اگر ز خاک مزارم غبار برخیزد
ز شوق گوشهٔ دامان یار برخیزد
ز بیمروتی چشم او عجب نبود
که رسم مردمی از روزگار برخیزد
ز گریهای که به دل دارم از گل روی
ز دامن مژه ابر بهار برخیزد