امید راهی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۱ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۳۳ در پاسخ به ناصر دربارهٔ اقبال لاهوری » جاویدنامه » بخش ۳۷ - تذکیر نبیهٔ مریخ:

امومت از واژه اُم یعنی مادر گرفته شده به معنی مادری یا مادر بودن.

دکتر امین لو در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۲ دربارهٔ مجیرالدین بیلقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۶:

این قصیده در دیوان خاقانی هست استاد استعلامی هم آن را شرح کرده است.

مهدی maskantakk@gmail.com در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۵ دربارهٔ حزین لاهیجی » غزلیات » شمارهٔ ۸۰۵:

با غزل "سوی محراب شدم با می ناب آلوده" که در ادامه غزل " دوش رفتم به در میکده خواب آلوده" حافظ سروده شده، عاشق حزین لاهیجی شدم و به قدرت سخنش پی بردم

مهدی maskantakk@gmail.com در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۳ دربارهٔ حزین لاهیجی » غزلیات » شمارهٔ ۸۰۵:

عالی بو. این غزل، حزین لاهیجی غزلسرای قدر ندیده

ترنج؛ در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۰۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:

آه و واویلا از بیت آخر...

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۳۱:

مولانا، خود را به «سایه» و خدا را به «سایه‌بان» مانند کرده است. به نظر می‌رسد که منظورش از «سایه‌بان» همان «صاحبِ سایه» است. رابطۀ انسان و خدا، مانند رابطۀ «سایه و سایه‌بان» است؛ همان‌گونه که سایه از خود حرکتی ندارد و همۀ حرکات او تابع حرکات سایه‌بان است، عاشقِ حق نیز از خود هیچ‌گونه جنبش و حرکتی ندارد؛ او با ارادۀ خدا حرکت می‌کند و می‌ایستد و به رکوع و سجده می‌رود. از چنین کسی نباید انتظار داشت که ارکان و واجباتِ نماز را به درستی به جا بیاورد.

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۱۴:

شبت خوش: کلمة دعا که در شب گویند خصوصاً در هنگام وداع. قدما این عبارت را به هنگام بیان تفاوت راه و رسم خویش با دیگری بر زبان می¬آورده¬اند. و این خداحافظی به معنی جدایی راه و رسم و روش است.

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۹۸:

+ در این غزل، مولانا خویشتن و جمال خویش را مخاطب قرار داده و از او می¬خواهد که جمال خویش را به او بنمایاند. این طرز بیان می¬تواند دلالتگر این باشد که در نگاه مولانا خویشتن آدمی از هر چیز دیگری واقعی¬تر است؛ ضمن اینکه جان با حق در وحدت است و یکی بیش نیستند. مولانا در قافیه و ردیف این غزل از بسیاری اسماء صفت ساخته و آنها را به¬صورت صفت تفضیلی درآورده است، مانند «من» و «من¬تر»، «گلشن» و «گلشن¬تر»، ... «روشن» و «روشن¬تر».

مهدی فلاح در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸:

سلام اگه از دوستان کسی هست که میتونه درست خوانی کنه لطف کنه صداشو برای بقیه یادگار بزاره تا بقیه هم بتونن استفاده کنن 

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۰۵:

در همه ابیات "ای ساقی" درست است

محسن جهان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۱ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲:

حاشیه ای بر ابیات ۱ و ۲:

تنها و بهترین کار ما در این دنیا عشق ورزیدن به ذات احدیت و جلوه گر نمودن صفات اوست.

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۷ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸۷ - در صفت داغگاه امیر ابو المظفر فخر الدوله احمدبن محمد والی چغانیان:

دیوانه کننده است این سروه جاودانه سخنگوی سیستان  -  شرزه زینها ر-  گردون ناپیدا کران دریای ناپیدا کنار

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳۷ - در ذکر شکار جرگه سلطان محمود پس از بازگشت از جنگ:

باید هشداشت که گرچه فرخی با فردوسی  همزمانند تا پس از فردوسی بسالها شاهنامه به همه شاهنامه ها میگفتند و نه تنها شاهنامه فردوسی چون که  ان زمان هنوز به هر  نوشته ای که سخن شاهان در ان بود شاه نامه میگفتند 
و بیگمان سخن فرخی درباره شاهنامه فردوسی نیست

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۰ در پاسخ به تهمینه دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۵:

مهدویت؟!؟!

