گنجور

حاشیه‌ها

رضا از کرمان در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:

سلام

 اول اردیبهشت سالروز  بزرگداشت شیخ اجل سعدی شیرازی بر شما دوستداران ادب فارسی مبارک باد 

 شاد وسربلند باشید

جواد برادران در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۰۱ در پاسخ به حسين دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - د‌ر مدح محمد شاه غازی رحمه‌الله فرماید:

همون که گنجور میگه درسته، صد شکر که این امد و صد شکر که ان رفت

اینجا شاعر داره از بدی های ماه رمضان میگه 

حبیب سعادت در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » سی‌و دوم:

با درود واژه بگلربک در دیوان تصحیح شده مرحوم فروزانفر هم به همین صورت آمده  و از نظر معنایی هم درست است.

بابک بامداد مهر در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۳:

مانده آسوده بخسبد چو به منزل برود

یعنی کسی که ازقافله جامانده  وقتی به منزل می رسد و(قدرآن را می داند) راحت درمنزل کاروانسرا می خوابد. به همان شکل کسی قدر وصال معشوق را می داندکه مدتها از دوری آزرده خاطر بوده است.قیمت وصل نداندمگر آزرده ی هجر

فاریان در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۲۱ دربارهٔ کسایی » دیوان اشعار » نرگس:

اشتباه خود را تصحیح کنم. نوشته بودم:
صنم خلخی‌نژاد تشبیه نرگس به مشک است، طبیعتا از لحاظ بو.

خلخ به مشک خوش‌بویش معروف بوده و اشتباه من بدین خاطر بود اما اینجا با وجه تشبیه متفاوتی سر و کار داریم. مردممان خلخ شهری ترک‌نشین در اسیای میانه به زیبایی شهره بودند و اینجا هم نرگس به مردمان (زنان احتمالا) زیبای خلخ تشبیه شده. جالب اینجاست که معمول این است که ادمیان زییا به گل و ... تشبیه شوند اما اینجا گل نرگس به ادمیان تشبیه شده

سفید در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

 

ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت

که محب صادق آن است که پاکباز باشد...

 

این بیت فوق‌العاده است...

 

نردشیر در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۳ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت چاکری که از دست شاه میوهٔ تلخی را با رغبت خورد:

هر انچه خسرو دهد شیرین بود

رامین rama۱۳۶۷@yahoo.com در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۲۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۲ - مرداس تازی و فرزند ناخلفش ضحاک:

باتوجه به تجارب من با سرد دو معنا دارد یکی به معنای ناله و زاری و نفرین و دیگری کنایه از کوچکترین مشقتها ست. در مصرع ز ترس جهاندار با باد سرد یعنی ترس از  مجازاتی ک بعلت ناله و نفرین گریبانگیرش شود. و در مصرع بعدی به فرزند بر نازده باد سرد یعنی فرزندش را هرگز نفرین نکرده بود.

معصومه آگهی در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷:

بانو فرح هم در آواز ای کبوتر  در مایه ابوعطا این ابیات رو خونده و بانو دلکش هم در آواز برنامه نیم ساعته بنده عشق هم در دستگاه شور اجرا کردن

حبیب شاکر در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۳۱ در پاسخ به مصیب دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۰:

باسلام

منظور اینه که باوجودیکه پیر شدم و سالخورده و مانند آیینه زنگ زده ولی در اثر تجربیات حاصل از گذر زمان مانند جام جم منشا آگاهی و دانایی ام .تضاد را مطرح میکنه

مسعود سلیمانی در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۱۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » گلهٔ یار دل‌آزار:

درود ، واژه اولاست به چه معناست؟

کسری در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۸ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » جام جم » بخش ۷۱ - در راستی:

با سلام.واقعا زحمت میکشید خداوند بشما سلامتی عنایت کند و خاتمه بخیر باشید انشا.الله

محسن قنادی عرب در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

وقتی که کد سماوات و الارض برای فردی باز شود در می یابد که آنچه بیرون میبینید خویش است

زمین جسم است 

و آسمان ها کالبدهای او

و‌در ۷کالبد به خویشتن خویش می رسد

زین جهت شاعر عارف میخواهد  فلک را بشکافد.

فطر شکفتن است و طرح نو در شکفتن حاصل میشود 

ریحان ‌ در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۲۷ دربارهٔ خیام » نوروزنامه » بخش ۴۲ - حکایت:

گرچه همه می‌گویند حسن سیرت به از حسن صورت اما خیلی‌وقت‌ها حسن صورت کارگر می‌افتد. مانند همین پسر که اگر روی نیکو نداشت سلطان محمود شاید هرگز نمی‌فهمید که جوان لایقی‌ست.

خاتم در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۷۶:

سلام کسی لطف می‌کنه توضیح بده

هم دوز ز ما هم زه قواره ما کو

معنی کلماتش و مصرعش چی هست

متشکرم.

یوسف شیردلپور در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۳:

بادرود به همه دوستان دل چقدر زیباست چقدر دلنشین و چه آرام بخشن شعرهای ناب پارسی واین غزل حضرت حافظ، در جاهایی از بعضی مناطق به مهتاب نیم شب مخصوصاً شبی که ماه کامل باشه ماه آفتاب میگویند ازجمله خودومان همین طور،

به نیم شب اگرت افتاب می باید

زروی دختر گلچهره رزنقاب انداز

پس میشه گفت شایدم منظور شاعر کنایه از مهتاب یعنی مهتاب مثل روز روشن کرده ورز هم به زلف یار تشبیه شده، اجرای استادان جلیل شهناز 

شجریان در گلهای تازه 148

فوق‌العاده است❤️💞

یوسف شیردلپور در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۹۸:

به روی دلبری گرمایل هستم 

مکن منعم که گرفتار دل هستم

حالا تجسم کن وقتی کسی که آرام وقرار دل ویا عیار دل ه و میخواد جداشه چه حالی به آدم دست میده؟ فوق العاده اند دوبیتی های بابا👍

مزرع سبز اجرای خصوی استاد موسوی

آذرستون، سیب زخندان که انها هم هریک شاهکاریست بااجرای استاد شجریان وهمکاری استاد موسوی تازه

متوجه می‌شویم که باباطاهر چه گفته وچه غوغایی کرده، یاد ایام جوانی 😭

🙏

محمدرضا آ در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۴۸ در پاسخ به آرمان آرمان خواه دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سبحة‌الابرار » بخش ۸۰ - حکایت آن پیر خارکش که از خار خواریش گل عزت می گشاد و جوان رعناوش که گل عزتش بوی خواری می داد:

«رخشِ پندار»؛ پندار به رخشی تشبیه شده‌است که آن جوان سوار بر آن می‌تاخت و اندیشه مغرورانه در سر می‌پروراند. 

احمد نیکو در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲:

متن رباعی بدین وزن صحیح است:

یک جرعه می ز ملک کاووس به است

وز تخت قبادو ملکت طوس به است

آهی که سحرگاه کشد رندی مست

از طاعت زاهدان سالوس به است

احمد نیکو در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۹:

چندان که نگاه میکنم هر سویی

در باغ روان است ز کوثر جویی

صحرا چو بهشت است ز کوثر کم گوی

بنشین به بهشت با بهشتی رویی

رباعی از خیام

۱
۱۲۲۲
۱۲۲۳
۱۲۲۴
۱۲۲۵
۱۲۲۶
۵۸۰۳