Rojan در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۷۵:
سلام ببخشید کسی مفهوم و معنی بیت
عاشقان بوالعجب تا کشتهتر خود زنده تر
در جهان عشق باقی مرگ را حاشا چه کار
و میدونه؟؟
سهیلا در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۱۸ - حکایت آن پادشاهزاده کی پادشاهی حقیقی به وی روی نمود یَوْمَ یَفِرُّ المَرْءُ مِنْ أَخیهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبیهِ نقد وقت او شد پادشاهی این خاک تودهٔ کودک طبعان کی قلعه گیری نام کنند آن کودک کی چیره آید بر سر خاک توده برآید و لاف زندگی قلعه مراست کودکان دیگر بر وی رشک برند کی التُّرابُ رَبیعُ الصِّبْیانِ آن پادشاهزاده چو از قید رنگها برست گفت من این خاکهای رنگین را همان خاک دون میگویم زر و اطلس و اکسون نمیگویم من ازین اکسون رستم یکسون رفتم و آتیناه الحکم صبیا ارشاد حق را مرور سالها حاجت نیست در قدرت کن فیکون هیچ کس سخن قابلیت نگوید:
خودم هم تعبیر خواندن رو بمعنای تعبیر یکسان داشتن تفسیر کردم.
بیشتر گره ذهنی ام با مضمون مصرع دوم هست!!
سهیلا در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۱۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۱۸ - حکایت آن پادشاهزاده کی پادشاهی حقیقی به وی روی نمود یَوْمَ یَفِرُّ المَرْءُ مِنْ أَخیهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبیهِ نقد وقت او شد پادشاهی این خاک تودهٔ کودک طبعان کی قلعه گیری نام کنند آن کودک کی چیره آید بر سر خاک توده برآید و لاف زندگی قلعه مراست کودکان دیگر بر وی رشک برند کی التُّرابُ رَبیعُ الصِّبْیانِ آن پادشاهزاده چو از قید رنگها برست گفت من این خاکهای رنگین را همان خاک دون میگویم زر و اطلس و اکسون نمیگویم من ازین اکسون رستم یکسون رفتم و آتیناه الحکم صبیا ارشاد حق را مرور سالها حاجت نیست در قدرت کن فیکون هیچ کس سخن قابلیت نگوید:
درود دوستان.
من دنبال تفسیر این بیت شعر هستم:
خنده را در خواب هم تعبیر خوان
گریه گوید با دریغ و اندهان
گریه را در خواب شادی و فرح
هست در تعبیر ای صاحب مرح
سپاسگزارم از اساتید بزرگواریکه دیدگاه های خودشون رو بیان می کنن
منصور در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۹ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱:
و آیینهی تو همه جهان است مشکل وزنی داره
به نظرتون " و آینهات همه جهان است" بهتر نیست؟
امیرمحمد در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۴ - خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست:
شعری بسیار عالی از مولانا در وصف امام علی (ع) است.
قلندر در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱:
با درود و مهر...
نور یزدان همواره در پیش روی عاشق عطرافشانی میکند ...
او مشتاقانه مست وجود دلدار خواب و خوراک و قرار از تن ربوده و دل دیوانه وار از هر سوی رفته و پریشان خاطری را در وجود آورده ،، زمان آنجا معنا دارد که دلدار در پرده ی ابهام برای عقل ایهام آورده ،، لیک آنزمان که دل طاقت از دست داد و عقل عاجز ماند از فهم!، ،مرغ جان از قفس عشق رها گردد و جانانه در آسمان معرفت جانفشانی خواهد کرد برای جانان....
چو خود را به چشم حقارت بدید
صدف در کنارش به جان پرورید...
با سپاس از ره جویان راه حق.
همایون در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳۹:
مرگ خوبان هرگز باورکردنی نیست، این غزل به خوبی و با بیانی فوق تصور توانسته است حق مطلب را ادا کند.
جلال دین بخوبی دریافته است که عالم معنا توسط عاشقان برپا نگاه داشته میشود، و ازاینرو عاشق هرگز نمی میرد بلکه در دنیای خاکی بی نشان میشود ولی در عالم عشق و معنا جای میگیرد و آنجا نیازی به نشان نیست و بی نشان در جان و روان غوغایی برپا میکند که تنها از زبان عاشقان میتوان بیان کرد و شنید
احمد آذرکمان ۰۴۹۰۳۰۰۶۶۹.a@gmail.com در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۲:
حجاب چهره جان میشود غبار تنم
خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم
کنت کنزاً مخفیاً فأحببت أن أعرف فخلقت الخلق لکی أعرف: گنجی پنهان بودم شما را آفریدم تا آشکار شوم... ولی انگار بازی قایم باشک است دوباره پنهان می شود که مورد بازشناسی قرار بگیرد ...
ــــــــ
نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم
که به روی دوست مانَد که برافکند نقابی
زیباییِ پنهانی که به ناگهان آشکار می شود ابتدا در دست رَس نیست که بعدها در دست رس بودنش به چشم بیاید.
خودش، از خودش پرده بر می دارد البته وقتی که چشم ها را متوجه غیابش کرد... و به قول پرویز اسلامپور «پس باید در زیر یک نقاب آرایشی (دقیق) داشت» ... همه چیز حساب شده است.
