گنجور

حاشیه‌ها

 

مولانا هم یک غزل داره با قافیه و ردیفی مثل همین. اونم استاد شجریان بصورت تصنیف در آلبوم دل مجنون خونده.

محمد در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۰:۳۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۷۳


معنی شعر:
چقدر خوب است که مهربانی (و عشق) دو طرفه باشد چرا که اگر (از عاشق و معشوق) فقط یکی به دیگری مهربان باشد (عاشق دیگری باشد) و آن یک نباشد فقط دردسر ایجاد می شود.

اگر (می بینی ) که مجنون دلش شوریده بود، شوریدگی دل لیلی از او بیشتر بود

محمدرضا در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۲۳:۰۵ دربارهٔ دوبیتی شمارهٔ ۲۸۵


درود به شما دکتر ترابی مهربان

امین کیخا در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۲۱:۵۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۳


مفهوم بیت‌‍( ولی طفلم طفیل آن قدیم است
که می دارد قرانش در قرونم) کمی سوال برانگیزه…
ممنون میشم راهنمایی کنید. با تشکر

صادق در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۲۱:۴۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۵۲۰


اقا فرزاد اگه شعرو خونده بودی نمیگفتی اذری زبانها

پیمان در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۲۰:۱۵ دربارهٔ تورکون دیلی


این شعر هاتف همواره یه حس غریب به من میده.

اینقدر زیباس که در وصف نیایدبه قول سعدی
در وصف نیاید که شیرین دهن است ان…

حسین در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۲۰:۱۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۷۷


ممنون صفحه گنجور که گنج عظیم را به دوستان تحفه داده است * بجای کنید ( کن که ) صحیح است
گوش پیدا کن که بیدل ازکتاب خامشان
معنیی‌کز هیچ‌کس نتوان شنود آورده است

.M.FAHIM در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۸۷


به گمانم، نخستین به معنای کجاست ، و دومین که او محرم…

دکتر ترابی در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۸:۱۴ دربارهٔ بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی


زبان این غزل زیبا به زبان استاد سخن سعدی نزدیک است و غزل معروف :

دو هفته میگذرد کان مه دو هفته ندیدم
به جان رسیدم ……..

دکتر ترابی در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۸:۰۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶۸


جناب دکتر کیخا ، مردینه و زنینه میگفتیم برای واژه های زشت مذکر و مونث، بچه مردینه و…
نر و ماده را اما برای جانوران و پیچ و مهره و حتا قفل و کلید به کار میبردیم، و مردانه و زنانه را برای جای ها و رفتارها، و نر و نری را به جای ……

دکتر ترابی در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۷:۳۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۳


جناب دکتر ، گرگ و میش بام را بیون نیز میگفتیم که در پی سحر می آمد( هنوز هم می آید؟؟)

دکتر ترابی در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۷:۲۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶


در برخی منابع معاصر متاسفانه نوعی تحریف مصلحتی در برخی ابیات حافظ آمده است، برای مثال

“گروی آخر عمر از می و معشوق بگیر”

بجای

“کام خود آخر عمر از می و معشوق بگیر”
آمده است

فرهاد پرنیان در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۶:۳۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۲۲


به نظر من این شعر بسیار ساده و روان است و در آن اشاره ای به شیطان ندارد حافظ در این شعر به انسانها اشاره دارد(من) ما فرزندان آدم که به خاطر اشتباه پدرمان آدم از بهشت رانده شدیم و به جایگاه انسانها اشاره دارد که چه بودیم و چه شدیم و فراموشی این مطلب عشق واقعی خداست و ما به خاطر عشقهای زمینی از درگاه او و بهشت برین رانده شدیم وسلام.

نگین سبز در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۵:۵۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۱۷


بی کار را همه می دانند ولی در پهلوی لغت اکار را هم داشته ایم به معنای impotence است .
از واژه های جدید هم برای خنثی و ناکنشمند وازه ی نتار را ساخته اند که از ن + ایتار ساخته شده است که ن پسوند نفی است و ایتار در اوستایی و کردی و نیز انگلیسی امروز به معنی یکی از این دو ساخته شده است ولی در واقع بر گرته برداری از روی neuter شکل داده شده است
پس نرین یعنی مذکر
مادین مونث
نتار خنثی

امین کیخا در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۴:۱۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۳


“هرکه صبر آورد گردون بر رود”
تفسیر لطفا ؟؟ بخصوص معنی ” گردون بر رود”

پویا در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ بخش ۸۶ - دیدن خواجه طوطیان هندوستان را در دشت و پیغام رسانیدن از آن طوطی


“کو کسی کو محرم مرغان بود ”
آقا من متوجه نشدم “کو” به معنی “کجاست” است یا “که او ” ؟ توضیح لطفا

پویا در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی


زلت او به ز طاعت نزد حق پیش کفرش جمله ایمانها خلق
به نظر می رسد “ایمانهای خلق” درست باشد .

رسول در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۵۱ دربارهٔ بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی


یاد همه رفتگان بخیر ، من هم این بیت اول غزل را از پدر بیاد دارم. جالب اینکه قدیمی ها شاید بدلیل اینکه صدا و سیما و اینتر نت و . . . را نداشتند بیشتر با دیوان شعرا انس داشتند .

بهزاد در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۲۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶۸


احسن بر فن بیان مولانا

Anonymous در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۰۶ دربارهٔ سی ‌و هفتم


بیدل به معبد عشق پروای طاعتم نیست

Anonymous در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۹:۴۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱۳۹


[۱] [۲] [۳] … [صفحهٔ آخر]