیزم مسمط است و چون رشته و بند چهار مصرع است می شود مسمط مربع و قالبی به اسم مربع نداریم بلکه به نوعی از دو بیتی و رباعی که هم افقی و هم عمودی خواندن اش یکسان است دوبیتی یا رباعی مربع می گویند...
نادر در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۹:
عرض ادب و ارادت
فرض بفرمایید حضرت حافظ مهربان و مهربانی را در معنای پاسدار آیین مهر و پاسداری از آیین مهر بکار بسته باشد و اگر چنین فرض شود از بسیاری ابیات نیز میتوان اشاراتی به مناسک و پیروان آیین مهر جست. در صورتی که اینچنین معانیی از نظر اساتید فن محتمل باشد یا نباشد اظهار نظر فرمایید.
شفقی در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۴۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۴:
درود بر شما. با عرض ادب و احترام بنده عرض مختصری خدمت تعدادی از بزرگوارنی که کامنت گذاشتند داشتم و آنهم اینکه برخی از دوستان حتی املای درست واژگانی رو که مینویسند یا بلد نبوده و به اشتباه نوشته اند و یا اینکه بلد بوده و با بیتفاوتی از کنارش رد شده و آنرا اصلاح نکردهاند و تعدادی حتی نتوانستند یک جمله با رعایت موارد دستوری درست بنویسند آنوقت قصد نقد شعر حضرت سعدی را دارند که بعید میدانم کار درستی باشد و در پایان اینکه اگر دوستان عزیز قید بفرمایند که "بنظرشان" بهتر است تا فلان بیت یا مصرع چنین و چنان باشد به عقیدهی بنده پسندیدهتر است تا اینکه خیلی مطمئن دربارهی ابیات و یا مصارع شعر صحبت کنند . سپاسگزارم
علی در ۶ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بیلذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت میکند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی: