رسته نوشته:

مصرع دوم بیت ۱۹ ظاهرا غلط است
درست آن قاعدتا باید مطابق نسخه ی چاپ مسکو چنین باشد:
چو دیدار یابی به شاخ سخن
بدانی که دانش نیاید به بُن

در تمام متن شاهنامه واژه ای را که امروزه ” سخَن” تلفظ می کنیم ، سخُن ( خ مضموم) تلفظ می شده است و نمی توان آن را با من قافیه کرد، چند نمونه را در همین جا از همین متن آورده ام.

http://ganjoor.net/ferdousi/shahname/shirooye/sh5/#
۲۳
بدو گفت روگر توانی بکُن
وزین بیش مگشای لب بر سخُن
http://ganjoor.net/ferdousi/shahname/shirooye/sh6/#

۱
چو آوردم این روز خسرو به بُن
ز شیروی و شیرین گشایم سخن

http://ganjoor.net/ferdousi/shahname/parviz/sh71/#

۵
چواین نامور نامه آید به بُن
زمن روی کشور شود پر سخن

http://ganjoor.net/ferdousi/shahname/parviz/sh13/#

۱۲
شنیدند گردنکشان این سخن
که آن نامور مهتر افکند بُن

معنی بیت ۱۹ به آن صورت که در متن آمده است بسیار غریب می نماید.
متاسفانه همین متن از وب سایت ری را در همه جا در دسترس است و دایم دانلود می شود .
متاسفانه مین بی اعتبار و پر از غلط ها ی فاحش می تواند باشد.
—
پاسخ: متن مطابق فرموده (با جایگزینی «نیابد به من» با «نیاید به بن») تصحیح شد.

علی رضا نوشته:

بیت هفتم وزنش لنگ می زند. به گمانم مصراع دوم یک هجای بلند کم دارد.
چیزی شبیه این باید بشود:

چه گفت آن خردمند مرد خرد
که دانا ز گفتار ازو برخورد
بعد از “از” یک “و” به نظر کم دارد.

کارن نوشته:

بیت هفتم به ایین گونه است

چه گفت ان خردمندمرد از خرد

که دانا ز گفتار او برخورد

خردمند مرد د خردمند ساکن است که معنی ان میشود مرد خردمند