گنجور

حاشیه‌ها

 

زیباست عشق

امین زاده در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ مخاطبه شمع و پروانه


سلام بر شهریار ،
غرور آذربایجان، عاشق و عارف کامل است و سرشار از محبت به عالم.

عزیزان
خود ترجمه فی نفسه اشکال است اما ما مجبور به انتقال فرهنگ هستیم. اگر خود ما باید دست بکار میشدیم الان از غریبه ها ایراد نمی گرفتیم .
اول ترجمه شده و بعد به شعر قابل قبول در آمده است.
ترجمه و به تبع آن شعراشکالاتی دارد.
اما ترجمه (جمله به جمله) هم جواب
نمی دهدچرا که برای رساندن مفهوم شعر،تفسیر و توضیح لازم دارد.

آذرشب در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ منظومهٔ حیدر بابا


این غزل زیبا را حضرت مولانا برای عروسی فرزند گرانقدرش سلطان ولد سروده

ناز بانو در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۱:۱۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۱


اما اینکه حافظ این غزلرا در مورد پیامبر نوشته است خطاست . اگر شاه شجاع پدر خود امیر مبارزالدین را کور و زندانی کر برای جلوگیری از ظلم بیشتر بود چیزی که رسم آن روزگار بود و حتی در دوره ما پدر پسر را به خاطر عقاید فاسد می کشد . اما شاه شجاع خیلی ملایمتر از پدر گام بر می دارد و هر جا می لغزد حافظ نیش طنز را به سراغش می فرستد . حافظ ۲۶ سال در دربارراین شاه بوده و او را ستوده است و سرزنش کرده است . هیچ کسی جرات سرزنش شاه شجاع را نداشت جز حافظ . هم نوش داشت و هم نیش . اما در دوره ی دوم حکومت شاه شجاع از سال۷۶۲ به بعد که شاه شجاع پای جای پای پدر می گذارد و به مردم ظلم می کند حافظ هم سر ناسازگاری باز می کند و تا پای دار هم می رود و دوسال تبعید یزد را هم به جان می خرد . باشد سرفرصت شرح این غزل را خدمت دوستان عرضه کنم . غزل در مورد شاه شجاع است .

شرح سرخی بر حافظ در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱:۳۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۷


بسمه تعالی
مولانا مثل همیشه انسان را مدهوش مینماید و در بحر قلزم فرو میبرد
حال دوباره با ریتم موسیقیایی شعر بالا را بخوانید

وحید در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱:۲۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۲۵۳


خط سوم ( نگشت از اول ) بهتر خوانده میشود

Anonymous در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۰:۳۱ دربارهٔ بخش ۱ - به نام ایزد بخشاینده


آقا بالاخره معما حل شد.
قدیمی ترین نسخه شاهنامه توسط کتابخانه فلورانس ایتالیا اسکن و در معرض دید عموم قرار داده شد. در صحت اشعار ستایش پیامبر و شیعی بودن فردوسی دیگر هیچ شکی نیست.
این هم لینکش:
http://teca.bncf.firenze.sbn.it/ImageViewer/servlet/ImageViewer?idr=BNCF0004147894#page/9/mode/1up

محمدرضا در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۲۳:۱۳ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


سلام.واقعا سعدی مرد سخن است. و آرایه ی تکرار رو خیلی قشنگ به کار برده

فیاض در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۷:۲۴ دربارهٔ غزل ۱۳


بسیار سپاسگذارم آقای سید رسول حسینی… ادب شما از تمام جملاتتان هویداست…دست بوس مادری هستم که شما را تربیت کرده ند….
استاد شهریار هم شاعر معاصر ماست و با اعتقاد به این که “ترک” در شعر شعرای قرون پیشین با مفهوم “زیبارو” بکار رفته است… بنده به شخصه مخالف این قضیه هستم……. قرن ها گذشته و حتما تفسیر کلمات دچار تفاوت شده است… شاید هم استاد برای زیبایی شعرشان “ترک” و “ترک” را کنار هم اورده ند…
نظامی را جزو دروغگویان قرار دادن بی انصافیست …
ایران تنها کشوری نبود که زبان و فرهنگ خود را حفظ کرد خیلی از کشورهای همساییه ما هم موفق شدند…
بلی تلاش فراوان فردوسی در حفظ زبان فارسی را نمیتوان انکار کرد…
موفق و سربلند باشید…

دریا در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۷:۱۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا


رشاخ مایه

Anonymous در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۶:۱۲ دربارهٔ بخش ۱۱ - آغاز داستان


سلام این غزل با کمی اختلاف در کلمات در دیوان حکیم نزاری قهستانی آمده است (صص ۷۸۹-۷۹۰)

رحیم در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۶:۰۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۷


با عرض پوزش، بیت ششم

بهروز بالایی لنگرودی در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۵:۵۵ دربارهٔ غزل ۴۱۴


در بعضی نسخ، در بیت چهارم «پایاب» آماده است.

بهروز بالایی لنگرودی در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ غزل ۴۱۴


عالی…

مهران در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۰۵


سلام عرض میکنم خدمت سرکار خانوم دریا…درود بر شما
حقیر نمیداند که شما ترک هستید یا نه.اما من ترکم و ترکی را بی نهایت دوست میدارم.معنی این بیت از استاد شهریار چیست؟
(برو ای ترک که ترک تو ستمگر کردم/حیف از ان عمر که در پای تو من سر کردم)
و اما در مورد فردوسی این را باید گفت که نباید در مورد راست یا دروغ بودن اشعار شاهنانه بحث کرد زیرا اگر بخواهیم بدین شکل قضاوت کنیم دیگر شاعران هم دروغگو بشمار می آیند.حتی نظامی…
ارزش شاهنامه را با قضاوت بر راستی و دروغی آن نمیتوان در ادب فارسی درک کرد.آن زمانی که اعراب مسلمان برای رواج و گسترش دین مبین اسلام به کشورهای دیگر حمله میکردند.وقتی بر یک کشوری چیره میگشتند ادب و فرهنگ و زبان عرب نیز بر آن کشور چیره میگشت.اما تنها کشوری که توانست ادب و فرهنگ و زبان خود را حفظ کند ایران ما بود.ما این را مدیون فردوسی هستیم.زیرا فرذوسی از جان و مال و وقت خود گذشت تا شاهنامه را سرود.حقیر این را از شما خواهشمند است تا با این تفکر که اشعار فردوسی راست بوده یا دروغ به قضاوت فردوسی منشینید…فردوسی شاه کشور ادب فارسیست.چون شاهنامه از لحاظ ملی برای ما بسی غرور آفرین است

سیذ رسول حسینی در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۴:۴۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا


با صدای زیبای بهمن شریف این شعر بی نظیرست

اذرمیدخت در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۹۱


چرا این شعر این قدر کوتاه و خلاصه است

چرا این شعر اینقدر کوچک شده؟
آبروی ناصر خسرو با این چند بیت از میان می رود
ولی به هر حال بیت اول و آخر به صورت زیر است
روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاست
وَاندر طلب طعمه پر و بال بیاراست

چون نیک نظر کرد پر خویش در آن دید
گفتا ز چه نالیم که از ماست که بر ماست

Anonymous در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۰:۵۸ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴


ملاک قرار دادهایم . این غزل اصلا به پیامبر گرامی مربوط نیست و کسانی که مربوط می کنند اصلا یا منتوجه نیستند یا مطالعه ندارند . ابوالفوارس دائم الخمر کجا و پیامبر بزرگ اسلام . منبع علم پیامبر از مخزن وحی است و منبع علم ابوالفوارس سخنان مثلا ملا قاصی عضد و غیره .

شرح سرخی بر حافظ در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۲:۰۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۷


درود بر دوستان عزیز :
این که پیامبر اکرم مقامش بالاست حرفی نیست ولی این که به مکتب نرفته و خط ننوشته توهین بسیار بزرگی بر پیامبر عظیم ما است . خداوند می فرماید ما به او وحی می کنین و خداوند به او می فرماید بخوان یا محمد( ص) و… و ما انسان های قشری فریاد می زنین او بی سواد بوده است و معلم ندیده و خط ننوشته است . ؟؟؟؟!!!! زهی جای بی شرمی معلم او خدای بزرگ و سرچشمه ی علمش وحی خداوند و حالا ما آ»ده ایم سخن یک عده زاه%D

شرح سرخی بر حافظ در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱:۵۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۷


کسی که روی تو دیدست حال من داند

علیرضا در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۰:۴۷ دربارهٔ غزل ۲۱۹


[۱] [۲] [۳] … [صفحهٔ آخر]