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۵ در پاسخ به حسین دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۵:

5. پلاس و کم: شوخی و کم¬فروشی یا کم¬التفاتی. پلاس: مکر و حیله. گویند مفلسی مقروض چون ازعهدة ادای همة دیون برآمدن نمی¬توانست، به اشارت یکی از وام¬-خواهان اظهار جنون را در جواب مطالبت هر طلبکاری کلمة پلاس می¬گفت به این شرط که چون دائنان بر دیوانگی او یقین کرده پراکنده شوند، وام او را بگزارد. مرد چنین کرد و وام¬خواهان او را دیوانه پنداشته کم کم از مطالبت دیون خویش دست بازداشتند. چون وام¬خواه نخستین به پیمان رفته به تقاضای دین خویش آمد، مفلس درجواب او نیز این کلمه بگفت و او متحیّر مانده گفت با همه پلاس با من هم پلاس؟

رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۱۶:

سلام 

اگه جای بروزد وفروزد جابجا بشه شعر معنای بهتری پیدا میکنه  ومعنی شعر این میشه اگه جان من از تو دگرگون بشه شمع جان من ( حالا مثلا خرد انسانی ) از تو فروزان میشه  واگر بدین طریق نسوزه  خام خواهد ماند  .

منتظر نظر حضرات محترم هستم .

 شاد وخرم باشید. 

رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۰:

سلام جناب رنجبران

متاسفانه  همینطوره که حضرتعالی فرمودید و واقعا حیفه که وقت وذهن انسان درگیر این حاشیه های بی محتوا بشه ،عزیزان این یک سایت تخصصی شعر وادب پارسی است نه محل مجادله های بی منطق که حالا مولانا یا حافظ چه دینی داشته یا فلان حدیث از کیه یا مسایل مشابه  دیگه که واقعا بی ربطه ودر جای جای حاشیه ها این مطلب دیده میشه وباید به عرض این دسته از دوستان برسونم تا زمانی که درگیر این قبیل اراجیف باشیم امکان نداره به درک واقعی از شعر برسیم  وبرای بنده اصلا سواله چرا بعضی از دوستان این قدر حاشیه میذارن انگار کار دیگه ندارن وکارشون شده حاشیه نویسی  در این سایت  خداوکیل حاشیه های همین غزل رو بخونید ببینید چی دستگیرتون میشه بنظر من فهمیده ترین آدم اونه که بگه نمیدونم   چه دلیل داره در مورد هر موضوعی که نمیدونید هی نظر میدید   یا ربط دادن منظور شاعر به ایمه اطهار وپیشوایان دین  چیزی  به شان شاعر یا ایمه اضافه نمیکنه   مگه خود سراینده نمیتونه به وضوح این موضوع را القا کنه یا انگار منتظر اجازه شماست بعضی از حضرات جوری حاشیه میذارن انگار با این بزرگان هم عصر بودن وزندگی میکردن  خلاصه  نیما یوشیج   میگه :

باید از چیزی کاست گر بخواهیم به چیزی افزود 

  خیلی وقتها خود بنده یا دیدم بعضی از دوستان در مورد یک بیت یا کلمه ویا چیز دیگه سوال بجایی میکنن ومدتها بی پاسخ میمونن  ولی اراجیف تادلت میخواهد مینویسن 

 شاد وخرم باشید.

 

احمـــدترکمانی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند:

واجب آید چونکه آمد نام او

شرح رمزی گفتن از انعام او

هرچند در دو کتاب این مثنوی را به صورتی دیگری دارم و با ابیاتی کمتر

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴:

بیت آخر به زیبایی به الهی بودن عشق خود به شمس اشاره دارد ...

اینکه شمس یک انسان عادی نیست 

نی شرقی و نه غربی و نی در جا 

و این همان است که گفته ام ؛ گویی شمس برای مولانا فرد دیگری بوده و باز هم میگویم انسانی که همه آرزو دارند که ای کاش من هم روزی همچین فردی می‌دیدم و اگر آن روز رسید مگر میشود که از خود بی خود نشد ...

شاید اکثر ما یک فرد را که یا پیشتر در روزگاران قدیم می‌زیسته یا کسی در خواب و رویا و خیال هامان و یا فردی در این عصر در گوشه ای از جهان و ... در کل یک فرد را در هر زمان برای خود یک فرد عالی تر از دیگران در نظر گرفته ایم و آروز میکنیم که او را ببینیم ...کسی که چون او کم امکان دارد که باز بیاید ...

شمس برای مولانا خلاف دیگر انسان ها بود ؛

او از انسان ها ی پست خسته بود و در جستجوی فردی عالی تر و بالاتر و با خصلت‌های خدایی بود و در نهایت شمس را دید و زانو بر او زد و دل را گرو او گذاشت یا شاید هم دل را بی آنکه بداند به شمس یا به خدا معامله کرد ولی سر چه ؟

عشق قیمتی نخواهد داشت ؛عذابست این جهان بی تو مبادا یک زمان بی تو به جان تو که جان بی تو شکنجه ست و بلا بر ما ...

شمس مهم نخواهد بود از چه زادگاهش بوده ، برای مولانا شمس یک انسان با تمام ویژگی های الهی بود ... انسانی آمده از فراسوی باورها 

انسانی قدم نهاده از دنیا فرشتگان ...

 

(یا شاید هم رویا ؟!)

روزبه سردارنژاد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۱۸ دربارهٔ غبار همدانی » غزلیات » شمارهٔ ۳:

بسیار زیبا.شاعری که به اندازه وزنش لیاقتش مشهور نشده