عرفان قائدی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
سر نتوانم که برآرم چو چنگ
ور چو دفم پوست بدرد قفا
محمد عسگری - وفا - در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۰۶ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۲۶:
سلام علیکم
لطفا در مصرع دوم بیت هفتم خط را جایگزین خطر فرمائید.
خط
لغتنامه دهخدا
خط. [ خ ُطط ](اِخ ) یکی از دو کوه مکه که ابوقبیس و احمر باشد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). در معجم البلدان آمده است : نام کوهی واقع در مکه که عبارتست از اخشب غربی
* خط. [ خ ُطط ] (اِخ ) نام جای پرنخلستان است در بحرین و آنرا خط عبدالقیس نیز می گویند. (معجم البلدان ).
*خط سبز: [قدیمی، مجاز] موی لب که تازه بر پشت لب جوانی روییده باشد: ای نقطهٴ سیاهی بالای خط سبزت / خوشدانهای ولیکن بس بر کنار دامی (سعدی2
Mostafa Rahmani در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۲۵ - گفتار و کردار:
تو از چه، ملعبهٔ دست کودکان شدهای
بچشم من نشود هیچکس ز بیم، عنان
دَر لت دوم کلمه "عنان" باید "عیان" شود.
ماخذ: کتاب چاپی دیوان اشعار
Ali در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۴۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۵۸ - دزد و قاضی:
کسی که دزدی میکنه قطعا نباید عاقل باشه، استفاده شاعر از کلمه عارف معنی کلمه است چون دزد هست و از خودش آگاه هست که چیکار کرده دفتر تحقیق میدزده مثل قضات فاسد....
Mostafa Rahmani در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۴۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۲۸ - گل پنهان:
جواب داد، کازین گوشهگیری و پرهیز
عجب مدار، که از چشم تو بد نهان شدهایم
دَر لت دوم بیت فوق "چشمِ تو بد" باید به "چشمِ بد" تبدیل شود.
نریمان در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۷:
دوستان و سروران گرامی، لطفاً برای بررسی بیشتر نسخه های غزلیات حافظ، به تصحیح هایی مثل تصحیح دکتر سلیم نیساری یا استاد هوشنگ ابتهاج یا مرحوم پرویز ناتل خانلری مراجعه کنید. نسخه ی قزوینی-غنی بسیار پر اشتباه است. باقی بقای همگان.
وهبرز در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۱۰ - بنیاد نهادنِ کتاب:
نبشته من این نامهٔ پهلوی
به پیش تو آرم مگر نغنوی
گشاده زبان و جوانیت هست
سخن گفتن پهلوانیت هست
به نظر این دو بیت خط بطلانی بر آرا تئودور نولدکه و پیروان ایرانی و غیر-ایرانی او درباره ناآگاهی فردوسی از زبان پهلوی بکشد؛ هرچند ویراستن بهتر ابیات اجازه نگاه درستتر و علمیتری خواهد داد.
مجتبی طوفان در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۵:
سلام. آقای آرش قنبری عزیز، درستش همین هست که نوشته شده، میگه همه غوطه ها بخوردی، غوطه خوردن، غوطه ور شدن یعنی تا بحال به گوشتون نخورده، مثلا غوطه ور شدن در آب
فرهاد در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:
درود به همه ی حافظ دوستان
در خوانش استاد شجریان بیت اول را به این شکل میخواند
کی شعرِ تر انگیزد ، یعنی با کسره بر روی شعر
به نظر شما شعر نباید ساکن باشه؟؟؟
قلندر در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
با درود و مهر...
همچنان پر نشیب و فرازاست راه عشق و معرفت تا جایی که عقل از فهمش عاجز ماند و دل به شوقش به جوش آید و جان به دیدار یار در آتش معرفت پروانه وار وارد آید و این تکامل پیر و مرید نشناسد و شخ و شباب را به درون کشاند و مروارید و گوهر پس آورد..همچنان پیر راه بلد هم در راستای این ره بی انتها همچون شیخ صنعا به دام و دد گرفتار آید و غرور و فهم و دانشش آب شود و اشک از رخش جاری، و بقول خواجه تا خاک نگردد پاک نگردد، بایست از ابتدا شور و شوق و اشتیاق حاصل گردد تا مرید آگاهانه زیر شمشیر غمش رقص کنان به وجد و سرور آید....
با سپاس از ره جویان راه حق
حمزه در ۵ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۳۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۲۰ - ملامتکردن مردم شخصی را کی مادرش را کشت به تهمت:
مذهب مولانا و ازادگان مذهب محمد رسول الله است حال ببینید محمد شیعی است یا سنی که صد البته هیچ کدام محمد تسلیم است تسلیم الله و تسلیم هو همانطور که الیاس بود و شعیب و زرتشت و موسی ... و دیگران که همه تسلیم بودند و دیگر هیچ و اما انکه تسلیم است و مسلمان چه نوح باشد و قبل او وچه محمد باشد و بعد او همه رسیدن راهی دارند و الگویی حال باید گشت و پیدا کرد
نادر آئین پرست در ۵ سال و ۱ ماه قبل، سهشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۹: